Een lachend masker is moeilijk te vinden

Koningin Fabiola kocht er haar feestmutsjes, ontploffende pollepels en andere grollen en grappen voor de hoognodige zwanze (jolijt) ten paleize van Laeken....

Tegenwoordig is de 'Picard' niet alleen in trek bij fuivend Brussel, ook demonstrerend Brussel is er kind aan huis. Ambtenaren, arbeiders, studenten en moeders - allemaal schaffen zij in het feestpaleis het materiaal aan om hun betoging op te luisteren: slingers, petjes, 'bommetjes'.

Maar de président van het nog jonge Brusselse parlement, Armand De Decker, wil nu dat 'Picard' ophoepelt uit de Brusselse Lombardstraat. Het feestpaleis en het parlement huren hun 'winkel' van dezelfde eigenaar; zij zijn dus buren.

De Decker heeft grootse plannen met de dertig meter lange etalages van het 'Picard'-feestpaleis. De maskers, die een simpele Brusselaar héél even het aanzien geven van een Chirac, een Clinton of een Jeltsin, zouden plaats moeten maken voor de prestigieuze projecten van de stadstaat Brussel.

Uitbater van Le Cotillon Picard is de vijftiger Tom Kroon, een joviale Groninger. Ruim twintig jaar geleden constateerde hij een tanende interesse voor pruiken in Nederland. Daarom zocht hij zijn geluk in Brussel.

Kroon kon er - in de Lombardstraat - het boetiekje voor feestartikelen en vuurwerk 'Ricard' overnemen op voorwaarde dat hij de zaak omdoopte. De oude uitbater vreesde dat de naam 'Ricard', op dat moment al driekwart eeuw oud, door het slijk gehaald zou worden. Zo werd 'Ricard' tot 'Picard'.

Kroon verbouwde voor miljoenen franken de 'ruïne', waarin zijn winkel indertijd gevestigd was, tot het fraaie paleis dat het nu is. Tom Kroon: 'De Decker vindt mijn winkel niet gepast naast zijn serieuze parlement. Ik heb hem gezegd dat mijn vak serieuzer is dan het zijne. Want een mislukt feest is erger dan een flater van het Brussels parlement.'

Als 'heer van stand' Armand De Decker buur 'Picard' dan een smet op zijn parlement vindt, waarom - zegt Kroon - laat hij dan ook niet zijn 'obscene' achterbuurman Manneken Pis verwijderen? En is het geen schande dat aan de andere zijde van het Brussels parlement de panden gewoon staan te verkrotten?

Het Saint-Jacqueskwartier, waar de Lombardstraat ligt, verzet zich tegen de plannen van De Decker. Le Cotillon Picard trekt jaarlijks meer dan veertigduizend klanten, en daarvan profiteren ook de andere winkeltjes - de hoedenmakers, de garenboektiekjes, de vioolbouwers.

Niet voor niets vraagt Yvan Vanden Bergh van het Comité Saint Jacques zich af of het idee van De Decker 'niet een misverstand' is? Een ander herinnert De Decker eraan dat 'Picard' de 'vuurwerkmaker van de koning' (Boudewijn) is geweest - en wel 'tot zijn dood toe'. Nog een ander gelooft dat het slechts 'een grap' van le président is.

Een zekere Jean Kerkhofs uit Ganshoren heeft in Le Soir een open brief gepubliceerd aan het adres van Armand De Decker. 'Ik, Jean Kerkhofs, een echte Brusseleer, ik schrijf u om u te zeggen dat ik het er niet mee eens ben dat u ons vuurwerk wilt verjagen. Ik zal ervoor zorgen dat al mijn Brusselse broeders in opstand komen tegen uw orgueil mal placé, uw misplaatste hoogmoed.'

Met de volgende kernachtige zin sluit Kerkhofs zijn open brief af: 'Waarvoor bent u eigenlijk bang? Dat we u voor een dikke nek (Brussels voor 'idioot') aanzien? Dat is trouwens heel goed mogelijk'

Het zijn treurige tijden tegenwoordig, constateert Tom Kroon. 'Het is vandaag de dag nog moeilijk om een lachend masker te vinden.' Hij peinst erover zijn cotillon daarom uit te bouwen tot instituut 'dat mensen weer gaat leren hoe zij feest moeten vieren' - een winkelketen voor humor en plezier.

Jos Klaassen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden