Een stap terug!

Wouter Bos is weg, hij heeft zich teruggetrokken uit de politiek, jammer. Hij zegt dat hij voor zijn gezin gekozen heeft, voor zijn drie kleine kinderen....

Wouter Bos is niet de enige politicus met kinderen, Obama heeft ook twee schattige dochters van wie hij ontzettend veel houdt.

Er zijn mogelijkheden om de lege plek van papa-president in het gezin in te vullen. Obama heeft een hond, een hondje voor zijn dochters gekocht. Hij heeft het gevecht van zijn mannelijke instinctieve strijd tegen zijn schoonmoeder opgegeven. De president heeft haar voor de komende vier jaar volledig in zijn gezin binnengelaten om op zijn kinderen te passen.

Wouter Bos is niet enkel en alleen voor zijn vrouw en kinderen afgetreden. Er is iets anders aan de hand. Bos heeft een stap naar achter gezet om Cohen een stap naar voren te kunnen laten zetten. Hij heeft het voor het land gedaan.

We zijn beland in een fase waarin de stabiliteit van het land in de gevarenzone terecht is gekomen. Het mag daarom niet meer om de persoon gaan, maar om het functioneren van het land.

Nederland is in de afgelopen tien jaar drastisch veranderd, dat weten we allemaal. Maar met het aftreden van Wouter Bos is de Nederlandse politiek officieel in een andere arena terecht gekomen. De politiek heeft nu een nieuwe agenda, de krachten in het land zullen zich anders manifesteren.

Het tijdperk van karakteristieke premiers, zoals Joop den Uyl, Dries van Agt, Wim Kok en Ruud Lubbers, is definitief beëindigd. De oude orde werkt niet meer. De vier gevallen kabinetten van Jan Peter Balkenende waren symptomen van een historische aardverschuiving in de Nederlandse samenleving. Balkenende had nooit een machtige minister-president kunnen worden en een kabinetsperiode met succes kunnen afronden, want hij was de leider in een periode waarin de bevolking afstand nam van het oude en eeuwige gepolder. De tijd van de onvermijdelijke compromissen is voorbij in Nederland.

Wouter Bos heeft waarschijnlijk dingen gezien die wij in dit stadium nog niet kunnen zien. Hij weet meer.

Je kunt de term oorlog niet gebruiken, maar ik denk dat Bos de geur van iets in die richting geroken heeft.

Als je naar het gezicht van Marco Pastors in Rotterdam kijkt, als je goed naar zijn woorden luistert, lijkt het alsof die man in een oorlog zit. Hij is bitter geworden.

Geert Wilders spreekt in oorlogstermen. Gelukkig wil niemand met hem vechten in dit land, anders waren er allang doden gevallen.

Tijdens zijn verkiezingszege in Almere hield hij een toespraak als een generaal in een leger. Het leek alsof hij Mekka veroverd had.

In Rotterdam is burgemeester Aboutaleb bijna gedood. Ik vrees dat die man een dezer dagen bezwijkt onder die buitengewoon zware en onredelijke vijandige druk die op zijn schouders wordt gelegd.

Geachte Aboutaleb! Zet net als Bos een stap terug! Kies voor je gezin! Het gaat nu niet meer om jou, niet om de Marokkanen, maar om Nederland.

Wouter Bos heeft ons wakker geschud. Dit is zijn boodschap: ‘Aan u! Landgenoten! U mag kiezen! U moet uw verantwoordelijkheid nemen.’

Hij heeft meesterlijk geschaakt.

Mijn salam voor Cohen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden