Een ouderwetse crooner naast een cameltoe

Jossine Modderman en Arno Kantelberg geven elke week ongevraagd stijladvies aan bekende mensen.

Henri Salvador en Nicki Minaj.

Arno Kantelberg, hoofdredacteur Esquire

Zo zat ik van de week op de BBC naar een herhaling van Later with Jools Holland te kijken, waar uit het niets Henri Salvador voorbijkwam, de Franse (eigenlijk Guyanese) zanger die ons een jaar of wat geleden ontviel. Salvador was behalve zanger ook verdienstelijk gitarist en componist, maar ook - en dat moet de mooiste baan ter wereld zijn - humorist, net als Marinuske van de Ven, mijn trainer bij de E3 van VV Gemert, maar dit terzijde.

De veelzijdige Salvador is een legende in eigen land én in Brazilië (hij had zo zijn aandeel in het ontstaan van de bossanova). In Nederland bleef hij onder de radar. Onterecht, want betere muziek voor de zondagochtend vind je nergens.

Hij had dat montere expressieve van Cab Calloway en Al Jarreau. Voor Henri ook niet de minimalistische dracht van zijn chansonniërende landgenoten: geen smalle stropdas als Bécaud, zwart overhemd als Montand, coltrui als Brel. Wel: een heerlijk babyblauw, doublebreasted jasje met indrukwekkende peak lapels, een boutonnière en een uitnodigende Schiller-kraag, zo genoemd omdat de dichter z'n boord open en liggend prefereerde. Maar de hand van de meester herken je aan de hoed, die even nonchalant als perfect op de bol staat geparkeerd. Zoals Frank Sinatra al zei: 'Cock your hat - angles are attitudes.'

Tja, een ouderwetse crooner naast een cameltoe, het zijn me de tijden wel.

Henri Salvador.Beeld epa

Jossine Modderman, hoofdredacteur LINDAnieuws en LINDA.tv

Oh, wat zou ik graag een vlieg op de muur zijn in de inloopkast van Nicki Minaj. Wat een heerlijkheden zou ik aantreffen: bikini's zo groot als een tissue, jumpsuits van visnet, beha's waar een uit de kluiten gewassen kinderhoofd in past, rompertjes met semi-lollige teksten, hemdjes met decolletés tot op het kruis, rijglaarzen tot aan, wederom, het kruis en 589 pruiken in alle soorten, kleuren en modellen. Een walhalla voor de kostuumontwerper met een voorkeur voor derderangsgriezelfilms.

Ze is een apart geval, deze Trinidadiaans-Amerikaanse rapper die de schaamte al lang voorbij is. Wat een fijn gevoel moet dat zijn, als je bij het selecteren van een feesttenue met niks rekening hoeft te houden. Hoe zou zoiets gaan? Nicki: 'Wat zal ik eens aandoen naar de MTV-Awards? Een stijlvol kostuum van Girbaud of dit roze latexpak van You Sexy Motherfucker Wear?' Zeg nou zelf, dit is toch geen noemenswaardige keuze? Pink plastic it is! En dat er dan niemand is die tegen je zegt: 'Zou het niet doen, maakt je een tikje ordinair.' Rijst gelijk de vraag: wanneer doe je het ding aan? Want eenmaal met behulp van een flinke dosis talk erin gewurmd, is het afgelopen met toiletbezoek. En dan de ferme cameltoe, ooit voorbehouden aan vrouwen in te strakke witte leggings. Sommige mannen schijnen er wel van te houden. Mocht je mij echter in deze outfit zien, trek dan het scheermes van m'n nek en verlos me uit mijn lijden.

Nicki Minaj.Beeld getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden