Een plek onder de zon

Fatboy Slim heeft er een luxe appartement, ergens in de bergen. Boy George houdt het eenvoudiger, hij huurt in de zomer een huisje....

DJ DIMITRI logeert er bij oude bekenden en babbelt wat bij met internationale collega's. Tussen de bedrijven door sleept hij nog wat nieuwe boekingen binnen. Michel de Heij geniet met zijn vriendin van een welverdiende vakantie, maar natuurlijk pakt ook hij zijn feestjes mee. En Ferry Corsten doodt de tijd aan het zwembad. Tenminste, als hij geen interviews of een meeting met platenbonzen heeft. 's Nachts komt het erop aan, dan moeten de Nederlandse dj's laten zien wat ze kunnen.

De modewereld heeft de grote shows in Parijs, de filmsterren hebben Cannes en de mondiale dj-elite heeft Ibiza. Veilig afgeschermd in privéhuisjes vanzelfsprekend. Fatboy Slim heeft een eigen onderkomen, afgelegen in de bergen. En wie geen huis bezit, huurt er eentje voor de hele zomer, zoals Boy George. Of het Nederlandse Dance Valley, dat twéé huisjes huurt. Bescheiden huisjes zonder al te veel luxe, maar toch.

Dance Valley mengt zich dit jaar voor het eerst in de dans om het grote geld op Ibiza. Elke vrijdag organiseert de organisatie een feest in Amnesia, de op één na grootste club.

'We willen laten zien dat we internationaal meetellen', zegt organisatorKevin Lawlor. En Ibiza is daarvoor de aangewezen plek. 'We krijgen in één zomer in Amnesia meer internationale naamsbekendheid dan in de vijf jaardat we ons festival organiseren. Hetis een etalage voor de hele wereld. Iedereen die ook maar iets te betekenen heeft in de danswereld zit 's zomers op Ibiza.'

Geen plek op aarde met zoveel clubs per vierkante kilometer. Zulke grote clubs ook. Op een drukke avond schuifelen zo'n twaalfduizend bezoekers over de marmeren vloer van Privilege, de grootste club van Europa. En met zulke luxueuze clubs, met zwembaden naast de dansvloer of plafonds van gekleurd glas zodat de zon elke ochtend een unieke lichtshow verzorgt.

Pelgrimsoord voor toegewijde partyfreaks: Ibiza. Eerst waren er de hippies, die afkwamen op het tolerante klimaat. De jetset volgde al snel. Eind jaren tachtig werd het dorre eiland van nauwelijks vijftig bij dertig kilometer ontdekt door de prille housescene, vooral vanwege de ruim voorradige xtc.

De hoogontwikkelde uitgaansindustrie wordt gedomineerd door Engelsen: alle grote Britse clubs strijken 's zomers op Ibiza neer om de miljoen tieners die met charters worden ingevlogen naar hun feesten te lokken. 'Dit is het moeilijkste project dat we tot nu toe hebben gedaan', zegt Kevin Lawlor, terwijl hij nog even een stapel flyers sorteert op de keukentafel. 'De concurrentie is moordend. Hier moeten we in twee weken meer flyers uitdelen dan in een heel jaar voor ons festival.'

De concurrentieslag begint al op het vliegveld, waar clubs zich aanprijzen op billboards van vier bij zeven meter. Een must is een circusact van uitgedoste flyeruitdelers, die 's middags over het strand paraderen. En dan moeten er ook nog posters worden geplakt en advertenties worden geplaatst in de speciale Ibiza-edities van de Engelse dansbladen.

Maar een cirkelend reclamevliegtuigje in de lucht, dat ging Dance Valley te ver. Lawlor: 'Je moet als nieuwkomer niet zinloos strooien met geld en dan maar denken dat het publiek vanzelf komt. Ook Engelse clubs maken deze fout en moeten halverwege het seizoen blut naar huis. Je moet voorzichtig een naam opbouwen.'

De Nederlandse organisatie heeft geen illusie dat de investering van vele tonnen in één zomer wordt terugverdiend. Dance Valley komt volgend jaar terug. Die les leerde het van Nederlandse organisaties als Chemistry, Extrema en Club Risk, dat de afgelopen jaren zonder veel succes een plekje probeerden te veroveren tussen Engelse superclubs als Ministery of Sound, die zelfs een eigen platenlabel, kledinglijn en tijdschrift runt. Lawlor: 'We zijn hier dit jaar om contacten te leggen en te leren. Engelse clubs verkopen hun feesten als de meest fantastische avond van je leven. Ze zijn meesters in het creëren van een hype.'

Zes uur 's ochtends, het feest van Dance Valley is nog in volle gang. Bij de tien barretjes, op de drie dansvloeren, op het balkon; er wordt gedanst, gevreeën, gedronken en gekoketteerd. Maar om nou te zeggen dat de club afgeladen is, nee. De Nederlanders in het publiek zijn in de minderheid. Leon (19) uit Den Haag zit met tien vrienden in een huisje. Volgende week worden ze afgewisseld door tien andere vrienden met wie ze het huis huren. Leon is goed voorbereid: pillen verstopt in de tandpasta en zo'n zevenduizend gulden in de portemonnee, dankzij gulle sponsoring door zijn ouders. 'Kan ik tenminste ook nog een beetje léuk uitgaan.'

Dat er geen zesduizend bezoekers zijn (Amnesia kán ze kwijt) ligt niet aan de entree van zestig gulden of de dertien gulden voor een biertje. Dat zijn gangbare prijzen. Ook de Rotterdamse techno-dj Michel de Heij draait volgens de internationale kwaliteitsnormen. Maar Nederlandse dj's zijn nu eenmaal niet zo bekend als top-dj's als Carl Cox of Armand van Helden, die door de Engelse clubs worden ingevlogen.

Toch koos Dance Valley voor Nederlandse dj's. Niet omdat de internationale top-dj's te duur zijn, zegt Lawlor. En ook niet omdat deze dj's volgens hun contract exclusief voor één (Engelse) club draaien. 'Wij zijn een Nederlandse organisatie en willen laten zien dat onze dj's internationaal mee kunnen.'

Michel de Heij draait dit jaar voor het eerst op Ibiza. Een leuke manier om internationale aandacht te krijgen. 'Engelse dansbladen als Muzik of Mixmag zijn niet geïnteresseerd in wat er buiten hun landsgrenzen gebeurt. Maar ze worden wel over de hele wereld gelezen. Draaien op Ibiza is de manier om toch in die bladen te komen', zegt hij, nippend aan zijn koffie verkeerd in het Bulldog Café, een Nederlands merk dat al wel met succes naar Ibiza is geëxporteerd.

De Heij heeft geen hoge verwachtingen. 'De Engelse boekers hangen heus niet meteen aan de lijn als ik weer thuis ben.' Daarvoor is zijn stijl te eigenzinnig. 'In Engeland is alles gericht op commercie. Dus mikken ze op de mainstream, ook hier op Ibiza. De tent moet vol.'

De Engelse dj die de vox populi als geen ander aanvoelt, is Judge Jules. Met zijn wekelijkse radioshow op BBC 1 is hij een van de populairste dj's van Engeland. Op zijn feest Judgement Sundays brengt hij uitsluitend clubtrance, de populairste stroming onder Engelse jongeren. Het is een van de best bezochte feesten deze zomer op Ibiza.

De promotor van dit Engelse feest, Giles Sawney, zet zijn vraagtekens bij de investering van Dance Valley. De feesten zijn hem nog niet opgevallen. 'Maar we richten ons uitsluitend op 17- tot 21-jarige Engelsen', zegt Lawlor. 'Zo proberen we ons te onderscheiden van de vele Engelse clubs.' Dance Valley mikt op een internationaler, ouder publiek.

Eden, de club van de Judgement Sundays, ligt aan de boulevard in San Antonio. In de tweede stad van Ibiza struinen spierwitte óf knalrood verbrande pubers met literflessen bier over de boulevard. Naast de ingang van Eden is een klein pretpark met botsautootjes en een boksbal. Walmen van goedkope parfum en bier stijgen op uit de lange rij Engelse tieners. De kleding: korte rokjes met bikinitopjes voor de meisjes en spijkerbroek met katoenen overhemd voor de lads.

Binnen is het stikheet en benauwd. Het protserige witte interieur kan niet verhullen dat Eden is opgetrokken uit staal en beton. Het merendeel van de zesduizend bezoekers verkeert onder invloed van xtc of derivaten daarvan. De bombastische trance leent zich uitstekend voor het hyperactieve publiek. De vele breaks worden opgevuld met vette synthesizerakkoorden en eindigen steevast met tromgeroffel waarna een knallende beat volgt. Duizenden handen nemen het ritme over met geklap. Voor de draaitafels zwaaien lightsticks. Op de maat klinkt: 'Fer-ry, Fer-ry!'

De Nederlandse dj Ferry Corsten heeft het gemaakt in Engeland. Zijn logeeradres is de villa van Judge Jules. Zaterdagavond komt hij aan, maandagochtend vertrekt hij weer. Tot die tijd trekt hij een baantje in het zwembad, speelt wat met de Playstation in de koele huiskamer of geniet van het uitzicht over een vallei. In het vliegtuig zat hij naast Armand van Helden. Ze hadden niet gekletst. 'Wat moet je zo'n man nou vragen?'

Naast Ferry Corsten zijn ook dj's Tiësto en Sander Kleinenberg ingelijfd door Engelse clubs op Ibiza. Dat de Engelsen hun stempel drukken op de danscultuur op Ibiza is te danken aan hun media, zegt Corsten. 'De hele zomer verschijnen speciale edities van de Engelse dansbladen op Ibiza. Zo wordt de Ibiza-hype in stand gehouden.'

Toch is Corsten blij met Dance Valley's poging de aandacht op Nederland te vestigen. 'De tijd is er rijp voor. DJ Jean, Rank One, veel Nederlandse producers scoren hits.' Voor Corsten, wiens mix-cd Trancenation ruim 400 duizend keer over de toonbank ging in Engeland, is het 'essentieel' dat zijn naam 's zomers op een billboard in Ibiza staat. 'In september komt mijn nieuwe album uit. Alle Engelse tv- en radiostations komen langs. Vorige week kwamen mensen uit Japan naar mij kijken voor een platendeal.'

Soms lijkt Ibiza wel 'één grote beurs', meent Corsten. Scouts van platenmaatschappijen speuren naar de nieuwe Ibiza-hits en internationale organisaties zoeken naar potentiële dj's om te boeken op hun feesten en festivals. 'Het gaat er vooral om je gezicht te laten zien. Een top-dj die niet op Ibiza staat, is verdacht.'

De dj's, boekers, promotors en scouts van platenmaatschappijen ontmoeten elkaar bij afgelegen strandtentjes als Particular. Hier wordt in alle rust genetwerkt onder het genot van een cocktail of een flesje rosé. In een hoekje relaxt de Duitse top-dj Sven Väth, omringd door vrienden en spelende kinderen, voordat hij over enkele uren weer op het vliegtuig stapt.

Space is de beroemdste afterclub van Ibiza. De deuren gaan zondagochtend om acht uur open en blijven open tot maandagochtend zes uur. Binnen wordt elk besef van tijd verdrongen door oorverdovende house en een imposante lichtshow. In Space duurt een nacht 24 uur.

Achter de draaitafels staat dj Dimitri, nog steeds een van de bekendste Nederlandse dj's. Michel de Heij is speciaal vroeger opgestaan om een kijkje te komen nemen. Dimitri draait hier samen met top-acts als Bassment Jaxx en Masters At Work. Verder draait de ouwe rot deze zomer op enkele privéfeestjes en bij een bevriende clubeigenaar. 'Ibiza blijft een belangrijk agendapunt. Ik ben net nog gevraagd om in een club in Londen en op een Engels dansfestival te draaien.' Maar de dj die met zijn platentas onder de arm naar Ibiza afreist om ontdekt te worden, koestert valse hoop. 'Ik werd pas hier geboekt toen ik al veel in het buitenland draaide.' Sinds 1991 draait hij hier, 'en elk jaar wordt de kwaliteit van de dj's hoger en het aanbod internationaler'.

Naast Dance Valley debuteren dit jaar ook een Amerikaanse, twee Duitse en een Zwitserse organisatie. Ook Fransen en Italianen manifesteren zich steeds nadrukkelijker. Een klein land als Nederland kan alleen indruk maken tussen dit internationale geweld als alle organisaties, bladen, platenmaatschappijen en dj's samenwerken, meent Dimitri. 'En dat gebeurt nog niet. Ibiza moet eerst nog een hype worden in Nederland, net als in Engeland.'

O

P HET TERRAS van Space is de sfeer mellow. Spaanse homo's dansen zij aan zij met Engelse rouwdouwers met strakke kaken. In een hoekje slapen twee Britten hun roes uit. Vast ritueel voor ze die avond weer de hort opgaan. Op Ibiza bestaan geen maandagen of dinsdagen, alleen bewolkte en onbewolkte dagen.

Vlak achter Space ligt het vliegveld. Om de vijf minuten buldert een nieuwe charter gevuld met tieners over het terras. Als de dj bij het passeren van een zware kist de schuiven dichtgooit, heft het publiek de armen in de lucht. Als een welkomstgroet aan de frisse lading feestgangers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden