Een man met ballen kan veel uitvreten in Spanje

VERSCHRIKKELIJK IS het natuurlijk wel wat die Jesús Gil y Gil allemaal uitvreet, maar een hoop Spanjaarden hebben er toch ook waardering voor....

Er is bijkans geen rechter meer in het land te vinden die niet achter hem aan zit of heeft gezeten. Telkens wanneer justitie een nieuw zaak tegen hem opent, roept de burgemeester-voetbalclubeigenaar onmiddellijk de pers bijeen, ontkent in alle toonaarden dat hij iets misdaan heeft, vloekt alle aanklagers en rechters stijf en onthult nog eens het complot dat de politici in Madrid tegen hem hebben gesmeed.

Soms doet hij dit in zijn nette pak op kantoor in de hoofdstad, maar het lekkerst voelt hij zich als de hitte Spanje in de greep heeft. Dan ontvangt Gil de camera's in zijn club in Marbella, onderuit gezakt in een leunstoel, het lawaaihemd tot de navel opengeknoopt en de natie uitzicht gevend op zijn gouden kettingen en zijn immense, bruinverbrande buik. Het is het klassieke beeld van de maffialeider die geniet van alle aandacht, hoe kwalijk de aanleiding ook is.

Als dat ritueel is afgewerkt, laat hij zich graag nog even interviewen voor een van de talloze sportprogramma's. Daar wordt hij tenminste met respect behandeld. Want 'de grootste bek van Spanje' is eigenaar en voorzitter van Atlético Madrid, en voetbalvoorzitters hebben een streepje voor, ook al hebben velen een moeizame relatie met wet en recht. Jesús Gil glimt als hij wordt aangesproken met presidente.

Hoe ver je kunt gaan voor je in Spanje door criminele activiteiten in serieuze problemen komt? Een mogelijk antwoord is dat grote criminelen een stuk verder kunnen gaan dan kleine. Gil heeft meer rechtszalen van binnen gezien dan voetbalstadions, maar slaagt er telkens weer in er zonder kleerscheuren vanaf te komen.

'Ik heb nog nooit iemand vermoord', mag hij graag zeggen als hij weer eens een aanklacht wegens miljoenenfraude bagatelliseert. Misschien niet eigenhandig, maar wel indirect. In de jaren zeventig werd hij tot drie jaar veroordeeld wegens dood door schuld: 52 mensen kwamen om het leven toen een restaurant instortte dat door Gil zonder vergunningen was gebouwd. Die keer belandde hij wel in de cel, al kreeg hij halverwege zijn tijd gratie van dictator Franco.

Alle andere keren is Gil ontsnapt. Vorig jaar zat hij een paar dagen in voorarrest, maar dat was slecht voor zijn hart, dus werd hij vrijgelaten. Hij is veroordeeld tot drie jaar wegens het overhevelen van geld uit de gemeentekas van Marbella naar Atlético Madrid, maar de beroepsprocedures slepen eindeloos. Zelfs zijn voetbalclub, die hem door de rechter was afgepakt omdat hij zich op frauduleuze wijze meester had gemaakt van het aandelen, heeft hij al weer teruggekregen.

Het zijn stuk voor stuk kleurrijke zaken waarin de burgemeester is verwikkeld, met renpaarden, Russische beeldhouwwerken en voetbalshirts. Maar steeds weer slaagt hij erin straffeloos miljoenen aan overheidsgelden te verduisteren. Volgens de Spaanse Rekenkamer is in de tien jaar dat Gil burgemeester van Marbella is, zo'n 830 miljoen gulden verdwenen.

En nu zijn dus alle dossiers over vijftien zaken die tegen hem lopen uit de rechtbanken gestolen. Ook in dit opzicht weet Gil er altijd nog een schepje bovenop te doen. Een paar jaar geleden bleken na een reeks financiële onregelmatigheden stapels facturen en documenten uit het gemeentearchief van Marbella verdwenen, zodat van een vervolging van de burgemeester niets terechtkwam.

Door de roof staat de Spaanse justitie weer eens in haar hemd. Het vermoeden bestaat dat ambtenaren van de rechtbanken bij de diefstal zijn betrokken. De sfeer van corruptie hangt al geruime tijd rond de rechtbanken in Marbella. Vorig jaar werd de decaan van de rechters uit haar functie gezet wegens haar betrokkenheid bij een fraudezaak waarin, dat spreekt, ook Gil verwikkeld was.

Politiek schaden de affaires Gil niet in het minst. Hij is al drie keer achtereen met absolute meerderheid gekozen. Zijn kiezers malen er niet om dat hij van Marbella een Chicago aan Zee heeft gemaakt: een verzamelplaats van Italiaanse en Russische maffiosi en een keur van internationale drugs- en wapenhandelaren. Zij allen genieten de bescherming van een man met ballen die de Spaanse justitie keer op keer volslagen belachelijk maakt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden