Een rondje door het mooiste dorp van Groningen: Garnwerd

Caspar loopt

Aflevering 100: een rondje door het mooiste dorp van Groningen en zo draait de stemming vanzelf bij.

Foto RV

Het begint een patroon te worden. Het chagrijn soms, aan het begin van de dag, en de omslag die volgt. Vandaag is het wel heel sterk. Vanuit Winsum loop ik langs het Winsumerdiep het dorp uit en erger me aan het getut met die wandelroutes die zo opzichtig de grote weg proberen te omzeilen, terwijl die weg vlakbij blijft en bovendien rechtdoor gaat naar de eindbestemming. Volstrekt onterechte kritiek, maar ik zie mezelf door een weiland sjokken, een zogeheten kerkepad, terwijl even verderop gewoon de weg loopt.

Maar langzamerhand verdwijnt die weg naar de achtergrond, en even voorbij Alinghuizen begin ik te beseffen dat ik in het oudste cultuurlandschap van West-Europa ben: al 2.600 jaar geleden leefden hier mensen. Het Oude Diepje kronkelt hier, vormt cirkels in het landschap, vroegere verkavelingen zijn met enige moeite nog te zien. Dit was tot in de 17de eeuw onderdeel van het Reitdiep, de benedenloop van de rivier De Hunze, die vanaf Groningen naar de Waddenzee meanderde. Rakken, sluizen, bruggetjes, zijlen, dijken, het hele pakket, de strijd tegen en met het water, maar dan toen. Ik doorkruis de vroegere, brede rivierbeddingen. Het Groninger Landschap wil van het Reitdiep weer de stromende rivier maken die het ooit was.

Nou ja, en zo slaat de stemming om. Een groepje wulpen in een weiland, een rondje door wierdedorp Garnwerd, vaak genoemd als mooiste dorp van Groningen.

De kerk in Garnwerd

Ik waan me even in de jaren veertig, want er staat een pantserwagen in het historische centrum, er is een oefening gaande. Bij Hekkum wordt het helemaal mooi, oud agrarisch landschap, landjes met schapen, paarden, koeien, iets om in het voorjaar naar terug te gaan, als het hier bloemrijk en vogelrijk is. Dan nog een weiland met kieviten en goudplevieren, een typische najaarscombinatie.

Van de rechte weg met abelen naar Adorp verwacht ik niets, maar hier staan in de wegberm opeens zo veel soorten paddestoelen dat ik stilhoud en buk. Pas in de schemering zit ik dan, heel tevreden, op het stationnetje van Sauwerd op een bankje te wachten op het boemeltje terug naar Winsum.

Powered by Wikiloc
Meer over