Column

Een publieke aangelegenheid als persoonlijk onrecht

Marcel Blaak. Beeld null
Marcel Blaak.

'Matchfixing. Of tenminste: vermoedens van matchfixing'. PSV-supporter Marcel Blaak kon 'natuurlijk niet zeggen' dat hij er bewijs voor had, 'want dat is er nie'. Maar toch, zo kon het niet langer. Hij wilde een signaal afgeven, de klok luiden. Scheidsrechters hebben een te grote invloed en maken het voetbal helemaal kapot. Hij was niet naar de KNVB gestapt want die zouden het toch wel van tafel schuiven, omdat 'we uit het zuiden des lands' komen. En daarom had hij dus aangifte gedaan bij de politie. Om een strafschop.

Woensdag kon Marcel de fiets alwéér uit de schuur halen. De voorzet was onderweg naar de Ajax-spits via de uitgestoken hand van een Heerenveen-speler zo over de achterlijn gevlogen. Gewoon een penalty. Of tenminste: vermoedens van penalty. Maar nu de gevolgen duidelijker worden, groeit het wantrouwen. Ook Arno Vermeulen voedde op Radio 1 het sentiment nog even door te zeggen dat ze bij Ajax wel een rood-witte taart naar Zeist mochten sturen.

De Betrouwbare Mannetjes, beiden van boven de Moerdijk, lieten het maar voor wat het was. Nog hooguit twee, drie strafschoppen en die 34ste schaal kan straks gewoon naar het halfgevulde parkeerterrein naast de Arena. Het is nou eenmaal zo bedacht en afgesproken, en daar moeten we nou niet op het laatste moment van afwijken.

Je kan een referendum aanvragen, organiseren én winnen, en dan nog zullen de hoge heren doen waar ze zelf zin in hebben. Als je je een beetje boos wil maken, kan je sowieso je lol op. Wachtgeldtrekkend Clintonklapvee, Erdogan, obligate geitengrapjes over Erdogan (mèh). Of gewoon toch over Joris Demmink. Wist u trouwens wel dat gevangenen tegenwoordig een iPad krijgen? Ik wou dat ik een iPad kreeg.

Tekst gaat verder onder de video.

Publieke aangelegenheden opvatten als persoonlijk onrecht. Men grijpt de minste aanleiding aan om zich met veel bombarie in het harnas te hijsen en namens de arme burgerij de elite te bestrijden. Maar je moet tegenwoordig wel stinkend hoogopgeleid zijn om de juf er met lichte dwang van te kunnen overtuigen dat Daan (adhd) en Emma (dyslexie en -calculie) gewoon naar het gymnasium gaan. Ondertussen heeft de gewone man nergens iets over te zeggen. Hem resteert enkel de Hollandse drietand van schijninvloed. Bedreigen, boycotten, aangifte doen. Of aangifte doen van bedreiging natuurlijk. Of dreigen met aangifte. Als je maar laat zien dat je niet zomaar over je heen laat lopen.

Wij juichen de mondige burgers van harte toe. Hoe meer mond, hoe beter de burger. Het levert vaak zinnig debat op, en anders toch op zijn minst een vermakelijk filmpje voor een politiebureau in het zuiden des lands. Maar het moet ook niet te gek worden. Gelukkig zagen we Phillip Cocu zijn schouders ophalen over de omstreden beslissing van de scheidsrechter. Hij hield er niet van om 'bezig te zijn met dingen waar hij geen invloed op heeft.' Uitstekend. Alles ging nog volgens plan. Dat kampioenschap tellen we maar vast.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Wist Onze Lieve Heer al dat Abu Bakr-al Baghdadi een van onze grootste jeugdhelden is?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden