Een terugkeer op het oude nest

In het spoor van sterren als Zidane en Van Nistelrooij veranderden deze zomer weer honderden voetballers van werkgever. En hoe nietig de club ook is, supporters kijken reikhalzend uit naar het elan van nieuwe spelers....

door Willem Vissers

TOEN Robert Roest (31) na een seizoen SK Beveren en zes jaar Fortuna Sittard terugkeerde bij FC Utrecht, zag hij Marjan weer. Marjan werkt op de administratie en is één van de weinigen die is overgebleven uit zijn eerste jaren. Verder is bijna alles veranderd, tot de kleedkamers en het trainingscomplex toe. Ja, Han Berger was toen trainer en nu, na een verblijf elders, technisch directeur. Middenvelder Jean-Paul de Jong bleef de club altijd trouw. Maar verder?

'Je weet niet wat je ziet. FC Utrecht is een hele organisatie geworden. Maar het blijft FC Utrecht, de club die ik altijd ben blijven volgen. De rentree doet me wat, emotioneel gezien.

'Bij Utrecht heb ik mijn eerste stappen gezet in het betaald voetbal. Op mijn negentiende verjaardag debuteerde ik tegen Ajax: 1-1. Dat vergeet ik nooit.'

Als je jong bent, heeft hij in de loop der jaren gemerkt, beleef je eerste indrukken intensiever dan als 25-jarige, de leeftijd waarop hij naar Fortuna ging. 'Alles trok in het begin als in een roes aan me voorbij.'

Hij herinnert zich Europees voetbal tegen Sturm Graz en Real Madrid in het toernooi om de UEFA Cup. Thuis met 3-1 verloren van Madrid, in een vrijwel leeg Bernabeu daarop nog eens met 1-0 verloren.

'Ze tikten ons zó makkelijk weg. Natuurlijk was het jammer dat het stadion niet vol zat, dat wij máár FC Utrecht waren. Madrid speelde met Hagi, Prosinecki, Butragueño. Ik stond tegenover Hagi. Thuis ging het aardig, heb ik hem redelijk voor de voeten gelopen, maar uit. . . (Roest lacht bewonderend) heb ik heel wat meters gelopen. Ik speelde toen nog op het middenveld.' Juist dit seizoen speelt FC Utrecht weer Europees voetbal, alsof het zo heeft moeten lopen.

Roest wilde terug naar huis, terug naar Soest, mede door privé-omstandigheden. Bij Fortuna vroeg hij om een nieuw contract voor twee jaar, waarbij hij op en neer zou rijden. Fysiek gezien vond Fortuna dat een te zware belasting. 'Na zes jaar Fortuna wilde ik ook iets anders. Toen heb ik besloten mijn contract af te laten lopen en af te wachten waar ik emplooi zou kunnen vinden.'

Fortuna vroeg om formele en financiële redenen ontslag aan voor een man of tien. Dat gebeurde na een 'rotjaar', waarin de club zich pas via de nacompetitie veiligspeelde. 'De eerste vijf jaar waren fijn. We hebben de bekerfinale gespeeld, we zijn een keer zevende geworden en een keer elfde. Maar ik heb altijd gezegd dat ik op een zeker moment terug zou keren naar Soest.

'Hier wonen mijn kennissen en vrienden. Het gevoel om hier in de omgeving te zijn vind ik belangrijk en fijn. Het groepje vrienden van toen bestaat nog steeds. En het is heerlijk om op het fietsje naar mijn oude club, SO Soest, te rijden.'

Na de nacompetitie met Fortuna en een week vakantie begon het zoeken naar een nieuwe club, met zaakwaarnemer Piet Buter als spil. Buter maakte een verlanglijstje: liefst Nederland, liefst op maximaal een uur rijden van Soest. Terwijl Roest liep uit te waaien op de boulevard van Scheveningen, ging het mobieltje: Utrecht wilde praten. Wat wenste hij meer? Zijn oude club, Europees voetbal. De onderhandelingen verliepen soepel, omdat beide partijen graag wilden.

Roest is gehaald voor het verdedigingscentrum, waar Touzani en Zwaanswijk vorig seizoen uitgroeiden tot pijlers van het Utrechtse succes. Hem is verteld dat hij mogelijk op de bank zal belanden.

'Ze hebben gezegd dat ze in mij een rechter centrale verdediger zien. Dat is op dit moment Touzani. Ik moet zorgen dat ik beter ben. En misschien zijn er nog andere opties.'

Roest hoopt met zijn ervaring ook in het groepsproces een rol te spelen. 'Ik ga vol voor een basisplaats, maar als ik die niet krijg, ben ik niet meteen teleurgesteld. Ik weet dat dat kan gebeuren, het is een afspraak. Klaar. Hoewel ik mijn reactie moet afwachten op het moment dat het echt zo ver is, denk ik dat ik mezelf goed genoeg ken om te weten dat ik me positief opstel.'

In al die jaren heeft hij gemerkt dat het voetbal zakelijker is geworden en dat is niet per se negatief bedoeld. 'Ik heb het idee dat jongere spelers van nu sneller en beter weten wat er te halen is in het betaald voetbal: zorgen dat je gezond blijft en dat je een goede prestatie kunt leveren. Dat besef is groter dan vroeger en dat heeft te maken met het feit dat de salarissen enorm zijn gestegen.'

De vraag is of Roest zelf alles uit zijn loopbaan heeft gehaald. Hij speelde voor Jong Oranje, maar wist nooit de stap naar de absolute top te zetten. Bij hem overheerst echter een trots gevoel. Sommigen met wie hij vroeger voetbalde, Cocu, de broers De Boer of Numan, hebben het verder geschopt dan hij, van anderen is niets meer vernomen. Al dat gefilosofeer over vroeger en over hoe het had kunnen zijn heeft weinig zin, vindt Roest.

'Oudere mensen zeggen vaak dat vroeger alles beter was, maar ik heb het idee dat de individuele kwaliteiten zijn toegenomen, zeker qua snelheid en qua balsnelheid. Of het spel daardoor beter is geworden, weet ik niet. Maar voetballers worden zo agressief onder druk gezet dat je heel goed moet zijn om daarmee om te kunnen gaan.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden