Een omstreden vonnis

Toen het proces tegen Saddam Hussein ruim een jaar geleden begon, hoopten velen dat de uitkomst ervan Irak zou helpen een punt te zetten achter het door de ex-dictator in bloed gedrenkte verleden en een nieuwe toekomst op te bouwen....

Zo’n ondubbelzinnig vonnis ligt nu ter tafel: vanwege zijn rol in de massamoord op minstens 148 sjiitische moslims in het dorp Dujail in 1982 is hij gisteren door het speciale tribunaal ter dood veroordeeld. Maar inmiddels heeft het sektarische geweld in Irak zo hevig om zich heen gegrepen dat van een louterend effect nauwelijks nog sprake kan zijn. Saddam heeft ongetwijfeld nog de nodige (stille) aanhangers onder de soennieten, maar zijn persoon vormt bij lange na niet meer het boegbeeld van het soennitisch verzet, noch het contrapunt van het nieuwe politieke bestel.

De rechtsgang was verre van vlekkeloos en door de berechting in Irak te laten plaatsvinden, was de kans reëel dat de omstreden doodstraf zou worden opgelegd. Achteraf kan worden vastgesteld dat een vonnis aan kracht had gewonnen als Saddam terecht had gestaan voor een internationaal strafhof. Er is destijds gekozen voor nationale berechting met het argument dat de Irakezen beter zelf verantwoordelijk konden zijn voor de noodzakelijke afrekening met het verleden. Maar vanwege het zwakke Iraakse rechtssysteem kon het proces alleen worden gevoerd met forse buitenlandse, met name Amerikaanse, bijstand.

Door de gebrekkige veiligheid en de oplopende tegenstellingen is de berechting van Saddam veeleer een symbool van het gespleten dan van het herboren Irak geworden.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden