Lezersbrieven

Een hoofddoek maakt man en vrouw minder gelijk

Waarom hechten moslima's die voor hun vrijheid vechten toch zo aan het dragen van bedekkende kleding, vraagt Daniela Hooghiemstra zich af.

Paspoppen met een designer hoofddoek in de etalage van de Bijenkorf.Beeld anp

Brief van de dag: Hoofddoekje = ongelijkheid vrouwen

Sandra Doevendans en Marianne Vorthoren beweren dat de discussie over het dragen van een hoofddoek een 'afleidingsmanoeuvre' is, die moet 'voorkomen dat er vraagtekens worden gezet bij het gebrek aan gendergelijkheid in onze samenleving'.

Welke religie je ook aanhangt en hoe je over feminisme ook mag denken, het gebruik om meisjes vanaf het moment dat zij volwassen worden een hoofddoek te laten dragen, kan niet anders gezien worden dan als onderstreping van de ongelijkheid tussen man en vrouw. Jongens voetballen immers rustig verder zonder dat zij zich hoeven te bedekken.

Volgens Doevendans en Vorthoren ontneemt de discussie over bedekkende kleding het zicht op werkelijke problemen voor vrouwen in Nederland, zoals 'seksuele intimidatie', 'ongelijke betaling' en, verbazingwekkend genoeg: 'de vrijheid om toegang te hebben tot de gezondheidszorg'.

Inderdaad vinden niet alle vrouwen het leuk om op straat te worden nagefloten, laat staan om voor 'hoer' te worden uitgemaakt. Maar ontstaat dat probleem niet juist mede doordat mannen thuis leren dat vrouwen zich moeten bedekken om gerespecteerd te worden?

Ongelijke betaling is onrechtvaardig, maar gelijke betaling is een grondrecht en dus vooral een kwestie van goed onderhandelen en eventueel naar de rechter stappen.

De bewering van de auteurs dat moslima's geen vrije 'toegang tot de gezondheidszorg, het onderwijs en de arbeidsmarkt' zouden hebben, slaat nergens op. Interessanter was geweest als Doevendans en Vorthoren inhoudelijk waren ingegaan op de vraag waarom moslima's die voor hun vrijheid vechten, toch aan het dragen van bedekkende kleding hechten.

Daniela Hooghiemstra, Amsterdam

Onze idealen

Veel mensen overwegen vandaag tactisch te stemmen. Zij stemmen om te voorkomen dat een partij waar zij tegen zijn, zal winnen. Wat we niet willen is soms belangrijker dan wat we wel willen. Ik hoop dat mensen toch gaan stemmen op de partij die zij de beste vinden.

Ik zie liever een verkiezingsuitslag die onze idealen reflecteert dan onze angsten. Dat lijkt mij, zeker op lange termijn, veel tactischer.

Wessel Roose, Rotterdam

Hamer en aambeeld

Er zijn nog steeds mensen die overwegen op de VVD te stemmen om te voorkomen dat de PVV de grootste wordt. Maar we leven hier niet in een tweepartijenstelsel: zelfs als de PVV de verkiezingen wint, komt die partij bij lange na niet in de buurt van een meerderheid. Je hoeft hier dus niet - zoals in andere landen - te kiezen tussen hamer en aambeeld. Sterker: in welk ander land heb je de keuze uit 28 smaken, waarin er zelfs een partij is voor niet-stemmers? Als daar geen partij van je gading tussen zit, ben je in het verkeerde land geboren.

Peter Jamin, Utrecht

Selectieve bewondering

'Beloof je dat je het portret van Thorbecke in het Torentje laat hangen?', vraagt Rutte in zijn lijsttrekker-interview aan de volgende premier van Nederland.

Dat is toch wel een geval van uiterst selectieve bewondering. Thorbecke wilde niet alleen de overdracht van de staatsmacht van de koning aan de ministers, maar ook een constitutioneel hof, een eveneens door regering en parlement afgewezen verbod op onwettelijke besluiten van de regering en bovenal een economisch levensvatbare en staatkundige eenheid voor geheel Nederland, inclusief de buitengewesten.

Vooral die laatste visie hebben Rutte en de VVD volledig verworpen. Met name voor de 'BES'-eilanden: Bonaire, Saba en Sint Eustatius. Die mogen géén 'normale' gemeenten worden. En hun bewoners hebben géén recht op voldoende bestaanszekerheid.

Gerrit van der Meij, Den Haag

Beeld Mike Roelofs / de Volkskrant

Dubbele nationaliteit

Excellente sporters met een dubbele nationaliteit die geselecteerd worden voor een nationaal team moeten kiezen voor welk van de twee landen zij uit willen komen. Nooit gedonder over gehoord.

Zou een dergelijke regeling niet toegepast kunnen worden met het kiesrecht en de dienstplicht, vervuld of afgekocht? Wie zich conformeert aan de wetten en rechten van het geboorteland, die levert zijn paspoort van het vaderland in en andersom. Leven met twee loyaliteiten is een vrijwel onmogelijke spagaat gebleken.

Puck van der Meer, Purmerend

Haal mij!

Stemmen vanuit het buitenland is een fiasco. De overheid faciliteert dit met het sturen van stembescheiden, maar in mijn geval heb ik de benodigde documenten nog niet mogen ontvangen. Terugvallen op machtiging kan niet want de procedure sluit dat uit, tenzij voor 10 maart een handtekening bij de eigen gemeente was ontvangen. Hoe bedenk je het?

De gemeente Den Haag meldde dat de bescheiden op 28 februari waren verzonden. Dat is tijdig in het goed georganiseerde Nederland maar bij verzenden naar Vietnam is dit geen uitgemaakte zaak, zo blijkt maar weer. In Vietnam is stemmen verplicht en wordt je gehaald bij het niet verschijnen. Ik zou willen dat het Hollandse stembureau deze optie ook hanteert; haal mij! Zo niet, politici doe er wat aan want mijn stem doet ertoe.

Andries Pasma, Ho Chi Minh City

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden