Een perfect lichaam en toch zo broos

Ze oogt onverwoestbaar, maar in de praktijk is Fransen vaak geblesseerd. De grenzen van een meerkampster.

Om een mooi lichaam is het Remona Fransen niet te doen. Ze traint nooit om af te vallen of om strakker in haar vel te zitten. Ze werkt zich negenmaal per week in het zweet om harder te lopen, beter te springen en verder te werpen. Het onbedoelde gevolg: een lichaam dat uit marmer gehouwen lijkt.


Niet dat ze het erg vindt om er fit uit te zien. De 27-jarige meerkampster en nationaal recordhoudster hoogspringen (1.92 m.) is trots op haar brede schouders, lange benen en platte buik. In cijfers: 1.90 meter, 73 kilo, vetpercentage 16 procent.


Fransen geniet ervan als voorbijgangers haar ongevraagd complimenteren. Alleen als ze een galajurk aantrekt, moet ze soms even slikken. 'Dan sta ik voor de spiegel en denk ik: tsja, die schouders. Toch een beetje jammer.'


Ze is gewend dat haar lichaam aandacht trekt. Als 12-jarige was ze al 1.80, de langste van de klas. Ook op de middelbare school torende ze jarenlang boven al haar vriendinnen uit. Alleen thuis was haar formaat niet ongewoon: vader is 1.96, moeder 1.84, en haar broers zijn 2.10 en 1.96. 'Op school was het niet altijd leuk om lang te zijn, maar mijn moeder heeft me altijd voorgehouden dat ik rechtop moest staan en lopen.'


Tijdens haar studie fysiotherapie werd Fransen als levend model gebruikt. Ze stond bij de anatomieles in haar ondergoed voor de klas. Haar spieren waren met het blote oog te zien. 'Ik werd met een andere studente, een basketbalster uit het Nederlandse team, als voorbeeld genomen. Dan werden we vergeleken, twee sportlichamen. Dan moest ik mijn bovenbeenspier aanspannen, zodat je kon zien hoe die liep. Dat vonden mijn klasgenootjes wel handig.'


Fransen verzeilde al jong in de atletiek na een tip van een gymleraar die onder de indruk was van haar snelheid. Ze raakte gegrepen door de zevenkamp dankzij Gerard Lenting, een ex-bondscoach die training gaf op haar club in Lisse. Toch is ze een laatbloeier. Pas twee jaar geleden veroverde ze brons bij de EK indoor. Vandaag doet ze in Goteborg opnieuw een gooi naar een medaille.


Tijdens wedstrijden valt haar symmetrische lichaam zelfs tussen andere topatletes op. Ze is geliefd bij fotografen. Ze moet lachen als ze hoort dat foto's van haar te zien zijn op erotisch getinte sites als girlswithmuscle.com. Ze staat tussen vrouwen die enkel om esthetische redenen vele uren per dag in de sportschool doorbrengen.


In de dagelijkse praktijk van de topsport is haar lichaam vooral een instrument. Zelfs in het taalgebruik. Haar trainer Ronald Vetter spreekt nooit over mooie benen of een strakke buik. Hij heeft het over nuttige hefbomen of een verbeterde rompstabiliteit. 'Voor hem is het puur functioneel. Mijn lijf is een soort machine die hard moet lopen en hoog moet springen. Daar werkt hij mee.'


Of ze ooit zo goed wordt als ze eruitziet, dat is de vraag. Ze komt over als een kampioen. 'Maar ik ben het niet', erkent ze grif.


Fransen sluit niet uit dat haar tegenstanders geïntimideerd zijn door haar verschijning. Ze schrok zelf toen ze voor het eerst tegenover Tatjana Chernova stond, de Russische wereldkampioene zevenkamp. Chernova is 1 centimeter kleiner dan zij. 'Maar ik dacht, oooh, wat is die lang! Het kan dat anderen dat ook over mij denken.'


Uiteindelijk tellen alleen prestaties. Hoewel lengte onder zevenkampsters als een voordeel geldt, is olympisch kampioene Jessica Ennis 25 centimeter kleiner dan Fransen: 1.65. De Britse is sneller bij het hordelopen en op de 200 meter, maar verslaat Fransen doorgaans ook op haar beste onderdeel. Ze springt hoger. Ennis is 30 centimeter boven haar eigen lengte uitgestegen, Fransen 2 centimeter.


Fransen: 'Zij is zo explosief van zichzelf. Dat heb ik niet. Ik moet er heel hard voor werken. Ennis is echt van een andere klasse. Daar kan ik mezelf niet mee vergelijken.'


Om dichter bij de wereldtop te komen, moet Fransen veel trainen op haar explosiviteit. Maar daarmee stuit ze ook op de grenzen van wat haar lichaam aankan. Ze mag er dan perfect uitzien, wat onder de huid verborgen gaat, geeft uiteindelijk de doorslag. Sommige spieren, pezen en botten kunnen de trainingsarbeid die ze zou willen verzetten niet aan.


Fransen: 'Een paar jaar geleden dacht ik dat ik onverwoestbaar was. Dat is toch niet zo. Veel atleten moeten stoppen vanwege blessures. Dat lijkt me vreselijk, maar je hebt het zelf niet in de hand. Ik heb veel blessures gehad het afgelopen jaar. De vraag is: hoelang houdt mijn lichaam het vol.'


Meerkamper Eelco Sintnicolaas is de grootste Nederlandse troef bij de EK indoor, die vandaag in het Zweedse Göteborg beginnen. Hij voert met 6.341 punten momenteel de wereldranglijst aan op de zevenkamp. De Nederlandse ploeg bestaat uit dertien atleten. Acht van hen zijn jongen dan 23 jaar.


De mannen in de Nederlandse ploeg: Fabian Florant (hinkstapspringen), Thijmen Kupers (800 meter), Robert Lathouwers (800 meter), Mark Nouws (1.500 meter), Pelle Rietveld (zevenkamp), Eelco Sintnicolaas (zevenkamp), Koen Smet (60 meter horden). De vrouwen: Sharona Bakker (60 meter horden), Nadine Broersen (vijfkamp), Remona Fransen (vijfkamp), Madiea Ghafoor (400 meter), Jamile Samuel (60 meter), Dafne Schippers (60 meter).


Ploeg voor EK indoor


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden