Een soort Hades, Willem Ruis en Engelbert Humperdinck

De favorieten en de aanraders van de redactie: zoals de geloofwaardige gekken van Lars Norén en de musical over Willem Ruis.

Toneelgroep Utrecht speelt Een soort Hades.Beeld Roel van Berckelaer

Theater: Een soort Hades, Door: Theater Utrecht, Regie: Thibaud Delpeut. Tournee t/m 7 februari

In Een soort Hades tonen regisseur Thibaud Delpeut en zijn Theater Utrecht een psychiatrische inrichting op het toneel als een soort schaduwwereld. Een naargeestige - maar soms ook dolkomische - plek waar patiënten ronddolen als halfdoden. De Zweedse toneelschrijver Lars Norén schreef een caleidoscopisch script. Delpeut vertaalde dat naar modern, groots en grotendeels realistisch theater, met een zweempje surrealisme. Spelers als Peter Blok, Hein van der Heijden en Astrid van Eck stelen de show als de geloofwaardige gekken en hun al even verwarde bezoekers.

Vincent Kouters

Theater: Willem Ruis, De show van zijn leven, Door: Janke Dekker Producties

In de studio van de VARA, die hem een onbeperkt budget heeft gegeven, heeft hij het hoogste woord, maar thuis is de flamboyante, vernieuwende showman Willem Ruis een opgebrande kaars. En vol frustratie tegenover zijn vader, die hem nooit openlijk heeft gewaardeerd. Het gespleten leven breekt Willem Ruis op 41-jarige leeftijd op, maar dat leven heeft, met dank aan hoofdrolspeler Xander van Vledder, wel een prachtige psychologische en geestige musical opgeleverd.

Patrick van den Hanenberg

Muziek: Engelbert Humperdinck; Hänsel und Gretel, Regie: Lotte de Beer. Nederlands Philharmonisch Orkest o.l.v. Marc Albrecht. Amsterdam, Nationale Opera & Ballet, t/m 29/12

Om van de sprookjesopera Hänsel und Gretel (1893) een spannende voorstelling voor hedendaags publiek te maken bedacht operaregisseur Lotte de Beer (33) een raamvertelling die begint op een Braziliaanse vuilnisbelt. Daar kruipt het Zandmannetje uit een valiumpot en is de heks een pedofiele drag queen. Bereid 10-plussers even voor, maar ga vooral genieten van een familievoorstelling die intrigerende video combineert met hartverwarmende orkestmuziek.

Guido van Oorschot

Strips: Pam Emmerik; Maanmensen, T/m 28 februari, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam

Pam Emmerik (1964-2015) was net klaar met haar grafische roman Maanmensen toen ze overleed. Museum Boijmans Van Beuningen exposeert als eerbetoon alle 120 viltstifttekeningen die Emmerik voor haar boek maakte. In het Prentenkabinet is een uitstalling gemaakt waar ze de kijker meeneemt op een getekende wandeling door de collectie van Boijmans. Dat gaat van Mondriaan als dansende madonna tot een ode aan de baardkruik: 'Wauw! Fantastico!!'

Joost Pollmann

Film: Chorus, Regie: François Delisle

Tien jaar na de verdwijning van hun destijds 8-jarige zoon Hugo, leiden Irene en Christophe (Fanny Mallette en Se¿bastien Ricard) een gescheiden, verdoofd bestaan: hij in Mexico, zij in Montreal. Wanneer ze horen dat Hugo's skelet gevonden is, komen ze toch weer samen om de klap te verwerken. Chorus is gedraaid in sober zwart-wit, met een voorkeur voor symmetrische composities en een geluidsband waarop verschillende stemmen - ook die van Hugo - voorzichtig vragen om aandacht. Een bedrieglijk afstandelijke film is het, die diep onder de huid van zijn personages kruipt en uiteindelijk keihard aankomt.

Kevin Toma

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden