Column

Een opwindende setting bij de kapper

Het krullenjong van de kapsalon scheert mijn nek kaal, punt de wenkbrauwen bij, epileert neus- en oorharen en gaapt tussen het gefriemel door naar een Braziliaanse telenovela vol halfnaakte slavinnen in het suikerriet. Al met al vind ik dit een opwindende setting.

Beeld Gabriël Kousbroek

In Mokum woonde ik op de hoek van Knippen & Wippen. Een volledig beurt kostte er een geeltje in guldens. Kom daar nog maar eens om vandaag de dag en zeker in mijn dorp, waar men enkel neukt vanwege de voortplanting. Dat is geen succes, gezien de schaarse kinderen en het legertje genetisch uitgedaagden.

Het begint te broeien onder mijn kapmantel. Dat heb ik nou altijd als mensen aan me plukken, of het nou de tandarts, de fysiotherapeut of de pedicure is.

Laatst liet ik mij cuppen bij een Chinese juffrouw, op het onzalige tijdstip van acht uur 's ochtends. Ik lag ik op mijn buik maar toen ik van de massagetafel kroop, wendde Suzie Wong geschrokken haar gezicht af. Ik kon vervolgens een week niet meer naar het zwembad nadat mannen in de kleedkamer opzichtig naar mij hadden gewezen, hetgeen ik natuurlijk wel gewend ben, maar dit was anders. Ik bekeek mijn rug en schrok mij het leplazarus: in de spiegel stond een melaatse stakker met kaposisarcoom.

Dan is Nuno klaar voor de happy ending: de tondeuzestanden drie en vijf. Standje vijf is voor de treurige plukken die mijn vleeskeppel trotseren, standje drie voor de grijze slapen.

De kapper kijkt mij plotseling doordringend aan, schiet naar het bureautje en trekt een vel papier uit de la. Het is een Volkskrant-column die ik een jaar geleden aan deze kapsalon wijdde. De print is van de VK-website getrokken en daar staat mijn enigszins geflatteerd portret bij.

Nuno lispelt: 'Wat staat er precies senhor?' Ik scan de column en verschiet van kleur. Da's niet zo best allemaal, alsof Johannes van Dam - met buikloop - een recensie schreef over de Febo in Lelystad. Dan krijg ik een briljante ingeving: 'coração, je moet die column op je voordeur plakken, dan zit het hier dagelijks bomvol.'

Als men mijn tweehonderd columns naar het Portugees vertaalt en de bundel huis-aan-huis verspreidt hier, word ik standrechtelijk onthoofd op het kerkplein. Bovendien heb ik ook nog eens veel vijanden onder de Nederlandse expats en circuleren in feestcafé Ed & Willem in Monte Gordo vunzige insinuaties over mijn veronderstelde voorkeur voor zoöfilie. 'Ik wist niet dat u zo beroemd was', stamelt het hertje. Hij moest eens weten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden