Een treinreis naar het einde van de nacht

AMSTERDAM-BRUSSEL Wie per trein van Amsterdam naar Brussel reist, moet maar afwachten of en wanneer hij aankomt. Bij de NS kunnen ze er ook niets aan doen.

Dinsdagochtend 17 juli, 05.00 uur. Wekker. Best vroeg. Geeft niet, want straks in de trein kan ik nog wel even verder slapen. De eerste trein van Amsterdam naar Brussel gaat om kwart voor zes en die moet ik halen, wil ik om negen uur op mijn afspraak in Brussel kunnen verschijnen. Even doorpakken. Niet ontbeten, dus ruim op tijd om een kaartje te kopen. De kaartautomaat werkt altijd. Zo houd ik zelfs tijd over om een kop koffie te kopen.


Tien over half zes op het perron. Perron 15 is dat, nog net niet in Amsterdam-Noord. Wat zou het idee erachter zijn om internationale treinen vanaf het verst gelegen perron te laten vertrekken? Maar goed, prioriteiten moeten gesteld: op spoor 1 de trein naar Zandvoort aan Zee en op spoor 15 de trein naar Brussel.


Bleef het maar zo overzichtelijk. Om kwart voor zes word ik zenuwachtig. Over een minuut moet die trein vertrekken, maar er is nog geen trein aangekomen. Mensen eruit, mensen erin - ik ben niet de enige die staat te wachten; dat wordt krap. Ik vraag me af waar ze die eerste trein van de dag vandaan moeten halen. Die zal toch niet helemaal uit Brussel moeten komen? En de lijn Amsterdam-Brussel heeft een reputatie... Ah, gelukkig daar komt- ie. Een minuutje vertraging, soit. Ingestapt. Geïnstalleerd: koffie, boterham-in-vershoudfolie, sapje, laptop-met-werk, jas opgehangen. Opgelucht, want de trein naar Brussel rijdt gewoon vandaag!


Mededeling: 'Wegens een defect aan deze trein zal deze vandaag heláás niet rijden. De eerstvolgende trein naar Brussel gaat om 6 uur 46. Herhaling...'


Hoe is het in vre-des-naam mogelijk? Hoe kan dit nou? Waarom? Waarom ik? Wat heb ik verkeerd gedaan? Ie-de-re keer als ik op het traject Amsterdam-Brussel reis, is er iets. En nooit in mijn voordeel. Met een heet hoofd besluit ik dit keer eens verhaal te halen bij de conducteur.


Ik vergeet de goede man goedemorgen te wensen en vraag hem hoe het in hemelsnaam toch kan dat deze lijn zo ongelooflijk slecht is. En passant zeg ik dat Brussel niet echt klein is en verder ook best een belangrijke stad. Het beste wat de man in zich heeft is mij omstandig drie keer verwijtend 'goede-mórgen' toe te wensen. En dat de eerste trein over een uur gaat.


Ik besluit om hem niet aan te vliegen. Daar worden de problemen niet kleiner door. En aangezien ik nu over zeeën van tijd beschik, besluit ik ook om te gaan klagen bij NS Hispeed (geen grap), de club die voor het internationale treinverkeer zorgt. Dit in de wetenschap dat ook dit niets zal opleveren.


Ik word door de baliemedewerker-die-er-ook-niets-aan-kan-doen bevestigd in mijn ervaring dat er ontzettend vaak iets aan de hand is met de trein naar Brussel. Reden: oud materieel. Wie daarvoor verantwoordelijk is? Stilte. Het materieel is Belgisch, zegt hij. Ik zeg dat het logo van de NS er heel groot op staat, en dat die N voor Nederlandse staat. Hij zegt dat NS indirect verantwoordelijk is. Ik zeg nu niets meer, want ik weet dat ik schaakmat sta. Tegen indirecte verantwoordelijkheid kan ik niet op. Indirecte verantwoordelijkheid betekent namelijk zoveel als: je moet niet bij mij zijn. Aflevering zus en zoveel van Kafka in de polder.


Op mijn vraag wanneer dat aftandse materieel dan eens vervangen wordt, moet de man het antwoord schuldig blijven. Ik probeer nog zachtjes dat hij misschien een indicatie kan geven: één jaar, twee jaar? Hij en zijn klega zijn onverbiddelijk: geen i-déé. En dat formulier waarmee je geld terug kunt vragen bij vertraging? Andere balie, want het kaartje komt immers uit de automaat.


Help! Iemand moet hier toch iets aan kunnen doen? Zo niet, dan eis ik dat boven de ingang van het Nieuwe Amsterdam Centraal (wanneer is dat verdorie nou eindelijk eens klaar?) de beroemde regel uit Dantes Inferno wordt aangebracht: 'Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt.' Dan weten we tenminste waar we aan toe zijn.


Inmiddels is het vijf over acht en rijden we met 10 minuten vertraging Rotterdam Centraal uit. Op weg naar Brussel.


Matthijs Ilsink is kunsthistoricus. Voor zijn werk moet hij geregeld in Brussel zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden