Een robotgrasmaaier, is dat wel een goed idee?

Voor Jasper van Kuijks theater voorstelling maakt Rolf Hut een op afstand bestuurbare grasmaaier.

Beeld thinkstock

Robotgrasmaaier. Als dat geen schrikbeelden oproept... 80 kilo aan machine met draaiende messen. En dan ook nog eens zelfbeslissend welke kant er wordt opgereden. En toch: wie ooit in de regen een grasmaaier over een veld heeft geduwd, ziet de voordelen wel. Je zet met paaltjes het gebied af waarbinnen de robot moet blijven en hij kiest zelf een route. Ideaal.

Maar de enige manier om hem uit de schuur, op het veld, te krijgen is met een afstandsbediening DIE ER MET EEN DRAAD AAN VAST ZIT. What the fuck? Waarom is dat niet gewoon draadloos? Hoe moeilijk kan het zijn?

Jasper, die van de rubriek Hoe Moeilijk Kan Het Zijn, heeft zo'n grasmaaier in zijn cabaretvoorstelling. Ook hij wil liever een draadloze afstandsbediening. Samen schroeven we het gevaarte open en kijken naar de printplaat: het groene stuk elektronica waarop alles wordt geregeld. De knoppen op het bedieningspaneel drukken op knopjes op de printplaat (cirkel A op de illustratie). Als de knop wordt ingedrukt, worden contactjes A1 en A2 met elkaar verbonden. De microcontroller (kleine computer, cirkel B) detecteert dat en neemt de actie die hoort bij het drukken op de knop. Ik soldeer extra draden op A1 en A2. Als ik die met elkaar verbind, is het voor de microcontroller net of er op de knop wordt gedrukt.

Op RolfHut.nl/GrasmaaierOfDeath staan video's waarin ik uitleg hoe je zelf knopjes van apparaten afstandbestuurbaar kunt maken. Beeld Rolf Hut

Jasper wil de draden die ik er net aan gesoldeerd heb op afstand kunnen bedienen. Ik doe dat als volgt, zie de schets hiernaast: ik maak een rijtje knoppen, die ik op een Arduino (kleine goedkope programmeerbare computer) aansluit. Ook sluit ik een zendertje aan. Als er op een knop wordt gedrukt, merkt de Arduino dat en stuurt het nummer van de knop naar de zender.

Op een tweede Arduino sluit ik een ontvanger aan. Zodra de ontvanger een getal hoort, geeft hij het door aan de tweede Arduino. De tweede Arduino stuurt een rijtje opto-couplers (elektrische schakelaars aan) waarop ik de draden van de grasmaaier soldeer. Als de opto-coupler 'aan' hoort van de Arduino, verbindt hij de A1 en A2 van de grasmaaier en denkt de grasmaaier dus dat er op een knop is gedrukt.

Succes: een op afstand bestuurbare grasmaaierrobot. We testen hem bij Jasper thuis: hij rijdt prachtig de gang door de woonkamer in. De bocht om en... het bereik valt weg. Gegil uit de woonkomer. Ik druk snel op de 'stop'- knop, maar kan de grasmaaier niet meer bereiken. Misschien was die draad toch niet zo'n slecht idee.

Beeld Joseph Jessen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden