Een opvallend onopvallende bankier

Nooit had iemand van hem gehoord, van Hessel Lindenbergh. Zijn eigen daden zijn niet opvallend, maar telkens waar iemand een blunder maakte en het veld moest ruimen, stond hij klaar om op te volgen....

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

In zijn villa in het chique Aerdenhout, gelegen aan een mooie, brede burgemeesterlaan - een sluipweg naar het Zandvoortse strand - zal hij nog maar sporadisch vertoeven. 'De heer Lindenbergh zal zich vijf dagen per week bezighouden met Barings. Of eigenlijk vier. Op maandag moet-ie met ons vergaderen', zei ING-bestuursvoorzitter Aad Jacobs maandagavond laat tijdens een persconferentie op Schiphol. 'In het weekeinde kan hij dan zijn stukken lezen.'

Op 1 januari van dit jaar had Hessel Lindenbergh (51), geboren in de Friese gemeente Lemsterland, een feestje te vieren: hij werd lid van de raad van bestuur van ING Groep. Tevens werd hij bestuurder van ING Bank, een van de twee banken van de Nederlandse bankverzekeraar.

Dat was al een rappe promotie. Maar het verbleekt bij de carrièrestap die ING zondagnacht aankondigde, nog geen zeventig dagen later. Lindenberh gaat de scepter zwaaien bij Barings, de failliete zakenbank die ING deze week overnam. De 'oude' top van Barings is nog niet vertrokken - dat zal afhangen van de uitkomsten van het onderzoek naar het debâcle dat momenteel wordt uitgevoerd. De teugels in Londen worden aangetrokken. Daarover liet Jacobs eergisteren geen misverstanden bestaan. 'Bij Barings krijgt er maar één man het voor het zeggen: dat is Lindenbergh.'

Wie had ooit gedacht dat Lindenbergh nog eens leiding zou mogen geven aan de meest aristocratische zakenbank van het Britse empire? Bij de Technische Hogeschool in Delft, waar Lindenbergh in de jaren '60 technische natuurkunde/meet- en regelkunde studeerde, zeker niet.

Bij Philips ook niet, want daar hield hij het

slechts een blauwe maandag uit. Het bankiersvak lonkte. Niet voor niets had Lindenbergh aan de Erasmus zijn kandidaats bedrijfskunde gehaald. De ABN, de chique tak binnen het latere ABN Amro, was zijn eerste echte werkgever, en hij bleef er elf jaar.

In 1983 kocht de toenmalige NMB, inmiddels ING, Lindenbergh weg. 'Wij wilden het kredietbedrijf uitbouwen', herinnert oud-NMB-directeur Henk Nabbe zich. 'We zochten daar geschikte jongens voor. Lindenbergh konden we goed gebruiken. Wij financierden vooral kleine en middelgrote ondernemingen. Die hadden het zwaar, in tegenstelling tot de grote ABN-klanten met veel weerstandsvermogen.'

In 1992 - Lindenbergh was inmiddels opgeklommen tot interim-directeur van de afdeling zakelijke binnenlandse relaties - werd het grote publiek duidelijk wat insiders in de Nederlandse bankwereld al lang wisten: de NMB was een bank geworden van avonturiers, die niet schroomden om grenzen van de haute finance af te tasten. Er werden regels overtreden, althans naar de mening van De Nederlandsche Bank. Die zorgde ervoor dat

twee bestuursleden van de NMB, Ton Soetekouw en Ide van der Boor, hun biezen pakten. Dieptepunt voor de bank was echter het aftreden van bestuursvoorzitter Wim Scherpenhuisen Rom

En hoe verging het met Lindenbergh? Lindenbergh hield zich gedeisd. Wild is-ie zeker niet, zeggen mensen die met hem hebben samengewerkt. Bescheiden, zeker voor een bankier. Een beetje saai zelfs. 'Een nuchtere man die zich niet laat gek maken. Slordig is hij wel. Lindenbergh is altijd van alles kwijt, kan zijn papieren vaak niet vinden. Als hij dan zenuwachtig is kucht hij in iedere zin. Heel irritant.'

Zijn ego is kleiner dan die van zijn wilde NMB-collega's. Hij maakte dan ook handig gebruik van de leemte die die lieden achterlieten. Op 1 april 1992 kwam hij in de raad van bestuur als opvolger van de gesneuvelde Van den Boor. De pensionering van Gerrit Tammes, de NMB-bestuurder die de bank een vooraanstaande positie bezorgde in de tweedehands-schuldenhandel, maakte begin dit jaar de weg vervolgens vrij voor Lindenberghs promotie naar de raad van bestuur van ING Groep.

En binnenkort is er de verhuizing naar Londen. De loopbaan van de nuchtere Fries Lindenbergh maakt duidelijk dat je het in de bankierswereld ver kan schoppen als je meest opvallende eigenschap is het vermogen om niet op te vallen.

Hans Faber

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.