Een huisdier is toch geen mens

De ingezonden brieven van dinsdag 28 juli.

Leger des Heils deelt soep uit in Almere. Beeld Guus Dubbelman/de Volkskrant

Brief van de dag: Ik ben het Leger des Heils nog dankbaar

Delft 1933, de crisisjaren troffen Nederland hard. Twee mensen, echte socialisten zonder christelijke achtergrond, lagen in scheiding en konden het financieel niet meer bolwerken. De zeven kinderen tussen 3 en 13 jaar oud werden op straat gezet, de oudste daarvan was mijn vader.

Het Leger de Heils ontfermde zich over de kinderen in een soort van bed-bad-broodregeling avant la lettre. Zij kregen daar de meest basale verzorging en er werd een geschikt tehuis gezocht. Dit alles werd gedaan zonder een poging hen te bekeren, zonder te preken, zonder enige druk uit te oefenen; alleen uit een diep religieuze overtuiging.

Tot op de dag van vandaag doet het Leger des Heils dit nog steeds: doe wel en zie niet om. De essentie van het christelijk geloof is 'heb uw naaste lief als uzelf'. Het is uit deze overtuiging dat het Leger des Heils doet wat het doet: heel veel goed werk voor grote groepen die in onze zogenaamde participatiemaatschappij buiten de boot vallen door bezuinigingen, of door andere vormen van onvermogen van onze overheid.

En wat zegt nu hoogleraar Margot Trappenburg: 'Het is denkbaar dat een grotere rol van religieuze groepen een herkerstening van onze samenleving tot gevolg heeft, daar zit ik niet op te wachten.'

Wat een gotspe. Gelukkig is er een organisatie die de essentie van tweeduizend jaar christendom goed heeft begrepen en het gewoon in de praktijk brengt. Als kind van een slachtoffer van de crisis uit de jaren dertig ben ik nog steeds dankbaar voor wat het Leger voor mijn vader en zijn familie heeft betekend. En wat die herkerstening betreft waar de hoogleraar aan de Universiteit voor Humanistiek zo bang is: laat maar komen!

Johan van der Kruk, Ommen

Hond op de sofa

Hollands Welvaren in de krant van 27 juli gaat over psychiatrische hulp voor honden. Zijn we af en toe niet een beetje te ver doorgeslagen? Want een (huis)dier is toch geen mens, ondanks het feit dat sommige baasjes hun dier als een kind beschouwen.

Er zijn veel mensen, denk bijvoorbeeld aan de vluchtelingen uit oorlogsgebieden, die eerder psychiatrische hulp nodig hebben. Maar hiervoor door regelgeving niet in aanmerking komen, of te maken krijgen met ellenlange wachtlijsten. Laten we onze tijd en aandacht hieraan besteden.

Frans van Oosterhout, Nijkerk

Sjoemelende banken

Ruud Nijhof, oud-Tweede Kamerlid voor DS'70, stelt dat minister Dijsselbloem het spoor in gewoon fatsoen en gezond verstand kwijt is. Deze minister wijst de Deut-sche Bank, volgens Nijhof (en velen met hem) een 'criminele organisatie' , aan als coördinator bij de wereldwijde beursgang van ABN Amro.

Sinds de sociaal-democratie zich ontpopte als handlanger van het liberalisme en elk idealisme terzijde schoof, is de oorspronkelijke belangenbehartiger van ons allen, eenmaal aan de regering, het best denkbare pr-bureau voor de financiële wereld. Overtreden de banken wetten en regels dan volgt een boete, die probleemloos wordt betaald. Pik je een pak melk uit de super dan ben je een dief, jat je voor miljoenen uit het internationale geldcircuit dan ben je een genie en verdien je je bonus ten volle.

Maar welke bank moet Dijsselbloem dan kiezen? Geen bank is vrij van deze smetten. Ze rekenen stuk voor stuk het gelegaliseerd stelen tot hun rechtmatig verdienmodel. Dat blijkt ook uit het feit dat de Royal Bank of Scotland, een van de gewiekste sjoemelbanken, de huisbankier van onze overheid is.

Frits H. Emmerik, Den Haag

Schietende politiemannen

Advocaat Jan Boone walgt van het idee een speciale politiebank in te voeren. 'Als je een politiestaat wil, dan moet je agenten een status aparte geven.' Die status aparte heeft de politie in zekere zin al met het recht een vuurwapen te dragen en dat onder bepaalde, zorgvuldig omschreven omstandigheden te mogen gebruiken.

Evenals bij de chirurg die onder bepaalde voorwaarden in mensen mag snijden, lijkt het mij terecht 'uitglijders' in eerste instantie door een tuchtcommissie te laten beoordelen. Bijkomend voordeel hiervan is dat niet ieder incident breed uitgemeten in het nieuws komt waardoor het gezag van de politie ernstig wordt ondermijnd. Met name onze nieuwe Nederlanders lachen zich een hoedje om ons academisch gekissebis. Hier zal Jan Boone het niet mee eens zijn, maar daar is hij dan ook advocaat voor.

Rein Kroes, Enschede

Mag het wat meer?

Een hele pagina aandacht voor het einde van het grootste jaarlijkse sportevenement van Nederland en het grootste wandelevenement ter wereld zou wat overdreven zijn, maar 25 cm2 tekst in de krant van zaterdag doet ook de Vierdaagse wandelende Volkskrantlezer onrecht te midden van al die overdreven aandacht voor andere sporten. Oké, bij de Vierdaagse geen winnaar van de meer dan veertigduizend deelnemers, geen Nederlands, Europees of wereldrecord wandelen, maar wel een voorbeeld van gezonder leven door meer te bewegen op de simpelste wijze en euforisch de eindstreep halen met wilskracht en honderdduizenden toeschouwers als enige doping. Om over de promotiewaarde van de saamhorigheid van alle internationale deelnemers voor Nederland nog maar te zwijgen.

Willem Heijster, Breda

Nee, dan het Westen!

Op de beweringen van oudheidkundige Rients de Boer is wel een en ander af te dingen. Hij schrijft dat niemand een probleem heeft met geroofde spullen van voor 1970. Maar die grens die in de Unesco-conventie over de herkomstdocumentatie van erfgoed is vastgesteld, is in principe een compromis: 1870 was beter geweest, maar zo is er in ieder geval een controleerbare grens gesteld.

Dat daarmee alles van vóór 1970 helemaal oké is, is natuurlijk onzin. Dat beweert niemand. Anders zouden er niet zulke debatten zijn over de Elgin-marbles in Londen, uit Athene daarnaartoe gehaald in de 19de eeuw, of de Steen van Rosetta, ook in Londen sinds de 19de eeuw en uit Egypte afkomstig.

Uit zijn opmerkingen over de onkunde van de landen van herkomst om met die objecten goed om te gaan stijgt verder een onfrisse walm van paternalisme en neokolonialisme op. Wij in het Westen doen dat natuurlijk veel beter! Alle oudheden in magazijnen hier zijn natuurlijk volgens alle regelen der kunst gepubliceerd en opgeslagen...

Dr. Willem M. van Haarlem, Allard Pierson Museum, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden