Een land om te lachen

'Wat jammer dat we dat uit het buitenland moeten halen', zei oud-minister Van den Broek in Buitenhof als reactie op wat Joschka Fischer over Europa had gezegd ....

Jan Blokker

Hij bedoelde natuurlijk: wat jammer dat wij het met die kleurloze nette Bot moeten doen, en met het leidend trio dat afgelopen vrijdag in NOVA om een ja-stem voor de Grondwet zat te schutteren.

Het is oneerlijk verdeeld in de wereld.

Maar je kunt de dingen natuurlijk ook van de vrolijke kant bekijken.

Waar in het grote Europa hebben ze bijvoorbeeld een regeringsleider die blijft denken dat hij een hele Piet is, ofschoon 80 procent van de bevolking 'm niet meer vertrouwt? Dat zie ik nergens iemand durven. Of misschien moet ik zeggen: zo goedgemutst zie ik nergens iemand door het leven gaan.

Waar trouwens wordt zo'n premier gesecondeerd door een adjunct die geen journalist kan tegenkomen of hij praat z'n mond voorbij? Brinkhorst: de cabotin van centrum-rechts. En de ideale gesprekspartner van elke aankomende verslaggever. Hij heeft maar een halve vraag nodig om een antwoord te geven waarvan hij de volgende ochtend spijt heeft. Maar dan staat het wel al gedrukt en veinst hij andermaal knipperogend berouw, of verzint een andere smoes.

Waar, als we het toch over smoezen hebben, vind je nog een bewindsvrouw voor integratie en vreemdelingenverkeer die nu bij al zeker tien of twaalf gelegenheden iets heeft voorgesteld wat niet kon, of iets heeft geregeld wat niet mocht, of – 't liefst bij Barend en Van Dorp – iets heeft gezegd wat niet waar was?

En waar buiten misschien Belarus of Oezbekistan heb je nog ministers van Volksgezondheid die in een interview openhartig bekennen dat ze de pest aan democratie hebben en het liefst bij decreet zouden regeren? Of anders een staatssecretaris van Milieu die na twee jaar op het idee komt om van alle problemen die hij niet heeft opgelost zijn voorganger de schuld te geven? Het naderde al de perfecte, grandguignoleske klucht, maar er ontbrak nog wat aan.

Wat ?

En waarachtig, ik had er natuurlijk zelf op moeten komen als ik me meteen dat Limburgse begijnenhoofdje voor de geest had gehaald. Maria natuurlijk! Maria van der Hoeven, de lady of the light, of zeg maar gerust de Jomanda van Balkenende-II.

'De evolutietheorie is niet compleet', zei ze in de bijlage Kennis van de Volkskrant, en nog tijdens het gesprek pakte ze er, ik citeer, 'een schriftje met eigen aantekeningen bij', en sprak: 'Ik heb er over nagedacht. Hoe doe je dat in een samenleving die enorm multireligieus en enorm multiwetenschappelijk is?'

Hoe schattig. Eigen aantekeningen. Zelf over nagedacht. En in een schriftje genoteerd dat de samenleving enorm multiwetenschappelijk is, wat waarschijnlijk betekent dat er niet één Wet van Boyle is, maar dat er wel tien zijn, zoals er in het hiernamaals ook wel tien opperwezens rondlopen.

In negenennegentig van de honderd landen wordt zo iemand een veelgeraadpleegd medium. In Nederland stroom je door naar vak K, en ontvouw je het plan voor een hearing op je departement, en stuur je uitnodigingen naar én de multireligie én de multiwetenschap.

Ik las ergens, dat Ronald Plasterk – één van Maria's multifavorieten – onmiddellijk nuffig had verklaard dat hij het onzin vindt, en dus niet op een invitatie zal ingaan.

Waarom in 's hemelsnaam niet?

Ga nou toch met dat vrouwtje praten, man, en schrijf in een schriftje precies op wat er tijdens de hearing door de multi's bij mekaar is gerammeld, en zet het gauw in de krant (vóór de loslippige Brinkhorst het al aan De Telegraaf heeft doorverteld), zodat we allemaal kunnen kunnen meegenieten.

Nederland: nergens zo veel te lachen. Die Europese Grondwet zal er nog ontzettend van opfleuren als wij meedoen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden