Een geniale solist met teamgeest

Explosiviteit wordt gepaard aan geraffineerde techniek, een verwoestend schot aan dolmakende dribbels. In Italieerst een ware Adrianomanie. De gekte rond de Braziliaanse spits van Inter gaat door alle bevolkingslagen en clubkleuren heen....

Allart Hoekzema

Het verhaal van Adriano Leite Ribeiro past in de traditie PelGarrincha, Romario. Ook hij werkte zich vanuit een desolate sloppenwijk op naar het walhala van het voetbal.

Op een zondag, twaalf jaar geleden, loopt Adriano aan de hand van zijn vader Almir door Vila Cruzeiro, een krottenwijk van Rio de Janeiro. Ze zijn op weg naar een sambafeest, maar belanden in een vuurgevecht tussen drugsdealers en de politie.

Adriano is amper tien jaar oud en ziet zijn vader neerploffen, slachtoffer van een verdwaalde kogel. De beruchte 'bala perdida' van Rio. Almir overleeft, maar de kogel blijft in zijn hoofd: een tijdbom.

'Die dag werd ik volwassen. Ik wist dat ik alles moest doen om te ontkomen aan de krottenwijk. Mijn karakter was gevormd', zegt Adriano jaren later. Hij begon zijn moeder Rosilda te helpen met de verkoop van snoep op straat, om de bus naar het trainingsveld van Flamengo te betalen.

Puur op wilskracht werkt hij zich in 1999 naar een basisplaats in het eerste van de Braziliaanse topclub. Twee jaar later ziet Intereigenaar Massimo Moratti, op zakenreis in Rio, Adriano goochelen in het stadion MaracaMoratti, altijd op zoek naar spelers die beantwoorden aan zijn platonische oeridee van de perfecte voetballer, wordt op slag verliefd.

Op 14 augustus 2001 maakt Adriano zijn debuut in het Intershirt, tegen Real Madrid. De Nerazzurri verslaan de Merengues dankzij een fulminante vrije trap van de 19-jarige Braziliaan. Het doel van stadion Santiago Bernabeu trilt nog altijd na.

De technische staf van Inter is onder de indruk, maar besluit Adriano een paar jaar op tactische les te sturen, eerst bij Fiorentina en vervolgens bij Parma. Profeet Arrigo Sacchi, technisch directeur van Parma, stort zich geestdriftig op het slijpen van de ruwe diamant.

Intussen zorgt Adriano ervoor dat zijn hele familie ouders, ooms, tantes, neefjes, nichtjes verhuist van Vila Cruzeiro naar Barra da Tijuca, de rijke buurt van Rio. Alleen zijn grootvader wil in de krottenwijk blijven. 'Je moet je onderscheiden van de anderen, maar tegelijk heb je de anderen nodig. In je eentje ben je verloren', is de boodschap van opa.

Het lijkt op de les die Sacchi dagelijks bij Parma herhaalt: 'Je bent een solist en daar is niets op tegen. Maar een geniale solist heeft oog voor de ploeg.'

Een nieuwe Adriano, met teamgeest en een collectieve spelvisie, presenteert zich in januari dit jaar op Appiano Gentile, het trainingscomplex van Inter.

In de tweede helft van het seizoen sleept de jonge keizer de Milanese zwart-blauwen de Champions League-zone binnen. De Inter-tifosi zijn eindelijk verlost van hun Ronaldo-nostalgie en de Italiaanse sportpers verzint nieuwe superlatieven.

Maar in eigen land is Adriano tot dan toe nagenoeg onbekend. Zijn gouden kans komt afgelopen zomer, als Ronaldo de verleidingen van de Copacabana verkiest boven het landentoernooi om de Copa America in Peru. Adriano wordt de centrumspits van de Sele, het Braziliaanse elftal, en maakt zeven goals in zes duels. In de droomfinale tegen Argentinis hij beslissend.

Ondanks een chronische hoofdpijn viert vader Almir samen met een hele natie wekenlang feest. Op 3 augustus bereikt de verdwaalde kogel alsnog de eindbestemming en overlijdt zijn vader. De recente dood heeft Adriano getekend en versterkt.

Adriano's start in het seizoen 2004-2005 is imposant: hij rijgt spectaculaire goals en memorabele wedstrijden aaneen, zowel in de Serie A als in de Champions League. Milaan en Italiragen hem op handen, experts zien hem als het grootste talent sinds jaren.

Adriano, de 'Imperatore', blijft nederig en prefereert de luwte van zijn villa aan het Como-meer, dicht bij huize Seedorf. Moeder Rosilda, oma Vanda en zijn 5-jarige broertje Thiago komen hem vaak opzoeken, om de heimwee te verdrijven.

Elke zondag is een revanche op die ene zondag, twaalf jaar geleden. Adriano draait om zijn as, legt vier, vijf tegenstanders in de luren en scoort. Hij tilt zijn armen naar de hemel, telkens op zoek naar een laatste onmogelijke omhelzing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden