Opinie

Een goed gesprek van mens tot mens

De ingezonden brieven van zaterdag 2 juli.

John de WolfBeeld anp

Tof Thissen, directeur UWV Werkbedrijf, stelt in een paginagroot interview dat een 'goed gesprek werklozen een kans biedt' (Economie, 29 juni). Ik heb in mijn bijna driejarige carrière als werkzoekenden bij UWV al twee keer een gezellig gesprek gehad van mens tot mens met mijn persoonlijke coach die mij, aardig opgeleid en een schat aan ervaring, niets ander kan bieden dan een tijdelijk baantje als bloembinder of tomatentopper, waarbij de voertaal Pools is, dus helaas mevrouw, ook daar willen ze u niet.

Ik wacht nog steeds op een bezoekje van oud-Feyenoorder John de Wolf, boegbeeld van minister Asscher om een 'eerlijk beeld te laten zien van de 50-plussers' en die mij, van mens tot mens, gaat helpen aan een baan of op zijn minst mij gaat vertellen hoe het toch komt dat ik maar niet succesvol ben als 52-jarige werkzoekende...

En dan lees ik in het interview: 'Ga niet naar een sollicitatiegesprek met een gezicht van 'het zal toch wel weer niks worden'.'

Welk sollicitatiegesprek?

Ik krijg niet eens de gelegenheid dat gezicht te trekken, want ik word niet uitgenodigd. En dat ligt niet aan mijn cv, mijn profiel op sociale media of de foto op mijn cv. Want die zijn vorige week op de gezellige doch zinloze 'power boost-dag' van Randstad in samenwerking met UWV uitvoerig bekeken en 'perfect' bestempeld in een gesprek van mens tot mens.

Mijn advies voor Tof Thissen? Stop eens met praten met werkzoekenden en begin met praten met werkgevers. Ga daar eens proberen met overtuigingskracht het roer om te krijgen want aan mij ligt het niet.

Bijna zou ik u u, meneer Thissen, een langdurig werkloos bestaan toewensen en dan maar eens zien of u zich er zo makkelijk weer in wringt. Bijna hè, bijna, want ik wens het niemand toe, langs de kant te staan en wekelijks weer miljoenen voorbij te zien vliegen voor ideeën die per saldo niets opleveren.

Margje van der Leeuw, Den Haag

Geen ballen?

Geen geld, te veel weerstand onder de Rotterdamse bevolking, voortschrijdend inzicht en dus wordt door het college van B&W van Rotterdam afgezien van Kissing Earth, 'de ballen' die de Deense kunstenaar Olafur Eliasson voor het Stationsplein had ontworpen, zo schrijft Karolien Knols (V, 1 juli).

Wel tienduizend 'likes' op de Facebookpagina 'Pleurt op met je ballen' lijken de doorslag te hebben gegeven.

Denk je dat als in het begin van de jaren vijftig Facebook had bestaan, 'de verwoeste stad' van Ossip Zadkine een schijn van kans had gehad? Vast niet. Zelfs de directeur Gemeentewerken Jan Tillema riep toen: 'Moet deze bezetene, zes meter hoog, voor altijd als een demonische gesel het nieuwe hart van mijn stad slaan met verlamming?'

Gelukkig had het college onder leiding van burgemeester Van Walsum in 1953 wel ballen!

Tom Arends, Rotterdam

Afschaffing slavernij

Ik heb met veel belangstelling en nog meer waardering de samengevatte toespraak van minister Jet Bussemaker gelezen onder de titel 'Verbreek de ketenen, steeds opnieuw'. Werkelijk prachtig, hoe ze een schets geeft van een stukje nabije geschiedenis en de persoonlijke gevolgen die dat voor haar en voor haar naasten (nog steeds) heeft.

Bussemaker vindt ook dat we die verhalen ook allemáál dichterbij moeten laten komen, omdat we - zo stelt ze - zonder donker het licht niet kennen. En hier ligt de essentie. Vertel het verhaal, met ook die donkere zijden. Elders in de Volkskrant was de diepe frustratie nog te lezen over het feit dat we deze donkere kanten liever niet zichtbaar maken.

Een goed functionerende rechtsstaat met de mond vol van mensenrechten blijft een deel van zijn geschiedenis hardnekkig wegstoppen. Als minister van Onderwijs is Jet Bussemaker de eerste die wellicht echt stappen hierin kan zetten. Te beginnen in ons onderwijs en onze geschiedenisboeken. Vertel dat verhaal.

Rob van der Schans, Dronten

Feiten graag

Volgens columnist René Cuperus (O&D, 27 juni) is het Verenigd Koninkrijk 'bovenproportioneel overlopen door Oost-Europese migranten' en spreken in Zuidoost-Engeland 'hele dorpen Pools en Bulgaars'.

Als Engelse uit Zuidoost-Engeland ben ik erg benieuwd naar deze dorpen. Hoe heten ze? Ik ken ze niet. Is Cuperus daar zelf geweest? Zulke beweringen - die lijken op de anti-migranten-voorpaginakoppen die de Britse tabloids aanhoudend publiceerden - mogen niet zo maar verkondigd worden. Zeker niet in een steeds onprettiger Verenigd Koninkrijk, waar na het referendum racistische intimidatie en incidenten een vlucht nemen.

Die grimmige sfeer doet denken aan Nederland na de moord op Pim Fortuyn - minister van (des)integratie Verdonk en haar Trots op Nederland, De Telegraaf die in chocoladeletters 'EIGEN SCHULD' kopte toen een Amsterdamse vrouw een Marokkaanse tasjesdief doodreed, weet u nog?

Veel Britse kranten zijn, net zoals de politici Johnson en Farage, schuldig aan (racistische) leugens die onbetwistbare invloed hadden op het referendum. Prestigieuze media als de BBC wordt nu verweten dat ze, bang om van partijdigheid te worden beschuldigd, de 'feiten' van 'Leave' voor zoete koek aannamen.

Misschien voelen Nederlandse columnisten zich ook vrij om de waarheid naar hun hand te zetten. Maar een van de vele lessen van het Brexit-debacle is om woorden en stellingen heel zorgvuldig te wegen, om bewijzen en onderbouwingen te eisen en door te vragen als populisten alarm slaan.

Abigail Levene, directeur Stampa Communications, Amsterdam

Liever paardrijden

Hockey, de nationale elitesport. Of nationale kaksport? Laren, Blaricum, Bloemendaal, Heiloo (Ten eerste, 27 juni). Doorgeschoten inspraak op alle gebied: onderwijs, muzikale vorming, sport. Ruim vijftig jaar geleden bleek op de hbs dat ik aardig kon hockeyen.

Onze sportleraar raadde mij aan op een club te gaan. Het eerste wat mij daar gevraagd werd was: 'Wat voor werk doet je vader?' Die was hoogovenarbeider. Prompt kreeg ik te horen dat er helaas geen plaats was, een ledenstop, ach wat jammer nou toch. Uit wraak ben ik gaan paardrijden, en was daarin redelijk succesvol.

Op geen manege werd ooit gevraagd wat mijn vader deed: wie 15 euro betaalt krijgt een uur les of gaat mee met een buitenrit. Geen sport zo sociaal als de hippische. Dus Lotte, als die trainer je niet in de D1 of D2 plaatst: ga lekker paardrijden, op een leuke manege (die zijn er beslist in jouw omgeving). En ouders van Lotte: de vormende waarde van de omgang met paarden is vele malen groter dan dat dommige gebukte hollen met een omgekeerde wandelstok.

Ruud van Ling, Heerhugowaard

Keelklachten

Ik hoor weleens om mij heen dat onze gezondheidszorg zo duur is. Ik heb er weinig gebruik van gemaakt, toch had ik afgelopen februari een consult bij een kno-arts wegens keelklachten. Het consult duurde een kwartiertje, de oorzaak werd direct vastgesteld.

Na drie maanden kwam een rekening van de zorgverzekeraar: 399,97 euro. Uit navraag bij ziekenhuis en zorgverzekeraar bleek dat dit een normaal tarief is. Rest mij nog de vraag waarom geen 400 euro? Om het om het graaien nog enigszins te verbloemen?

Hans Boon, Uithuizen

Experts inschakelen svp

Waarom het wel fout moest gaan met het inbrengen van dat nieuwe brugdeel in Alphen aan de Rijn stond uitgebreid in de Volkskrant van donderdag. Hoe het voortaan wel zou moeten gaan niet.

Dit land bezit heel veel civiel ingenieurs die de benodigde berekeningen kunnen maken om veilig een dergelijke klus te klaren. Dat een aannemerscombinatie een dergelijk project met grote risico's mag uitvoeren zonder een degelijke controle op onder meer de stabiliteitsberekeningen is schandalig.

Laat de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) een landelijke deskundigencommissie instellen die voortaan het rekenwerk van 'experts' controleert en terugfluit als het niet klopt. Een gemeente met zijn beperkte kennis kan dat niet. Zie bijvoorbeeld ook het ongeluk in Haaksbergen.

J. van der Klooster, gepensioneerd civiel ingenieur, Almere

Grunberg en Duitse krimi's

Als ik naar Tatort (Polizeiruf 110, Bella Block en andere Duitse krimi's) kijk, ondervind ik niet zoals Arnon Grunberg dat Europa een Duitse uitvinding, een Duitse erfenis is (Voetnoot, 30 juni). Eerder ervaar ik hoe bijna onoverkomelijk moeilijk een multiculturele democratie zich een weg baant naar een bijna altijd onzekere toekomst.

Alle dingen die jeuken en pijn doen, komen voorbij: terrorisme, bloedwraak, machoterreur, oorlogssyndromen, vijandige overnames, verslavingen, vluchtelingen, armoede, besmette bloedtransfusies, rassendiscriminatie en bijvoorbeeld kinderprostitutie.

Teruggebracht tot menselijke en inleefbare verhaallijnen zonder infantiel uitleggerig te worden. Ook nog eens met speelfilmallure gemaakt. Daarbij valt bijvoorbeeld Flikken in het niet. Slaapverwekkende plots die me echt niet nieuwsgierig maken naar de misdadigers en hun beweegredenen.

Erik Zwaga, Brussel

Nederlander worden

Grijze Wolven die conflicten uitvechten met PKK-aanhangers, een echtpaar dat na zestien jaar verblijf geen Nederlands spreekt, maar wel een Koerdische vlag uithangt (Ten eerste, 27 juni). Zij zijn niet naar hier gekomen om Nederlander onder de Nederlanders te worden, maar om Turk onder de Turken te blijven, dan wel Koerd onder de Koerden. Wat hebben zij te zoeken in Nederland? Laten zij hun conflicten in Turkije achterlaten en hier Nederlander worden, of terugkeren om ze daar uit te vechten.

Pieter Markus, Geldrop

Abortuszorg

In de Volkskrant stond dat minister Schippers voorstander is van voorschrijven van de abortuspil door huisartsen (Ten eerste, 27 juni). Huisartsen kunnen deze abortuspil voorschrijven, de zogenaamde overtijdbehandeling, bij een vroege zwangerschap, tot maximaal 6 weken en 2 dagen.

Deze overtijdbehandeling valt niet onder de WAZ (Wet Afbreking Zwangerschap) en daarvoor gelden dus geen vijf dagen bedenktijd en geen meldingsplicht aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ), en er is dus ook geen WAZ-vergunning voor nodig. Huisartsen kunnen deze behandeling dus nu al legaal uitvoeren. Echter, in haar Kamerbrief van 27 juni doet Schippers het voorstel om de overtijdbehandeling onder de WAZ te laten vallen omdat er juridisch gesteggel over is en dat zou onzekerheid geven onder artsen. Deze onzekerheid wordt echter door juristen van VWS zelf gevoed.

Het is al lang staande jurisprudentie, meerdere malen bevestigd door zowel de politiek (bij monde van minister Els Borst) als de rechtbank dat er voor de overtijdbehandeling geen wettelijke beperking geldt. Handen af van onze abortuswetgeving dus! Ongewenst zwangere vrouwen moeten gewoon bij hun huisarts, zonder enige restrictie, tijdens de overtijdperiode een abortuspil kunnen krijgen. Elke barrière die hierin wordt opgeworpen, is in strijd met het fundamentele recht van de vrouw om zo laagdrempelig mogelijk en in haar directe omgeving toegang te hebben tot veilige zwangerschapsafbreking. Dit is ook een WHO-standpunt. De abortuspil staat op de lijst van essentiële medicijnen, deze medicijnen zijn dus minimaal nodig om de gezondheid van een bevolking te waarborgen.

En huisartsen die die noodzakelijke zorg willen leveren, hoort geen strobreed in de weg gelegd te worden. Onder de WAZ moeten huisartsen een vergunning aanvragen, onnodige administratie verrichten en melden aan de IGZ. Het voorstel van de minister is een stap terug in de toegankelijkheid van onze abortuszorg. Dat mag niet gebeuren!

Mirella Buurman, huisarts, Diemen

Rubriek U

De rubriek U is een podium voor lezers. Bijdragen over actuele onderwerpen zijn welkom mits bondig geformuleerd en worden alleen in behandeling genomen indien ondertekend en - ook bij e-mail - voorzien van naam, adres en telefoonnummer waar u overdag te bereiken bent. Gelieve de teksten niet als bijlage bij de e-mail te verzenden. De redactie behoudt zich het recht voor artikelen en brieven te redigeren en in te korten. De auteurs verlenen impliciet toestemming voor openbaarmaking en verveelvoudiging van hun bijdragen in (elektronische) uitgaven van de Volkskrant.

E-mail: brieven@volkskrant.nl

Jesse Owens

Natuurlijk was het niet erg sportief van president Franklin D. Roosevelt (FDR), ja zelfs gênant dat hij in de zomer van 1936 weigerde de in Berlijn met goud gelauwerde Jesse Owens in het Witte Huis te ontvangen (V8, 30 juni).

Ter verdediging van zijn gedrag is het toch wel belangrijk te weten dat Owens direct na zijn terugkomst op de Queen Mary begin september een tumultueuze persconferentie in New York hield waarin hij uitdrukkelijk zijn steun uitsprak voor Roosevelts Republikeinse tegenstander, gouverneur Alfred Landon. Het werd hem niet in dank afgenomen. Ook later in het verkiezingsjaar bleef Owens actief campagne voor Landon voeren, volgens bepaalde geruchten tegen een flinke vergoeding. Veel succes had hij er overigens niet mee.

In november liet Roosevelt geen spaan van Landon heel, mede dankzij de steun van zwarte kiezers die juist in 1936 voor het eerst in grote meerderheid de 'partij van Lincoln' de rug toekeerden ten gunste van hun nieuwe held, FDR.

A. Lammers, emeritus hoogleraar Amerikaanse geschiedenis, Otterlo

IJslandse namen

De IJslandse naamgeving die Udo Rijlaarsdam beschrijft (O&D 30 juni) en die Marjon van der Harst voorstelt in Nederland in te voeren (O&D 1 juli), hebben de Fransen bij decreet van 18-8-1811, waarbij de verplichting werd ingevoerd om vaste familienamen aan te nemen, dan wel bestaande familienamen te bevestigen, nu juist afgeschaft.

Dit decreet is na de Franse tijd door koning Willem I op 17 mei 1813 herhaald en nog eens bevestigd bij Koninklijk Besluit van 28 november 1825. Vóór die tijd bestond er geen vaste naamgeving en kwamen patroniemen vaak voor. Een patroniem of vadersnaam is een naam die aangeeft hoe de vader van de naamdrager heet. Nederlandse familienamen als Jans(s)en, Willems(en), Hendriks, Jacobs en Hermans waren oorspronkelijk patroniemen.

Noch in Nederland, noch in IJsland zou Marjon naar haar moeder zijn vernoemd en hoe op deze manier allochtone ouders ervoor kunnen zorgen dat hun kleinkinderen een Nederlandsachtige achternaam kunnen gaan krijgen, is mij een raadsel, tenzij zij hun kinderen een 'Nederlandsachtige' voornaam geven.

Anders krijgen ze achternamen als Mohammedszoon en Ahmedsdochter.

Frank Rijckaert, Doetinchem

Publicatiedruk

Joeri Tijdink stelt dat publicatiedruk in de wetenschap ongezond is (Wetenschap, 29 juni). In 1986 luidde een stelling bij mijn proefschrift: 'Wetenschappers die publiceren in lijn met hun geloof in publish or perish, dragen veelal bij aan de verschraling van de wetenschappelijke literatuur.'

Er is in helaas in dertig jaar niets veranderd. Joeri, schrijf alvast een ingezonden brief in gelijke trant en doe die op de bus in 2046.

Ik zal je brief, als 91-jarige, in treurnis lezen.

Leon Rodenburg, Scheveningen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden