Een koffer vol vertalingen

Aukje Holtrop, op haar vakantieadres in Bretagne: 'In de vakantie gaat er een koffer boeken mee, een hele grote. Die staat nu op me te wachten, tot ik klaar ben met de drukproeven van de Nynke van Hichtum-biografie waarop ik hoop te promoveren....

Lezers onder veertig zal de naam Van Hichtum vast niets zeggen en anderen kennen haar hooguit van Afke's tiental, maar toen ik ooit in Vrij Nederland een stuk over haar schreef, dacht ik meteen dat ze een goed onderwerp voor een biografie was. Om haar kinderboeken, en om haar essays, waarin ze formuleert aan welke eisen jeugdliteratuur dient te voldoen – opvattingen die honderd jaar geleden nieuw waren in Nederland. En daarnaast is er natuurlijk haar persoonlijk leven, als eerste echtgenote van de socialist Pieter Jelles Troelstra.

Ik durf het nauwelijks hardop te zeggen, maar ik heb twintig jaar aan de biografie gewerkt. Zo gaat dat als je het naast je gewone werk moet doen. Wat ik voel nu het eindelijk af is? Niks bijzonders eigenlijk. Al ben ik blij dat het zo'n mooie uitgave wordt – en ja, dat het eindelijk een vaste vorm heeft gevonden, dat is wel een curieuze gewaarwording, na al die tijd.

Het fijne van lezen in de vakantie is dat je de hele dag door kunt gaan. Er ligt een stapel reuze correcte boeken op me te wachten, waar ik me enorm op verheug: Extreem luid & ongelooflijk dichtbij van Jonatan Safran Foer, Langzame man van Coetzee, Stralende dagen van Michael Cunningham, De emigrés van W. G. Sebald, en een dikke thriller: In volmaakte stilte van Elizabeth George.

Het zijn allemaal vertalingen, want ik heb geen zin om die boeken in de oorspronkelijke taal te lezen, zeker niet op vakantie; niet uit principe, maar gewoon, uit gemakzucht. Hoewel ik zelf jarenlang over kinderboeken heb geschreven, hou ik het tegenwoordig niet meer zo bij. Ook Harry Potter niet. Het is vindingrijk gedaan en Harry is een aardig jongetje, maar die Voldemort... Het zal het genre wezen. Ik heb niks met fa n t a s y ; ook zo'n Ho b b i t is aan mij niet besteed. Maar wie weet kom ik nog eens tot inkeer, mocht ik onverhoopt langdurig bedrust moeten houden.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden