Een rijpere zigeunerin za 16.02.08

De rol van Carmen dacht mezzo-sopraan Lucia Meeuwsen (1950) niet meer te gaan spelen. Maar in Een Carmen van Het Zuidelijk Toneel vertolkt ze de verleidster; ouder en terugblikkend....

Truus Ruiter

Een ‘gewone’ Carmen heeft de mezzo-sopraan Lucia Meeuwsen (1950) nooit gezongen. ‘Toen ik daar de leeftijd voor had, had je Cora Canne-Meijer – zij was dé Carmen toen.’ De partij kent ze wel – die heeft ze tijdens haar opleiding bestudeerd. Maar toen regisseur Matthijs Rümke haar vorig jaar vroeg om Carmen te spelen bij Het Zuidelijk Toneel, fronste ze wel even de wenkbrauwen. Waarom zou zij nu nog de rol van het verleidelijke zigeunermeisje zingen?

Rümke, met wie ze lang geleden al eens had samengewerkt, wist haar snel winnen voor zijn bewerking van Bizets opera, die Een Carmen als titel kreeg. ‘Matthijs wil het hebben over ouder worden. De Carmen die ik speel, is een oudere, vitale zakenvrouw. Ze fraudeert en wordt gearresteerd. De jonge advocaat José wordt haar minnaar.’

Daarnaast loopt een tweede verhaallijn. ‘Als de voorstelling begint, ziet het publiek mij in de kleedkamer zitten, als vermoeide zangeres, na afloop van de voorstelling. Ik schmink me af en schrik van mijn lege uitdrukking. Ik ben moe. En als in een herinnering trekt het verhaal van deze Carmen aan me voorbij. Je ziet ook niet alle scènes daadwerkelijk – zo zing ik bijvoorbeeld aan het einde dat het schot valt, je ziet het niet gebeuren.’

Meeuwsen vindt het knap hoe librettist Carel Alphenaar de verliefde stierenvechter – die de jaloerse Don José tot zijn wanhoopsdaad brengt – in deze hedendaagse setting heeft geplaatst. Hij maakt van Escamillo een operazanger die repeteert voor zijn rol in Carmen bij de Vlaamse Opera. Zo kan hij de beroemde toreador-aria toch kwijt en valt het dodelijk schot in de kleedkamer van de zanger, waar José verhaal komt halen.

Waar Meeuwsen erg enthousiast over is, zijn de terzijdes, de zogenaamde ‘zwerfaria’s’. ‘Ik zing een zwerfaria over mijn huid, bijvoorbeeld, over mijn lichaam, de rimpels. De advocaat heeft een zwerfaria waarin hij bekent dat Carmen hem aan zijn moeder doet denken. Ook vraagt hij zich af of hij wel mans genoeg is voor de oudere Carmen.’

Met nog een aantal dagen repeteren te gaan, is ze heel tevreden over haar aandeel. ‘De overgangen van de zwerfaria’s en de Bizet-stukken moeten nog vloeiender. Dat vraagt vooral veel concentratie. Maar mijn stem zit goed.’

Héérlijk vindt ze het om weer te zingen, na de bijzondere ervaring van haar ‘zwijgrol’ in de voorstelling Stillen van Lotte van den Berg, vorig seizoen. ‘Ik had net bedacht dat het misschien tijd zou zijn om te stoppen met dit werk toen ze mij benaderde. Twee maanden repeteren in Berlijn, geweldig. Ik heb er heel veel van geleerd, van het niet-zingen, alles naar binnen te halen, niets doen, alleen maar zijn. Nu mag ik weer echt zingen, dat is het andere uiterste.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden