Een mens mag dromen: de perfect gevulde koelkast

Geen zeven aangebroken potten atjar en drie aangebroken potten aardbeienjam dus

Omdat er aanhoudend bruine smurrie uit onze ijskast droop, ging ik naar nieuwe ijskasten zoeken op internet en ontdekte ik een nieuwe vrijetijdsbesteding die je ook als passie zou kunnen aanmerken: het bekijken van ijskastinterieurs.

Dus: de interieurs van ijskasten die bij internetwinkels aangeboden worden. De perfecte wereld op 3 graden. Ik weet zeker dat, behalve enkele Hollywoodsterren die nooit in hun ijskast kijken maar wel een speciale slaaf hebben die hun flesjes water rangschikt, niemand echt zo'n goed ingerichte ijskast bezit, maar dat maakt niet uit. Een mens mag dromen. En dat kan goed door middel van het staren naar perfect ingerichte ijskasten op internet.

Neem de Samsung RB29FERNCSA. Hij heeft negen planken. Op de bovenste liggen de kazen. Niet zoals bij andere mensen boven op elkaar met onderop zeven aangebroken zakjes blauw uitgeslagen geraspte kaas, nee, de kazen zijn gerangschikt als op een Franse kaasplank.

Eronder vijf wijnflessen, elk met een andere kleur dop, en daaronder vijf glazen potjes met inhouden die qua kleurschakering van donkerrood natuurlijk overlopen naar mosterdkleurig.

De afdeling potjes bestaat bij mij thuis uit, onder andere, want de ruimte is hier te beperkt om het volledig te beschrijven, zeven aangebroken potten atjar, drie aangebroken potten aardbeienjam, vijf aangebroken potten augurken en één potje donkergeel uitgeslagen mayonaise dat bijna leeg is en waarover we elke keer dat we gebakken aardappels eten geïrriteerd zeggen: 'Deze mayonaise kan niet meer.'

Terug naar de RB29FERNCSA. We zijn nu bij de la met verse groenten in alle kleuren van de regenboog (niet: drie aangebroken zakken geelgerande Albert Heijn-rucola). Daaronder, mijn lievelings, de plank gewijd aan een schaal met daarop een goed stuk vlees. Gewoon, los liggend. Zoals in de koelcel van de slager. Daaronder een bak voor verse garnalen - waarom ook niet? - en dan de vriezer met vier pizza's en twee identieke pakken ijs.

Ik heb, vanwege die bruine smurrie, laatst eens gekeken wat er eigenlijk in onze vriezer zat, en dat waren natuurlijk ook pizza's en pakken ijs, maar ook een open zak met dumplings uit, waarschijnlijk, 2004, taartdeeg dat ik over had en had ingevroren voor 'je weet maar nooit', cakejes met verborgen groenten die mijn kinderen in 2013 weigerden te eten en die ik ook maar invroor voor 'je weet maar nooit', eigenlijk al het eten van de wereld, inclusief producten die niet meer vielen te determineren - was het soep? was het ijs? was het een placenta? - voor 'je weet maar nooit'.

De fictieve eigenaar van de showijskast heeft niets voor 'je weet maar nooit' in zijn ijskast staan. Die heeft in de ijskastdeur precies zes hagelwitte eieren in een ingebouwde eierhouder. En die vult hij aan als er een ei is opgegeten. Hij heeft daar een dagtaak aan. Die persoon wil ik zijn.