Een hoofddoekje van de zaak

In veel organisaties werkt een hoofddoekje als een rode lap op een stier. Al een tijdje trouwens. Het woord alleen al is op veel scholen en bedrijven een beladen begrip, noteerde de Volkskrant een jaar of zes geleden....

Inmiddels kent een oplettende krantenlezer al feilloos de verschillen tussen een gewone hoofddoek en de hijab, en ook de betekenis van chador, niqab en burqa hoeft hem niet meer te worden uitgelegd.

De Hollandse woordenschat is in een paar jaar tijd verrijkt met een nieuwe collectie kledingstukken, ongeveer tegelijk met het uit roulatie nemen van termen als krablap, toefmuts en oorijzers.

De hoofddoek staat symbool voor veel dilemma's: werkt de hoofdbekleding emancipatiebevorderend, of is het een symbool van onderdrukking? Schrikt het klanten af, of trekt het nieuwe aan? Vormt de doek een verrijking van het polderlandschap, of juist niet?

Niet alleen scholen worstelen met het vraagstuk, maar ook bij de rechtbank, de politie, en tijdens de gymles leeft de kwestie. En als een hoofddoek of chador niet mag, wat te doen met een basketballpetje of een gebreide muts? Een beetje schoolleider slaapt er inmiddels slecht van.

Maar nu het bedrijfsleven. De hoofddoekkwestie wordt er een stuk pragmatischer aangepakt. Het begon in de supermarktsector, om precies te zijn bij een Amsterdamse vestiging van supermarkt Dirk van den Broek. In de zomer van 2001 dreigde een clubje ervaren caissières op te stappen wanneer ze geen hoofddoek mochten dragen.

Dat hoef je in de huidige arbeidsmarkt maar één keer te zeggen tegen een kruidenier. De supermarkteigenaar koos eieren voor zijn geld: er kwam een nieuwe kledinglijn, compleet met Dirk-sjaal die makkelijk tot hoofddoek kan worden geknoopt. In elk filiaal liggen fotoboeken met voorbeelden hoe de doek kan worden geknoopt.

Na Dirk volgt, schoorvoetend, nu ook Albert Heijn. Volgend jaar zit er een AH-blauwe hoofddoek bij de nieuwe bedrijfskleding. Leer AH niets over marktwerking: als de hoofddoek wordt verboden, zouden steeds meer filialen zonder personeel komen te zitten.

Het wachten is nu dus op een uniforme hoofddoek bij de bank, op het postkantoor en achter het NS-loket. Een schijnbaar ingewikkelde kwestie wordt zo eenvoudig opgelost door de wet van vraag en aanbod. Als we nog even wachten, heeft zelfs de KLM een stewardessen- en pilotenhoofddoek, en is een hoofddoek van de zaak straks net zo gewoon als de auto van de zaak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden