Een onsje minder

Eerst een situatieschets. Oud pandje, prachtig opgeknapt, brede houten balken in het plafond, honderd strekkende meter boek aan de muur, open trap in de kamer, mooi houten bureau....

Maar het ding vertoont sinds kort kuren, na jaren trouwe dienst. Vermoedelijk een virus, want de eigenaar is schrijver en wisselt wel eens floppen uit met de uitgever, die graag teksten computerklaar geleverd wil zien.

De schrijver, we zullen hem Robbert noemen, had zijn computer in 1986 nieuw gekocht en was er heel tevreden mee. Hij startte 's morgens moeiteloos en verwerkte keurig de ingevoerde teksten. Er zat een oeroude versie van WordPerfect op, maar dat deerde niet want Robbert kon er uitstekend mee overweg en had al die extra functies niet nodig die bij de nieuwere versie van WP zijn gevoegd.

Maar nu dat virus. Een kennis had wel een anti-virusprogramma en kwam naar het zieke kind kijken. Nou, dat ging al snel van kwaad tot erger. Het virusprogramma was zo groot dat het over drie slappe floppen moest worden verdeeld. Het starten van de computer met een flop in de drive ging niet; om de een of andere reden weigerde de pc de nu gangbare DOS-versie te accepteren. Kopiëren van alle anti-virusbestanden naar de harde schijf ging nog wel, maar daarna was het hommeles.

Het virusprogramma vertikte het en kwam met foutmeldingen. Wegschrijven van belangrijke bestanden naar de flop ging plotseling ook niet meer. Floppen formatteren evenmin, omdat het format-programma dienst weigerde. De pc startte nog wel vanaf een set up-flop die destijds met de computer was meegeleverd, maar het programma dreigde zonder nadere waarschuwing meteen de harde schijf te wissen. En op die schijf stond voor een paar weken aan werk dat absoluut niet mocht verdwijnen.

Na anderhalf uur worstelen gaf de kennis Robbert in overweging een nieuwe computer te kopen want het oude ding was niet meer betrouwbaar. En zo ontstaat, wat ik wel eens heb horen noemen, het 'Corry en de Rekels-effect'. De term is een paar jaar geleden gevallen toen iemand een peperdure

B & O-installatie had gekocht en zijn huiskamer tot een perfecte geluidsstudio had omgebouwd om het genoegen te smaken zijn Corry en de Rekels-cd's te kunnen daaien, het soort muziek dat je net zo goed op een torentje kunt afdraaien dat de helft goedkoper is.

Robbert werd nu ook in die hoek gemanoeuvreerd. Hij gebruikte zijn pc alleen om teksten te tikken en af en toe een stukje naar zijn uitgever te sturen via een modem. Geen Internet, geen gigabyte aan harde schijf, geen pentium, geen Windows 95, geen nieuwe tekstverwerker. Hij gebruikte zijn pc als een typemachine. Goedkoop, makkelijk te bedienen, betrouwbaar. Dat was hij van zijn oude Tulip gewend en dat zoekt hij ook in een nieuwe pc. Vraag is of hij zo'n ding nog kan vinden.

Neem een advertentie uit een recente krant. Er wordt voor ruim drieduizend gulden een pc aangeboden: 100 Mhz processor, 12 megabyte intern geheugen, quadspeed cd-romspeler, geluidskaart, 30 watt speakers, Windows 95, Lotus Smartsuite, Microsoft Works, Wall Street Money, encyclopedie, 28K8 faxmodem. Vermoedelijk een prima apparaat, de B & O onder de computers, maar een man als Robbert zegt dat allemaal niets. Hij wil zich niet verdiepen in de betekenis van al die termen en zeker geen uren besteden aan het doorlezen van uiterst saaie computerboeken die vertellen hoe Windows te bedienen, wat een faxmodem allemaal kan en hoe je een geluidskaart aan de praat krijgt. Hij wil tikken, printen en modemmen. Einde oefening.

Maar waar koop je nu een pc met een simpele maar snelle chip, met weinig geheugen, een beperkte harde schijf, echter met een perfect backup-systeem, een monitorbeeld dat staat als een huis, een fluisterzacht toetsenbord en een betrouwbaar anti-virussysteem? Zijn die wel te koop?

Ik denk dat er een aardige groep klanten voor is. Boekenschrijvers, vertalers, journalisten. In feite iedereen die geen rompslomp wil, geen zestien miljoen kleuren, geen overkokende processor, geen multimedia en vooral geen kopzorg om het ding aan de praat te krijgen. Juweliers die kleine labeltjes willen printen, sigarenwinkeliers die hun voorraad bij willen houden, de secretaris van de visclub die de ledenadministratie doet, de groeteboer die zijn boekhouding erop wil zetten.

Je zou een computerwinkel in de buurt moeten kunnen binnenlopen, op een pc-kast wijzen en ter plaatse willen aangeven wat je er in wilt: zoveel geheugen, doet u maar die schijf, dat scherm en dit toetsenbord. Verder wil je een jaar garantie en als er iets kapot gaat, moet het binnen een uur vervangen kunnen worden. Dat moet zo eenvoudig zijn dat je het zelf kunt: kast open, kapot onderdeel eruit, nieuw onderdeel erin, kast dicht. Net zo eenvoudig als een kapotte lamp verwisselen.

Beste pc-bouwers, voor sommige klanten mag het best een onsje minder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden