Een tempel van ernst en eruditie

Books Bücher Livres Boeken Libri

Frankrijk houdt van tradities. Zie bijvoorbeeld Gallimards Collection Blanche. En verandert er wat, dan toch ook weer niet veel. Gelukkig.

Beeld Reuters

Een Franse librairie is een tempel van ernst en eruditie. Een boekwinkel vol serieuze kost, van de essays over het verval van Frankrijk tot vuistdikke biografieën van Napoleon en Lodewijk XIV.

Symbool daarvan is de Collection Blanche van uitgeverij Gallimard. Sinds 1911 is er vrijwel niets veranderd aan de vormgeving van deze reeks. Het onlangs verschenen Discours pour l'académie suèdoise van Patrick Modiano ziet er hetzelfde uit als L'Otage van Paul Claudel, dat drie jaar voor de Eerste Wereldoorlog verscheen. Altijd het zelfde crèmekleurige font, de bescheiden titel en auteursnaam in een rood-zwart kader. Geen hippe typografie, geen woeste foto's, helemaal niets.

Het is een beetje als Frankrijk zelf. In eerste instantie denk je: kan het niet wat moderner? Maar al snel raak je gehecht aan tradities en klassieke vormen. Fijn dat er tenminste een land is dat niet meedoet aan een internationale designmallemolen waardoor alles op elkaar gaat lijken. Je ziet een nieuwe schrijver in de Collection Blanche en je denkt meteen aan de boeken van Albert Camus, die er precies hetzelfde uitzagen. Zo wordt lezen een beetje heilig.

Natuurlijk kan zelfs Frankrijk de moderne tijd niet tegen houden. Laatst bracht Le Monde een verhaal dat me verontrustte: de opmars van het vrolijke boek, door de krant als les feel good books betiteld. Het is vast geen toeval dat er geen handzame Franse term voor bestaat: les livres qui font du bien klinkt toch omslachtiger. Fransen zijn er dol op, van De honderdjarige die uit het raam klom en verdween tot De wonderbaarlijke reis van een fakir die vastzat in een Ikeakast. Ze zijn te herkennen aan kleurige covers, rare titels en zuinige tot afwezige recensies.

Het is weer een klap voor de plechtstatige Franse leescultuur die toch al zo te lijden heeft onder de erotische verzinsels van E.L. James en Anna Todd. Maar er is hoop. Een van de populairste feel good-auteurs is de Franse Muriel Barbery, wier werk in de Collection Blanche van Gallimard verschijnt. Zo wordt de vrolijkheid gelukkig weer verfranst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.