Een onwerkelijke ervaring in Minsk

Edwin van der Sar is terug in het land waar hij de eerste van zijn 71 interlands speelde, Wit-Rusland. In Minsk verloor Oranje destijds met 1-0, door een beoordelingsfout van de doelman....

Van onze verslaggever Paul Onkenhout

Slechts één moment uit de wedstrijd die als een der dieptepunten in de historie van Oranje geldt, schiet Van der Sar te binnen: het doelpunt van Sergei Gerasimets in de 27ste minuut.

'Een dieptebal aan de rechterkant, links van mij dus. Die speler gaat mij voorbij, richting achterlijn. Aron Winter dacht dat-ie 'm voor zou geven, maar hij schoot de bal bij de eerste paal in.'

Hij vertelt het op een toon alsof niet hij, maar een ander de fatale beoordelingsfout maakte. Nuchterheid beheerst zijn gedachten en zijn daden. 'We zullen wel sterker zijn geweest dan Wit-Rusland, maar ik weet het niet zeker.'

Holland kaput, scandeerde de verbouwereerde en blij verraste meute destijds. Op het vliegveld van Minsk weende Seedorf, verbeet bondscoach Hiddink zijn enorme woede en kondigde Blind al even somber het afscheid van zijn interlandloopbaan aan.

De stemming sloeg om toen de ploeg van een waar mirakel op de hoogte werd gebracht, een zege van Luxemburg op Tsjechië. 'Dat herinner ik me dus ook nog heel goed. Het was allemaal héél onwerkelijk.'

De omstandigheden waren acht jaar geleden ideaal voor een nederlaag. Ook toen was sprake van een ongewenst verlengstuk van het seizoen.

De (zeven) Ajacieden hadden kort tevoren de Champions League gewonnen en de spelers werden overvallen door de soberheid in Wit-Rusland. 'Geen wc-brillen en op de hotelkamers hingen geen gordijnen. Ik was niet eerder in een Oostblokland geweest, dus het maakte indruk. Alles was groen, geel of bruin. We hadden alles meegenomen, tot toiletpapier en borden, vorken en messen aan toe.'

Wat het zwaarst woog, was dat het Nederlandse elftal een wedstrijd moest spelen waar niemand door was geobsedeerd.

'Voor de Ajacieden was een droom uitgekomen. De eerste droom van een jongen is profvoetballer worden, de tweede droom is de Europa Cup 1 winnen. Dat lukte ons en we raakten in een roes. De tocht in een rondvaartboot door de grachten, de huldiging op het Museumplein, we konden het eigenlijk niet bevatten. En plotseling was er het enorme contrast .'

Mogelijk hebben ze ervan geleerd. 'Deze wedstrijd tegen Wit-Rusland is misschien wel moeilijker dan Tsjechië uit. Als je zou verliezen, weet je nu al dat je weer een kloteseizoen tegemoet gaat. Dan heb je weer niets.'

Zeventig interlands speelde Van der Sar (32) sinds zijn debuut - hij verdreef Ed de Goeij uit het doel * en nimmer stond zijn positie ter discussie. Van de 81 wedstrijden van Oranje na Minsk '95, miste hij er slechts tien.

Door dat onvoorwaardelijke vertrouwen van achtereenvolgens Hiddink, Van Gaal en Advocaat maakt hij deel uit van de harde kern van de geroutineerde ploeg. Alleen Frank de Boer (102 interlands) en Overmars (73) hebben meer interlands op hun naam staan. Hoewel hij maandenlang niet in actie was gekomen, door een blessure, deed Advocaat in april onmiddellijk een beroep op hem voor de oefenwedstrijd tegen Portugal. 'Prettig om te merken.'

Twee wedstrijden maar speelde Van der Sar sinds 19 december, als gevolg van een gebroken middenvoetsbeentje. 'Zo lang was ik nog nooit geblesseerd geweest. Wat is dit nou. Het was een hele vreemde gewaarwording.'

Als toeschouwer volgde hij de verrichtingen van Fulham dat hem in 2001 gouden bergen had voorgespiegeld, maar dat als zoveel Engelse clubs de beloftes niet kon waarmaken. Het contrast met zijn vorige clubs, Ajax en Juventus, werd groter en groter. 'Ik voel me niet in de maling genomen. Misschien had ik zelf iets realistischer moeten zijn.'

De manager werd ontslagen, de supporters keerden zich tegen de voorgenomen sloop van stadion Craven Cottage en de bouw van een nieuw stadion en de geldstroom van voorzitter Mohammed Al-Fayed droogde op.

'Het zakte in. Er kwam een sfeer te hangen dat bijna iedereen ontevreden rondliep bij de club. Ik was geblesseerd, maar je voelde dat het niet goed ging.' In 2002 eindigde Fulham op de dertiende plaats, dit jaar op de veertiende. Het vloekt met de ambities van Van der Sar.

'Ik zou graag op een hoger niveau spelen. Maar er zit niets in de hoge hoed. Heel veel clubs staan er beroerd voor. De afgelopen twee jaar hebben de clubs gemerkt dat ze niet oneindig door kunnen gaan. '

Vooralsnog heeft de zoektocht van zaakwaarnemer Rob Jansen nergens toe geleid. 'Als je vier jaar geleden riep dat je naar het buitenland wilde, dan had je gisteren al getekend. Als de ene club jou geen twee miljoen wilde betalen, deed de andere het wel. Maar die tijd is voorbij.'

Wat hem hoop biedt: 'Ik weet wat ik moet kosten. En dat is niet overdreven veel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden