Column

Een kip kun je niet in de ogen kijken tijdens het slachten

In het park stond een jonge vrouw naast een schildersezel naar de lege muziekkapel te kijken. Ze schilderde niet, maar maakte wel allerlei ingewikkelde handgebaren, om diepte in te schatten, of gewoon om te laten zien dat het menens was. Achter haar passeerde zo'n vaal geklede oostblokstraatmuzikant met een vioolkoffertje. Hij maakte grijnzend een obsceen gebaar voor zijn gulp. Ze zag het niet.

Beeld epa

Ik nam plaats op het nabijgelegen terras naast twee meisjes van wie de één prompt zei: 'Ik vind gewoon dat je een dier alleen mag opeten als je het zelf geslacht hebt.' De ander knikte nadenkend. Het waren meisjes van een jaar of 18, blond, slank, knap en ongetwijfeld voorzien van diverse privileges, net als mijn eigen dochter, die thuis al weken ligt uit te slapen van het eindexamen en daarop volgende festiviteiten.

'Het is gewoon zo hypocriet', vervolgde de zelfslachtster. 'Als je vlees wilt eten, dan moet je een dier ook in de ogen kunnen kijken terwijl je hem doodmaakt.' Ik dacht erover na. Zou zo'n dier dat nou troostrijk vinden, als hij door een betweterige gymnasiaste in de ogen werd gekeken tijdens het slachten?

'Maar dan moet je toch ook zelf je graan verbouwen, als je brood wilt eten', zei het andere meisje. 'En, ik zeg maar wat, je eigen blindedarm opereren. Dat is toch eigenlijk hetzelfde?' Ze keek triomfantelijk. Hier kon ze de lessen van het debatclubje nu eens mooi in de praktijk brengen. Maar nee, dat was natuurlijk héél wat anders, vond de zelfslachtster, een tikje snibbig. 'Met graan verbouwen maak je niemand dood. En opereren is een vák. Maar een dier slachten kan iedereen...'

Dat laatste leek me discutabel. Zou ik een dier kunnen slachten? Een kip wel, denk ik. Zo'n beest heeft overzichtelijke afmetingen, een prettig gebrek aan menselijke trekjes en hij/zij is zó dood. Ik heb het als kind de buurman vaak zien doen bij onze jonge hanen, terwijl ze sliepen. Je kunt niet meer dan één haan houden, anders krijgen ze ruzie. Ze waren bovendien erg lekker.

Een probleem met kippen is dat je ze niet in de ogen kunt kijken, die zitten namelijk opzij van hun kop. Bij een varken kan het wel. Een ander voordeel van een varken is dat je er met een heleboel mensen van kunt eten. Een kip is zó op. Toch zou ik liever mijn hele leven bruine bonen eten dan één varken slachten. Hypocriet, inderdaad.

Toen ik thuiskwam, sliep mijn dochter nog steeds. Van haar wist ik in elk geval zeker dat ze alleen dieren at die ze niet zelf geslacht had.

Hypocriet, ja, maar ik was er toch blij om.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden