Een prachtig gemaakt en gedanst werk dat subtiel met je gevoel speelt

Dans - If you could see mee now (Arno Schuitemaker)

De bewegingen lijken zo van een dance-feest geplukt, maar choreograaf Schuitemaker doet er iets prachtigs mee. De licht- en geluidregie speelt een dominante en zelfs dreigende rol.

Foto If you could see me now/Sanne Peper

Met het slot van zijn (relatie)trilogie voor drie dansers verrast choreograaf Arno Schuitemaker niet echt meer. Centraal staat de geleidelijke transformatie van bewegingen die zo van een dance-event geplukt lijken, een concept dat ook bij collega's populair is. Maar als je over deze teleurstelling heenstapt, blijft een prachtig gemaakt en gedanst werk over dat subtiel met je gevoel speelt.

If you could see me now (2017) bouwt voort op While we strive (2015) en I will wait for you (2016), waarmee Schuitemaker ook internationaal scoorde. Stein Fluijt, Johannes Lind en de enige vrouw, Revé Terborg, staan op een strak ritme wat voor zich uit te swingen. Ingehouden, ieder voor zich.

If you could see me now (****)
Dans
Choreografie: Arno Schuitemaker. Muziek: Wim Selles. Licht: Vinny Jones. 19/12, Frascati, Amsterdam. Tournee.

Anti-choreografiestatement

Het is een anti-choreografiestatement, dit freestyle begin. Zoals het hele stuk dat eigenlijk is, want hoewel de dansers aan alle kanten worden gemanipuleerd, gebeurt dat zo terloops en gedetailleerd dat je slecht vat krijgt op wat Schuitemaker (afgestudeerd ruimtevaarttechnicus!) precies doet.

Gaandeweg krijgen de bewegingen meer kracht, komt het hele lijf in actie (hoewel de hoekige disco-armen blikvangers blijven) en gaat het lijf zich ook expansief verplaatsen. Niet alleen de choreografie dringt zich op. Ook geluid en licht (veel oplichtend duister) zijn steeds dominanter en zelfs dreigender aanwezig. Uiteindelijk maken die van het drietal nog slechts vlekken beweging en energie.

Waar ze in het begin nog heel bewust van zichzelf dansten, lijken ze nu buiten zichzelf getreden. Het enige wat ze nog belichamen, is hun gevoel. Door de manipulatie zijn ze, paradoxaal genoeg, in een persoonlijker zone terechtgekomen.

Meer over