Eén lang startschot dat de zintuigen raakt

'Ivo, je kan beginnen', schalt het woensdagavond om bijna tien over half acht over het Leidseplein. Voor wie het is ontgaan: Ivo is Van Hove, de nieuwbakken directeur van het Holland Festival....

PAY-UUN HIU

Van onze medewerkster

Pay-Uun Hiu

AMSTERDAM

Een 'monumentale muur van geluid' had De Wit zich zo in de stilte van zijn voorbereidingen voorgesteld. Hoe die zal klinken weet eigenlijk niemand van tevoren. Er staan dertig pizzakoeriers onder de luifel van de schouwburg paraat om met veel geraas en speciale claxons op hun pizzakoffers weg te sprinten. Tussen de rode, witte en blauwe vlaggen aan de gevel van de schouwburg staan enkele blazers in zwart kostuum; op een steiger voor het Hirschgebouw houdt een zangeres een stemvork aan haar oor en op het dak van het KLM-gebouw zwaait een gitarist.

Precies in het midden verbindt een smalle metalen balk het balkon van de schouwburg met de stoeptegels van de tegenoverliggende tramhalte, glinsterend in de felle straal van het lichtkanon. 'D'r gaat een danseres op', weten omstanders. Ondertussen tjilpen uit grote luidsprekertorens elektronische vogels een onnatuurlijk geluidsdecor.

De klok bij de tramhalte wijst 19.23 uur als dirigent Walter Althammer zijn armen heft voor de eerste inzet en er een lang akkoord tussen de gevels galmt waarin de signatuur van Louis Andriessen - die zich bijna verantwoordelijk mag noemen voor deze specifieke klank van de Lage Landen - duidelijk doorklinkt. Terwijl danseres Désirée Delauney op trillende benen met wiekende armen naar boven wankelt, ontrolt de muziek zich als een traag, rauw en luid 'monsterkoraal' over het plein.

Wanneer Delauney het hoogste punt bereikt, storten de pizzakoeriers zich in de diepte en door hun claxons zijn de nog luider geworden akkoorden alleen maar voelbaar als een doffe trilling ter hoogte van het middenrif. Een tram baant zich een weg naar de Marnixstraat, taxigasten kijken verbijsterd uit de autoramen. Dit is het Holland Festival nieuwe stijl en Van Hove krijgt wat hij wil: spektakel voor elke argeloze voorbijganger op het Leidseplein. Geen gala-voorstelling met koningin, geen culturele chique en, eerlijk gezegd, ook geen voorstelling met verstrekkende inhoudelijke implicaties.

Al zal dat weinigen storen, want als openingsstunt is het stuk Gevels zonder meer geslaagd. Dirigent Althammer is verbaasd dat alles wat in de partituur stond ook werkelijk is uitgevoerd. Of 'alles tegelijk waarneembaar was' vraagt hij zich wel af. Harry de Wit, inmiddels van het dak af, weet nog niet of hij tevreden kan zijn. Maar 'het gevoel is goed', roept hij tussen de bloemen en de champagne.

Kort voor achten is Gevels alweer verleden tijd. De claxons van twee verdwaalde pizzakoeriers verdwijnen in de richting van de Weteringschans, medewerkers van het Holland Festival delen de eerste Dgkrnt uit. Van Hove is beslist content. 'Precies wat de bedoeling was', zegt hij onderweg naar zijn kantoor. 'Eén langgerekt startschot dat plotseling losbarst en even de zintuigen begeestert.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden