Een streng medium telt voor twee bij Astro TV

Tv-recensie

Je doet wat je kunt, als vervangend tv-recensent. Dus toen ik afgelopen vrijdagnacht opgewekt thuiskwam van een bruiloft, vond ik mezelf kort erna terug op de bank voor een nachtelijk uurtje Astro-TV.

Astro-TV is de spirituele opvolger van Call-TV. Voornaamste verschil is dat de oplichterij ditmaal moeilijk te bewijzen valt.

Men neme: een kartonnen tv-studio, een voluptueus anchormedium dat maar blijft doorratelen, een handjevol mediums die wat moeizamer communiceren - waarschijnlijk omdat er in hun hoofd voortdurend geesten doorheen praten - en een stevig geprijsd 0900-nummer. De rest wijst zich vanzelf.

Vrijdagnacht was ene Shanti te gast. Shanti sprak over haar zonnevlecht - een gebied ergens rond de navel - alsof ze het over haar grote teen had. Voor wie last had van z'n zonnevlecht - of er te weinig last van had, dat werd niet duidelijk - had Shanti een zelfgebrouwen brouwsel, Floridawater.

'Even een pufje bij de kruin, pufje op het hart. Nooit meer hoofdpijn.' Je sliep er ook nog goed op, mompelde Shanti, tastend naar haar krachtketting.

Gisteren keek ik weer. Dit keer zat er een bleke man in de studio. Het was een van de mediums, die je trouwens ook allemaal privé te spreken kon krijgen. De man viel op door z'n strenge toon, z'n rekkelijke grammatica en z'n nogal sturende vragen.

Zo belde er een zenuwachtige mevrouw met een accent dat onder de grote rivieren nog altijd courant is. Ze wilde weten hoe het met haar dochter was.

'Hoe oud is uw dochter?' De dochter bleek overleden. De beller wilde weten of ze - Astrojargon - 'goed over was'. 'Heeft ze een lang ziekbed gehad?' 'Nee.' 'Is ze plotseling gegaan?' 'Ja.'

'Ongelofelijk', zei de presentatrice. 'Er wordt heel duidelijk een aantal zaken aangegeven', zei het medium. 'Er hebben mensen achter uw rug lopen stoken op uw werk.' 'Ja, dat dacht ik dus al.'

'U moet praktijk en theorie gaan samenbrengen, omdat het voor u belangrijk is om in de praktijk te brengen wat u heeft geleerd.'

Die mededeling werd met instemming onthaald.

'Waar werkt u?' 'In de verzorging.' 'Ik voel dat u goed met mensen bent.'

Na de bleke man hield oppermedium Sonia Pereira nog een sessie. Ze legde haar kaarten uit en onmiddellijk belde een jongeman, Jeroen. Hij was 'gewoon benieuwd' wat hem te wachten stond en hij zuchtte er nerveus bij.

'Heb jij een relatie, Jeroen?' vroeg Sonia, terwijl ze haar kaarten aaide. Die had Jeroen niet (anders had hij vermoedelijk ook niet gebeld). 'Er gaat romantiek komen, Jeroen.' Dat vond Jeroen fijn.

'Wil je ook verhuizen?' 'Nou ja, niet per se.' 'Je gaat verhuizen, Jeroen', zei Sonia Pereira streng. 'Oké, leuk.' Jeroen blij.

Meteen na Jeroen belde een dame, die ieder moment leek te kunnen gaan huilen. Sonia: 'Ik heb het gevoel dat er veel speelt in jouw leven.'

Dat viel mee: het ging over een zoon, die z'n telefoon verloren was.

Sonia: 'Heeft hij hem ergens laten slingeren? Hoe lang zijn jullie 'm kwijt?' Het antwoord - 'Een paar weken' - baarde zorgen.

'Oe. Ik denk niet dat ie nog terugkomt.' 'Dus niet in huis', vroeg de moeder. Sonia: 'Ik denk het niet.'

Korte stilte. 'Anders hadden jullie hem wel gevonden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.