Een goed gesprek

Frans Fagel, op 22 april op 68-jarige leeftijd overleden, was nummer vier in de rij van de tien kinderen uit het culinaire Fagel-geslacht, hij bracht in de jaren zestig de Franse bistro naar Nederland, leerde een generatie Utrechtse studenten knoflook eten, vernoemde zijn eethuis Moustache naar zijn legendarische snor en...

Peter Brusse

In 1972 verhuisde Frans naar een groter pand, La Salle á manger Moustache in de Drieharingstraat bij de Oude Gracht. Hij was de ideale gastheer, trots op zijn embonpoint, zoals Wina Born opmerkte in haar boek over de Fagel-familie. Hij wandelde, spelend met een keukenmes, langs de tafeltjes: 'Heeft het u gesmaakt?'

In tegenstelling tot zijn broers waagde Frans zich zelden aan culinaire hoogstandjes, ambieerde geen Michelin-sterren, nee, het moest vooral plezierig en gezellig zijn. Hij wilde zijn gasten verwennen met gerechten van prima kwaliteit, schonk een gul glas wijn, hield van een goed gesprek, was wijsgeer en sloddervos, en toonde zich diepgelukkig toen Juliette Gréco bij hem kwam eten. Hij had onder kunstenaars veel vrienden en zij kregen in ruil voor schilderij of tekening een maaltijd. Zijn huis werd een museum van moderne kunst en eigenlijk had Frans liever een kunstgalerie gehad. Hij heeft het geprobeerd, G 232, aan de Oude Gracht, maar dit 'leuke avontuur', zoals hij zei, kostte hem alleen maar geld. Zij het minder dan dat andere avontuur,'D'Cooninck van Poortugael, een prachtig renaissancehuis, waar zijn vader gehoopt had eens een restaurant te kunnen openen. 'Ik had er ook jaren van gedroomd', zei hij tegen Wina Born. Hij kreeg de kans, verbouwde voor kapitalen, maar de mensen kwamen niet: 'Het was een pand met drempelvrees, misschien was het wel allemaal te mooi.' Hij moest D'Cooninck verkopen. 'Ik ben echt op mijn bek gegaan', zei hij in een interview met Misset Horeca. Met de inkomsten van Moustache, en de hulp van zijn vrouw, kinderen en vrienden kwam hij er overheen. Hij werkte hard, maar bleef ook de Bourgondiër die het als zijn roeping zag van het leven een feest te maken. Hij had gehoopt dat zijn dochter Jacqueline het bedrijf zou overnemen, maar dat kon niet meer toen ze bij een val van een paard twee ruggenwervels brak. In 2000 verkocht hij Moustache, op het laatste avondmaal, speelde de accordeon Edith Piafs Je ne regrette rien.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden