Een nomade op zoek naar zijn niveau

In het spoor van sterren als Zidane en Van Nistelrooij veranderden deze zomer weer honderden voetballers van werkgever. En hoe nietig de club ook is, supporters kijken reikhalzend uit naar het elan van de nieuwe spelers....

OP ZIJN 27ste is Ignacio Tuhuteru deze zomer bij zijn zevende werkgever in dienst getreden, FC Groningen. Zelf vraagt hij zich ook weleens af of dat nu een goed of slecht teken is. 'Zeven clubs al! Misschien wel een beetje veel inderdaad.

'Het zou wel leuk zijn eens een paar jaar achtereen bij dezelfde club te spelen. Elke voetballer moet zich natuurlijk elk seizoen opnieuw bewijzen, maar als je nieuw bent bij een club moet je je altijd net iets meer bewijzen. Ik zou ook weleens op de eerste trainingsdag willen komen en me niet aan iedereen voor hoeven te stellen. Maar ja, 't loopt nu eenmaal zo.'

Niet dat zijn carrière trouwens - zoals in feite zou moeten - trapsgewijs omhoog is gelopen. Integendeel zelfs. Hij ging van Ajax naar RBC, en weer terug, om nadien in China (Dalian Wanda) en Singapore (Sembawang Rangers) te belanden, waarna de reis hem vervolgens via Zwolle en Heerenveen nu in Groningen heeft gebracht. 'Een beetje een raar rijtje', zegt hij, en dat rechtvaardigt minstens één conclusie. 'Ik weet nog steeds niet wat mijn niveau is.

'Dat komt vooral door die twee jaar in China en Singapore. Dan raak je snel buiten beeld. In Nederland zijn ze zo je naam vergeten. Nadat ik besloten had terug te gaan naar Nederland was er maar één club die interesse had, Zwolle. Toen ik nog in de jeugd bij Ajax speelde, kon ik me niet voorstellen dat ik ooit bij Zwolle zou spelen. In die tijd droomde ik van een andere carrière, dat is waar.

'Misschien was het voor mijn ontwikkeling als voetballer beter geweest om niet naar China en Singapore te gaan, maar als mens heb ik in die tijd wel veel geleerd. Ik ben daar volwassen geworden. Hier in Nederland zijn jonge voetballers gewend dat alles voor ze wordt geregeld, daar moest ik alles zelf doen. Als je op je 22ste in China komt, waar niemand Engels spreekt, dan moet je wel.

'Eerst dacht ik: China, daar doen ze toch alleen aan ping-pong, wat moet ik daar? Geloof mij, voetbal is daar veel populairder dan tafeltennis. Bij onze trainingen kwamen geregeld tienduizend mensen kijken; bij wedstrijden dertig- tot veertigduizend toeschouwers. Ik leefde daar als een popster. Het niveau is matig, Toto-divisie, maar de beleving is fantastisch. Als we hadden verloren, werd de bus met tomaten en stenen bekogeld.'

Kwestie van een goede zaakwaarnemer hebben. Nee, dat is geen geintje. Nadat Van Gaal hem in 1996 had verteld dat hij te licht was voor Ajax, en topvoetbal in het algemeen, wilde geen club hem nog hebben. Tot hij Henk van Ginkel als zaakwaarnemer in de arm nam. Die had nog wel wat connecties in Azië en vond aldus toch emplooi voor zijn cliënt. Diezelfde zaakwaarnemer maakte later ook Zwolle warm voor een rentree van Tuhuteru op de Nederlandse velden. Daar past slechts dankbaarheid. 'Zonder Van Ginkel had ik misschien al niet meer gevoetbald. Ja, bij de amateurs.'

Ook op dat punt heeft Ignacio Tuhuteru veel geleerd. In die jaren dat ze hem nog als een groeibriljant van Ajax omschreven, op zijn 16de, 17de, wilden genoeg heren zijn belangen behartigen. Cor Coster stond hem bij tijdens zijn eerste contractbesprekingen. Maar later, toen hij toch niet dat talent was gebleken dat menigeen aanvankelijk in hem vermoedde, hadden ze nauwelijks meer oog voor hem. 'Dat zijn moeilijke jaren voor me geweest.

'De dag dat ik hoorde dat ik bij Ajax weg moest, was heel emotioneel. Dan leer je dat op het ene moment iedereen voor je klaar staat en op het andere moment kijkt niemand meer naar je om. Daarom ben ik Van Ginkel dankbaar. Hij deed ook z'n best voor me toen ik in een dip zat. In die periode heb ik het wereldje leren kennen. Nu merk ik weleens dat ik veel van die ervaring hebben geleerd: tijdens besprekingen stel ik me zakelijk en hard op, ik ben mondiger geworden.'

Zijn omzwervingen hebben hem natuurlijk ook zat mooie ervaringen opgeleverd. 'In China dachten ze dat er een grote, blonde goser het vliegtuig uit zou komen. Kwam ik aan. In Singapore hetzelfde. Maar toen ze me één keer hadden zien voetballen, was alles oké.

'Nee joh, soms worden spelers helemaal niet gescout. En dat zaakwaarnemers van alle spelers een videoband hebben die ze overal naar toe sturen, is ook niet waar. Vaak belt een zaakwaarnemer clubs overal ter wereld op en zegt: ik heb een linkerspits in de aanbieding. Zo kun je dus in China terecht komen.'

Maar nu is de tijd gekomen om zijn carrière weer serieus op de rails te zetten. Wie te licht is bevonden voor Ajax en SC Heerenveen maar te groot is gebleken voor RBC en FC Zwolle, zal zijn geluk ergens in de midden moeten vinden. Dat zou dus bij FC Groningen kunnen zijn waar hij voor drie seizoenen heeft getekend. Bij zijn nieuwe club is gelukkig nog niemand over zijn postuur begonnen - dat hij te klein is voor het betaald voetbal. 'Dat heeft me heel lang achtervolgd.

'In de jeugd werd vaak gezegd dat ik zo slim was, zo handig met de bal. Toen hoorde je bijna nooit iemand zeggen dat ik zo klein was. Dat kwam pas later, toen ik even een paar mindere wedstrijden had gespeeld. En als Van Gaal het dan ook nog zegt, dan gaat iedereen het ineens zeggen. Nu weet ik zelf wel wat ik kan, maar toen ik 22 was ging ik door die kritiek ineens heel erg twijfelen.

'Vaak had ik daardoor de neiging me geforceerd waar te maken bij een nieuwe club. Vorig jaar nog bij Heerenveen. In de eerste wedstrijd van het seizoen viel ik in, tegen Utrecht, en meteen kreeg ik een rode kaart. Kwam daardoor. Voor mijn gevoel ben ik nu rustiger. Oké, ik ben fysiek niet de sterkte, maar ik kan wèl voetballen. Dat moet ik de komende jaren maar laten zien.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden