Column

Een mooie leren broek bestaat niet

Mijn vrouw zei dat ze een leren broek wou kopen. Ik vroeg haar of ze ook een snor wou laten staan en haar eikel wou laten piercen. Haar gevoel voor humor laat het op die momenten afweten, heel gek.

Maar ik kan mijzelf wat dit onderwerp betreft niet onder stoelen of banken steken. Ik heb nog nooit een vrouw gezien die het goed stond. Nog. Nooit. Op dit moment lezen een aantal van mijn vriendinnen dit en denken: wat? Wat zegt die lul nou? Sorry, ik heb het jullie toen niet verteld. Misschien heb ik jullie zelfs gecomplimenteerd met die glimmende zweetluier, omdat jullie onderstel nou eenmaal een gevoelig onderwerp is. Jullie moeten zelf maar eerlijk gaan zitten wezen tegen elkaar, daar branden wij onze vingers niet aan. En het heeft niets te maken met lichaamsbouw, hè? Een leren broek is een leren broek. Die domineert elke vorm die er in zit.

Mannen in leren broeken, dat is zo mogelijk nog erger. Niets is zo bedoelerig gay of ostentatief hetero. Wie een leren broek draagt, is vooral heel erg bezig een leren broek te dragen. Niemand heeft ook ooit iets aardigs gezegd over iemand in een leren broek, en het gemeend. Zelfs motorrijders zien er sneu uit in een leren broek, en die moeten wel. Maar motorrijders zien er altijd sneu uit. Het kan ook niet makkelijk zijn om na dertig jaar aardrijkskundeleraar te zijn geweest ontslagen te worden.

Hoe dan ook: koeien dragen leer omdat ze niet anders kunnen. Wij mensen hebben er twintigduizend jaar over gedaan om daaruit te groeien.

Ik heb er zelf één gehad, van 2003 tot 2005. In de voorstelling waarmee ik toerde, speelde ik de rol van man-met-leren-broek (meer hoef ik daar niet over te zeggen). Het was het smerigste lelijkste naarste rotkledingstuk dat ik ooit gedragen heb. Elke keer dat ik het uittrok was het kletsnat van binnen. Je zou kunnen tegenwerpen dat je 'm dan ook niet bij zweetopwekkende activiteiten moet dragen. Dat ik er bewegingloos in zou moeten staan, bij achttien graden Celsius en een lichte noordwester bries.

Nog zoiets: de wasmachine mocht-ie ook niet in. Een broek hè? Dus dan spoelde ik 'm een beetje af, waarna hij er een week over deed om helemaal droog te worden.

Misschien dat u nu de aandrang voelt om te vertellen dat er tegenwoordig heel veel zachte, mooie, ademende leren kleding is, maar u en ik weten allebei dat dat een leugen is. Het blijft leer.

Wat er wel is, is rubber. Rubber is het nieuwe leer. Ik heb laatst een rubberen jasje gepast. Voordat u denkt dat ik mij in het fetishdom begeef: het was mijn keurige pakkenman die mij een jasje wou laten passen van rubber. Niet het gilmmende zwarte plastic-sexslaafmateriaal, maar een soort zacht geweven ding - ze kunnen zoveel tegenwoordig! Nu kon hij zo vaak hij wou het woord 'natuurproduct' laten vallen, niets verdreef de woorden 'rubberen jasje' uit mijn hoofd, het oubolligste eufemisme voor condoom dat er bestaat.

t.vanluyn@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden