Een missie op Postdamer Platz

Festivaldirecteur Moritz de Hadeln, die voor de 21ste en laatste keer de Berlinale leidt, koos het oorlogsepos Enemy at the Gates als openingsfilm om aan te tonen dat Europa de concurrentie met Hollywood aankan, ook waar het grootschalige filmproducties betreft....

Volgens De Hadeln werpt de film nieuw licht op de geschiedenis, 'die gruwelijke gebeurtenissen die we niet kunnen en mogen vergeten'. Net als twee jaar geleden, toen het Duitse liefdesverhaal-in-oorlogstijd Aimée und Jaguar het festival opende, werden de genodigden - na welkomstwoorden van bondskanselier Gerhard Schröder - onthaald op kanongeschut en acteurs in nazi-uniformen.

De 51ste Berlinale belooft een spannend festival te worden, met in de competitie een afwisselend aanbod van films uit vijf continenten. Het lijkt erop dat De Hadeln de kritiek die leidde tot de vroegtijdige opzegging van zijn contract - hij zou onevenredig veel aandacht schenken aan Hollywoodproducties - ter harte heeft genomen. Maar misschien is dat slechts schijn; zo is Enemy at the Gates weliswaar Europees, maar nauwelijks te onderscheiden van een Hollywoodfilm. Ook Amerikaanse producties als Hannibal van Ridley Scott, Traffic van Steven Soderbergh en Finding Forrester van Gus Van Sant ontbreken niet in het programma. The Pledge van Sean Penn werd na juridisch geharrewar uit het festival teruggetrokken en vervangen door Roger Donaldsons Thirteen Days, een thriller over de Cuba-crisis.

Het aandeel Engelstalige films in de competitie is groot: de nieuwe films van de Britse regisseurs John Boorman en Michael Winterbottom doen mee, evenals Mike Nichols' tv-drama Wit (met Emma Thompson) en Lasse Hallströms komedie Chocolat (met Johnny Depp).

Aan glamour zal het niet ontbreken op de Potsdamer Platz, en dat is nog steeds een vereiste voor de Berlinale, die zich graag wil meten met Cannes. De Hadelns opvolger Dieter Kosslick heeft inmiddels de opdracht meegekregen het festival te voorzien van nog meer ster-appeal, zonder dat dat ten koste gaat van artistieke integriteit.

Een lastige missie. Ook dit jaar moeten interessante Aziatische en Europese films op eigen kracht strijden om aandacht. Een film die dat zeker gaat lukken is À ma soeur (Fat Girl) van Catherine Breillat.

De opvolger van het geruchtmakende Romance bevat minder realistische seksscènes, maar snijdt wel weer een veelzeggend thema aan: de ontmaagding van twee Franse tienerzusjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.