'Een ongeluk kan gebeuren, maar wees eerlijk'

AMSTERDAM - Na de rampzalige landing op Faro op 21 december 1992 kijken Iem en Corrie Vroombout in paniek om. Ze willen weten hoe hun enige dochter Brenda (14) en haar vriendin eraan toe zijn. Die zitten twee rijen verderop. Maar het enige wat ze zien is weiland. Het achterste gedeelte van het vliegtuig is weggeslagen.


Acht dagen later krijgen ze zekerheid over het lot van de meisjes, wanneer die zijn geïdentificeerd tussen de brokstukken. Bij de ramp op het Portugese vliegveld met de Anthony Ruys van Martinair komen 56 mensen om.


Enkele jaren later komen Iem en Corrie Vroombout met Martinair een schadevergoeding overeen van samen 330 duizend gulden (150 duizend euro). Nu verzoeken ze de Amsterdamse rechtbank Martinair, dat is opgegaan in KLM, te dwingen de schadevergoeding te herzien. De rechtbank behandelde de zaak maandag.


Bij het accepteren van de vergoeding waren ze niet goed op de hoogte van de oorzaak van de vliegramp, stellen de Vroombouts en dertig andere nabestaanden en overlevenden. Daardoor konden ze geen goede inschatting maken van het maximale bedrag waarvoor Martinair aansprakelijk kon worden gehouden. Dat was 250 duizend gulden (113 duizend euro).


Een Portugese onderzoekscommissie concludeerde dat het toestel tegen de grond was gesmeten door een windvlaag. De overlevenden en nabestaanden hebben deze conclusie altijd in twijfel getrokken.


Zij hebben luchtvaartingenieur Harry Horlings nieuw onderzoek laten doen. Die stelde vast dat niet het slechte weer de oorzaak was, maar dat de piloten fout op fout hebben gestapeld. Tot vijf keer toe hadden ze de landing moeten afbreken volgens internationale normen.


De advocaten van de overlevenden en nabestaanden, aangevoerd door Jan Willem Koeleman, verwijten de gezagvoerder cowboygedrag. 'Hij heeft bewust roekeloos gehandeld, maar vliegen is geen Russische roulette.'


Iem en Corrie Vroombout vechten al jaren voor genoegdoening. Bij Koeleman vonden ze eindelijk gehoor. De Peter R. de Vries van de advocatuur 'peutert graag in oude zaken die niet kloppen. Zeker als zwakken de dupe zijn. Martinair is een grote organisatie met goede advocaten en een zak geld waar je u tegen zegt.'


Koeleman stond klokkenluider Fred Spijkers bij in diens gevecht met Defensie. Die werd na jarenlange procedures gerehabiliteerd en kreeg een forse schadevergoeding. Spijkers had de weduwe van een omgekomen militair moeten vertellen dat die was verongelukt door nalatigheid terwijl een ondeugdelijke landmijn de oorzaak was.


Corrie Vroombout: 'We doen het voor onze Bren. De waarheid moet boven water komen. Een ongeluk kan altijd gebeuren, maar wees eerlijk. De advocaat die destijds onze belangen behartigde heeft onderzoek gedaan van lik-mijn-vessie.'


Koeleman: 'Hun toenmalige advocaten hebben geen technische analyse gemaakt.'


De raadsman van Martinair heeft niets nieuws gehoord en ziet geen reden de zaak weer op te rakelen.


Koeleman buiten de rechtszaal: 'Het stinkt.'


De rechtbank doet 26 februari uitspraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden