Een renner gaat dood, de Tour blijft draaien

Er is een renner doodgegaan, maar de voorstelling van het Theater van de Waanzin draait gewoon door. Fabio Casartelli is in de afdaling van de Col d'Aspet met zijn hoofd tegen het asfalt en daarna tegen een betonnen wegafzetting geslagen....

Van onze verslaggever

Jaap Visser

CAUTERETS

Maar in Cauterets, aankomstplaats van de vijftiende etappe van de Tour de France, schreeuwt spreekstalmeester Daniël Mangeas dat koploper Virenque merveilleusement, wonderbaarlijk, bezig is. De uit Amerika overgevlogen pom-pom-girls van Coca Cola zijn druk doende hun spieren op te rekken, als warming-up voor een show die de huldiging van de Franse etappewinnaar zal omlijsten.

Het publiek, Spanjaarden vooral, dat massaal de Pyreneeën is ingetrokken, wordt in het ongewisse gelaten. Evenals de renners in de koers. Men wil weten hoeveel gele-truidrager Indurain achterligt en of er nog uitvallers zijn. 'Casartelli, die naam kun je doorstrepen. Schijnt gevallen te zijn, nogal hard.'

Wanneer het gros van de renners binnen is, Virenque de rondemiss hartstochtelijk heeft gezoend en Indurain een nieuwe gele trui heeft aangetrokken, wordt het plots stil in het waanzinnige Tourtheater. Mangeas zwijgt en de reusachtige speakers langs het hellende parkoers zwijgen. Het bericht van de dood van Casartelli doet het peloton huiveren.

Renners en ploegleiders hangen verslagen rond bij de volgauto's, wachtend op een seintje van de koersdirectie dat het bergafwaarts naar de hotels kan. Jim Ochowicz, ploegleider van Casartelli, blijft sprakeloos achter het stuur van zijn auto zitten en laat het praten over aan Hennie Kuiper.

Toen de tweede man van de Amerikaanse equipe Motorola de Aspet rondde, hoorde hij op de Tourradio: 'Valpartij in de afdaling'. Kuiper haalde de schouders op, 'want zoiets hoor je honderd keer per Tour'. Maar toen hij vernam dat het ging om een zeer zware val van de renner met rugnummer 114, Fabio Casartelli, snelde Kuiper naar de plek des onheils.

'Toen ik zag hoeveel bloed hij had verloren en dat zijn hoofd blauw en gezwollen was, voelde ik dat zijn val fataal was. Ik ben in trance hier naar toe gereden, en pas nu keer ik terug in de werkelijkheid. Die is gruwelijk. Gisteren heb ik nog twee uur met Casartelli getraind en daarna met 'm zitten praten over zijn toekomst. Hij wilde nog zo veel, en ik denk dat hij nog zo veel zou hebben gekund.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden