Een gruwelijk en kansloos einde op de eindeloze oceaan

‘Ik zou mijn familie in Bassada graag wat geld willen sturen. Vergeef me en vaarwel. Mijn leven eindigt in deze grote Marokkaanse zee.’..

Van onze verslaggever Rolf Bos

Briefje van een anonieme Senegalees, wiens lijk onlangs op een kapot gebeukt jachtje werd gevonden voor de kust van het Caribische eiland Barbados. Aan boord van het spookschip lagen stoffelijke resten die gemummificeerd waren door het zout en de wind van de wrede oceaan.

Het was een gruwelijke vondst die lokale vissers eind vorige maand deden, voor de kust van Ragged Point, Barbados. Zij zagen een wit jachtje drijven van nog geen zeven meter lengte. In de kleine stuurhut lagen elf lijken van, naar later bleek, jonge West-Afrikanen.

Het naamloze scheepje werd naar Willoughby Fort, Bridgetown gesleept. Daar vonden de autoriteiten papieren aan boord. Half leesbare briefjes waren het, een ticket van Senegal Airlines, reisdocumenten van mannen met namen als Seiny Dabo, Bouba Cissé en Diaw Sunkar Diemi.

Daarmee kon de reis van het spookschip deels gereconstrueerd worden. De jongemannen uit Senegal, Guinee-Bissau en Gambia, waren rond Kerstmis in Praia, de hoofdstad van de Kaapverdische eilanden, aan boord van het jachtje gestapt. Ze hadden elk 1300 euro betaald aan een Spanjaard, die hun beloofde naar de Spaanse Canarische eilanden – en dus het voor hen paradijselijke Europa – te brengen.

Het is niet duidelijk wat er daarna precies gebeurd is. Het jacht is, aldus de Spaanse krant El Pais, die de reis in kaart heeft proberen brengen, waarschijnlijk voor de kust van Mauritanië in de problemen gekomen. Een ander schip zou het op sleeptouw hebben genomen. Maar op zeker moment, het was inmiddels januari van dit jaar, moet de sleeplijn geknapt zijn. Waarna het scheepje, met aan boord 52 opvarenden, stuurloos de eindeloze Atlantische Oceaan opdreef. Seiny, Bouba, Wakha, Moro, Dimbadiouw en al die andere, naamloze West-Afrikanen waren kansloos. Zonder drinkwater, voedsel en een werkende motor dreven ze naar het westen.

De zwakkeren gaven het eerst de geest. Ze werden door de anderen overboord gezet. Waarna er nog elf jongemannen overbleven, die, samengekropen in de stuurhut, een gruwelijke dood vonden.

Hoe lang ze nog geleefd hebben is onduidelijk, maar ze moeten gek geworden zijn van de honger, van het drinken van zout zeewater. Vier maanden na het vertrek dook het spookschip, zonder mast, op voor de kust van Barbados, ruim 2800 zeemijl ten westen van de Afrikaanse kust.

De lijken van de elf ongelukkigen rusten nu in een mortuarium op Barbados. Er is een, al dan niet onmogelijke, zoektocht begonnen naar familie in West-Afrika, om de jongemannen een fatsoenlijke begrafenis te gunnen in de aarde van hun eigen vaderland.

Interpol is inmiddels op zoek naar de mysterieuze Spanjaard die ruim 50 duizend euro verdiende aan de onfortuinlijke Afrikanen, die de hun beloofde kusten nooit bereikten.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden