'Een gemeenteraadslid zit ook voor de details'

Talrijke raadsleden laten het binnen een half jaar na hun aantreden afweten. PvdA'er GERARD PEET ondervroeg zijn collega's daarover. Zijn conclusie: het raadslidmaatschap moet zo goed betaald worden dat je er geen baan naast hoeft te hebben....

GERARD PEET (46) wilde na vijf jaar raadslidmaatschap wel eens weten of zijn collega's in de Rotterdam raad zich net als hij vaak begraven voelen onder het werk en klem zitten tussen idealen en werkelijkheid. Hij enquêteerde hen daarom over tijdsdruk, hun relatie met de kiezer, hun problemen en frustraties, en de rol die ze in de raad denken te spelen.

Van de 45 raadsleden vulden er dertig de vragenlijsten in die Peet (PvdA) hen voorlegde. 'In de koffiekamer hoor je doorgaans veel gemopper over werkbelasting en de groeiende kloof tussen burger en bestuur. Ik wilde die borrelpraat objectiveren.'

- En? Is het borrelpraat?

'Nee, gebrek aan tijd staat een goed functioneren van de raadsleden in de weg. Dat blijkt ook weer uit het recente onderzoek van de VNG dat aantoont dat van meer dan 10 procent van de in maart 1998 nieuwgekozen raadsleden nu al weer is opgestapt omdat ze zich verkeken op de zwaarte van het werk. Dat vind ik zorgwekkend. In Rotterdam staat voor het raadswerk twintig uur in de week. Dat wordt als sterk onvoldoende ervaren. Daarnaast is er weinig ondersteuning. Wij moeten een beroep doen op ambtenaren die ook het beleid mede vorm geven. Die 'dubbele loyaliteit' zit hen en ons in de weg.'

- Wat schiet er het meest bij in?

'Contact met de kiezers en je gezicht in de stad laten zien. Verreweg het grootste deel van de tijd gaat op aan het voorbereiden en bijwonen van vergaderingen. Ik heb zelf eens drie weken de proef op de som genomen en van minuut tot minuut bijgehouden waaraan ik mijn tijd besteed. In die als redelijk rustig te omschrijven periode schommelde mijn werkweek tussen de 32 en 36 uur. Daarvan ging slechts drie, vier uur op aan communicatie met kiezers en contacten met de bevolking.'

- Veelgehoorde kritiek op volksvertegenwoordigers is dat ze zich verliezen in details en inhoudelijk te weinig besturen op hoofdlijnen. Dat vreet tijd.

'Wil iemand mij uitleggen hoe ik op hoofdlijnen besturen moet? Ik vind dat gemakzuchtige kritiek, want een raadslid is er juist óók voor de details. Ik moet in mijn werk een balans vinden tussen de grote lijnen en het oplossen van problemen van burgers. De afgelopen jaren hebben wij in de Rotterdamse gemeenteraad tijdens de debatten over drugs en overlast en armoedebestrijding juist die grote contouren geschetst. Het blijkt dat de publieke tribune dan net zo goed leegloopt omdat de burgers vinden dat het te weinig concreet wordt.'

- Wat moet er veranderen?

'In de vier grote steden moet het raadswerk zó goed worden betaald dat je er in principe niets meer bij hoeft te doen. In Rotterdam is de raadsvergoeding 42 duizend gulden. Doordat het werk zo zwaar is en zoveel tijd kost, schiet mijn bureau voor beleidsadvisering erbij in. Ik maak hiervoor te weinig uren, waardoor ik mijn zelfstandigenaftrek van achtduizend gulden misloop.'

- Met een voorstel voor een betere honorering zult u de kloof tussen burger en politiek niet slechten. Een deel van het electoraat kenschetst politici en bestuurders nu al als zakkenvullers.

'Dat weet ik en dat is grote onzin. Laatst was ik met vijf collega's in de Provenierswijk op een inspraakavond over de nieuwste plannen voor het Centraal Station. Daar wordt je dan ook dat woord zakkenvuller naar het hoofd geslingerd. Als ik dan uitleg wat ik allemaal voor die toelage uitvoer, vindt geen enkele burger meer dat raadswerk overbetaald wordt.'

- Lost meer dualisme iets op?

'Meer dualisme verandert de verhouding tussen college en raad, maar is van geen enkele invloed op de omstandigheden waaronder wij ons werk moeten doen. De PvdA heeft vijftien raadsleden in Rotterdam en maar twee fractiemedewerkers in dienst. Dat is veel te weinig. Voor de juiste ondersteuning moet elk raadslid een of twee dagen per week beroep kunnen doen op een fractiemedewerker.'

- Het werk is topzwaar, wordt ondermaats betaald, en het imago bij het publiek is slecht. Wat drijft een raadslid nog? Idealisme of ijdelheid?

'Geen raadslid zal zeggen dat hij het uit ijdelheid doet. Voor mij geldt ook: het is het leukste werk wat ik ooit gedaan heb.'

Hans Horsten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden