Een groot verlies voor de democratie

De ingezonden brieven van vrijdag 26 juni.

Windmolens in het Nederlandse landschap.Beeld ANP

Brief van de dag

Rechter, houd je bij je leest

Met de uitspraak van de rechter over het terugdringen van broeikasgassen is een gevaarlijk precedent geschapen (Ten eerste). Allereerst heeft de rechter zelf een beslissing genomen over zijn eigen 'bevoegdheid'. Het gevaar zit er in dat een volgende rechter eenzelfde afweging kan maken, maar over een minder 'aaibaar' onderwerp. Wat doen we als een rechter vindt dat hij of zij bevoegd is de staat te dwingen uitkeringen te verlagen, met als motivatie dat het begrotingstekort een onaanvaardbaar gevaar vormt voor de samenleving? En zeg nu niet dat het niet zo'n vaart zal lopen, want deze uitspraak had ook niemand verwacht...

Daarnaast heeft de rechter vonnis gewezen tegen 'de Staat der Nederlanden'. Maar wie is dat in dit geval? Maatregelen om broeikasgassen terug te dringen zullen langs het parlement moeten. Wat als een (gekozen!) meerderheid tegen die plannen stemt? Moet de uitspraak dan uitgelegd worden als een vrijbrief voor het kabinet om het parlement te negeren? Of moet de uitspraak gezien worden als een verplichting aan het parlement om voor te stemmen.

Deze overwinning is in werkelijkheid een groot verlies voor de democratie. Het is te hopen dat een hoger beroep er voor zorgt dat deze uitspraak van tafel gaat - en dat de Hoge Raad (want er volgt natuurlijk cassatie...) dit bevestigt. In de tussentijd heeft de politiek (dus ook de parlementariërs die hun eigen onvermogen nu verbloemen door hard te juichen over deze uitspraak) genoeg tijd om de juiste maatregelen nemen.

Frank Maas, Leiden

Leuke man

Wat een leuk interview met Hans de Boer. Hij kwam op mij over als een politiek incorrecte, maar eerlijke man, die geen blad voor de mond wenst te nemen.

Hij wenst geen politicus te zijn, dat siert hem, denk ik. Maar wat een teleurstelling als ik 's middags al moet vernemen dat hij zijn uitlatingen betreurt. Toch een politicus, denk ik dan.

Wim Adriaansens, Apeldoorn

Over de top

Regelmatig wordt mij als acteur (onder meer Karel van Dam, buschauffeur en vriend van Jaap (Gerard Cox) in Toen was geluk heel gewoon, red.) in communicatietrainingen gevraagd om een gesprekspartner te spelen met 'dominant/arrogant captain of industry-gedrag'.

Op zo'n moment is de herkenbaarheid en geloofwaardigheid van dit gedrag mijn professionele uitdaging. Hiervoor laat ik mij o.a inspireren door wat de media mij dagelijks te bieden hebben.

Zoals bijvoorbeeld het interview met Hans de Boer in de Volkskrant. Maar hoe teleurstellend: dit captain of industry-gedrag is zwaar 'over the top' . Beladen met clichés walst deze olifant door de porseleinkast.

Hier moeten de cabaretiers maar mee aan de slag. Als inspiratiebron voor geloofwaardig spel kan ik hier niets mee.

Koos van der Knaap, Amersfoort, acteur

Voorzitter

Schokkend: de voorzitter van VNO-NCW doet dit soort uitspraken. Schokkender: al die maatschappelijk verantwoorde ondernemers hebben die meneer tot voorzitter gekozen. Schokkendst: aan het eind van de dag was hij nog steeds voorzitter van VNO-NCW.

Ben Ale, Delft

Afstand tot arbeidsmarkt

In het interview met Hans de Boer, voorzitter VNO-NCW wordt gemeld dat het nog niet gelukt is voor honderdduizend banen te creëren voor mensen met een arbeidsbeperking, zoals was afgesproken in het Sociaal Akkoord.

Ik durf te stellen dat het in ieder geval in één geval goed is gelukt iemand met een héél stevige 'afstand tot de arbeidsmarkt' aan het werk te krijgen: Hans de Boer mag blij zijn met zijn baan!

M. van Beukering, labbekak, Groningen

Door wesp gestoken

Als door een wesp gestoken reageerden zowel de minister-president als de vicepremier toen de voorzitter van VNO-NCW een steen in de vijver gooide door een deel van de bijstandtrekkers labbekakken te noemen. 'Ongepast' sprak de premier en de vicepremier had het over 'schelden'. Wat een farizee-achtig stel. Wanneer Wilders in de Tweede Kamer de regering en collega-Kamerleden voor verrotte vis uitmaakt, wordt dat 'vrijheid van meningsuiting' genoemd, maar Hans de Boer wordt op belachelijke wijze de les gelezen.

Marcel Souman, Bennekom

Bewuste keuze

Hans de Boer heeft zijn woorden bewust gekozen. Met die woordkeuze ben ik het niet eens. Maar ik vind het wel onverteerbaar dat een honderdduizenden bijstandtrekkers blijkbaar niet het werk kunnen doen waar tienduizenden Oost-Europeanen voor worden aangetrokken. Ik vind dat iemand die in de bijstand zit gedwongen moet kunnen worden werk in de eigen regio te verrichten.

R. Dekker, Zaandam

Leer wat fatsoen

Wat een vergissing van Hans de Boer. Hij zoekt de labbekakken in de verkeerde groep. Niet bij de mensen die zich suf solliciteren om een baantje, maar bij zijn eigen makkers die niet de moeite nemen om sollicitanten behoorlijk te antwoorden. Als je in een korte periode dertig sollicitaties verstuurt en na lange tijd pas antwoordt - áls je dat al krijgt - minacht je werkzoekende. Leer eerst uw eigen makkers wat fatsoen is.

Joop Krapels, Ruinerwold

Leuke hondennaam

In de rubriek 'Dag in,dag uit' (V, 25 juni) staat een fragment uit een dagboek van Willem Barnard. Daarin is sprake van 'Tinka', met een noot van de redactie wordt die naam toegeschreven aan Barnards hond.

Hoewel ik daar een vrolijk beeld bij krijg: 'intelligente hond, Tinka, best aardige hondennaam', gaat deze slordigheid mij toch te ver. Tinka was Willems echtgenote. Hij had het ook niet zo op huisdieren. Afgezien van deze misser, lees ik de dagboekfragmenten graag...

Petra Barnard, Oosterend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden