Een golfje onschuldige humor

De gemoedelijke humor van Marokkaanse en Turkse cabaretiers slaat aan bij een breed publiek. ‘Het is leuker om op een luchtige manier pijnlijke dingen te benoemen.’..

‘Hollanders vragen me vaak: ‘Hé, Rachid, voel je je Nederlander of Marokkaan?’ Ik zeg: ‘Dat ligt eraan. Wanneer ik naar Albert Heijn ga en de caissière vraagt mijn Air Miles, mijn Bonuskaart, twee halen, één betalen en spaart u zegeltjes, dan voel ik me Nederlander. En als de kassa opengaat, voel ik me Marokkaans.’ (Rachid Larouz, The Comedy Factory) ‘Waarom zijn Turken minder crimineel? Een crimineel moet hard rennen, en daarvoor hebben Turken te korte benen.’ (Amar El-Ajjouri, Amar speelt Ali)

Dat is nog eens wat anders dan Hans Teeuwen die koningin Beatrix ‘keihard in haar reet neukt’, in Industry of Love. Een golfje Turkse en Marokkaanse stand-up comedians en cabaretiers overspoelt het komend seizoen de Nederlandse theaters. Amar El-Ajjouri speelt zijn tweede show, Amar speelt Wit. Anuar Aoulad Abdelkrim, winnaar Camaretten Juryprijs 2004 en tekstschrijver voor Raymann is Laat, komt met Ongeremd. Rachid Larouz, de slagerszoon uit Raymann, herneemt I believe I can fly, Hassan’s Angels Goed nieuws uit Nederland, en de ene helft van het duo De Varkensfabriek, Karim el Guennouni, staat vanaf 2009 op de planken met Jan Janszoon, de blonde Arabier. En dan is de VPRO ook nog eens bezig met een pilot van een ‘allochtone Koefnoen’, met De Varkensfabriek en Hassan’s Angels, onder regie van Jiskefets Kees Prins. Kun je daarmee spreken van een stroming: moslimhumor? En waarin verschilt die van de Hollandse? ‘Wat ik tot nu toe heb gezien, vind ik nogal braaf’, zegt Patrick van den Hanenberg, theaterrecensent van de Volkskrant. Toen hij in 1998 Najib Amhali zag debuteren tijdens het Leids Cabaret Festival met de grap ‘Als Marokkaan kom ik graag bij de mensen thuis’, dacht hij: dat is een veelbelovend begin. ‘Maar Amhali is een crowd pleaser geworden. Hij is de ondeugende Marokkaan die niemand van zich wil vervreemden. Na Youp van ’t Hek is hij de cabaretier met het grootste publiek.’ Van den Hanenberg ziet dezelfde houding bij de nieuwe lichting Marokkaanse comedians. ‘Ze zijn voorzichtig, zelfs hun zelfspot is braaf. Je kunt zeggen dat ze goed geïntegreerd zijn, want ze zijn politiek correct.’ Laat dat nou net de bedoeling zijn van El-Ajjouri. En, zegt hij, misschien is de tijd er rijp voor. ‘Spits heeft er een enquête over gehouden: mensen zijn klaar met harde humor.’ Vanaf september staat hij op het podium met zijn tweede show, Amar speelt wit. Fons Jansen en Toon Hermans zijn zijn voorbeelden. ‘Ik houd van het huiselijke, het gemoedelijke, het onschuldige. Ik hoef niet zo nodig te confronteren. Het is leuker pijnlijke dingen op een luchtige manier te benoemen.’ Vroeg hij: ‘Hoe komt het dat zwarte mensen in alle sporten zo goed zijn, behalve in zwemmen? Vinden jullie dat niet raar?’ Zaal: ‘Jaha.’ Het kwam door het bleekwater in het zwembad, grapte El-Ajjouri. ‘Ze zijn wel zwart, maar door het chloor zijn ze wit geworden.’

‘Melige grappen, daar zijn Turken en Marokkanen goed in’, zegt Inci Pamuk van het Turks-Nederlandse duo Hassan’s Angels. In hun show Goed nieuws uit Nederland bewijzen Pamuk en Elvan Akyildiz dat Turkse vrouwen zwaarbehaard zijn met de volgende sketch. Elvan en Inci spelen een echtpaar in de Turkse film Worst. Vrouw kookt worst voor man. Worst is duur. Man zegt: ‘Dan heb je zeker weer geld verdiend in de nachtclub?’ Er ontstaat een worsteling. Man slaat vrouw. Vrouw slaat terug. Man wil weglopen. Pamuk: ‘Ik trek dan per ongeluk Elvans broek naar beneden. En dan zit er een heleboel haar op Elvans billen, van dat zwarte nephaar dat we op haar kont hadden geplakt. Het is helemaal geen geniale grap, maar Turken moeten er hard om lachen.’ Maar om hen nou braaf te noemen? ‘Het hoort bij de Turkse cultuur om het beschaafd te houden . Maar een grap kan mij juist niet ver genoeg gaan. Ik denk bijna nooit: dit kan niet.’

Wat El-Ajjouri zo leuk vindt: contact met de zaal. ‘Gewoon lekker praten, en zo ook een beetje dichter bij elkaar komen.’ Aan de man die vooraan in een rolstoel zat, vroeg hij: ‘Weet u veel over de islam?’ Zei die man: ‘Zeker. Kijk eens naar de sticker op mijn rolstoel: islam.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden