Een gele Abba

Vinylverzamelaars praten op een beurs in een geheimtaaltje: Italo disco maxi. Black 12'' en Peruaanse hardrock...

'IK heb hem voor je gevonden', roept een man triomfantelijk, terwijl een singletje uit de bak Nederlands op lexicografische volgorde vist. Het gevonden kleinood wordt onder de elleboog gekneld en met zijn zaktelefoon overlegt hij over de prijs die er voor betaald mag worden. 'Niet meer dan honderd dus. Ik doe mijn best.'

De honderden bezoekers van de platenbeurs in de RAI in Amsterdam afgelopen zaterdag komen niet voor de gezelligheid. Ze komen om te scoren. Met gehaaste bewegingen en een begerige blik vliegen ze door Curver-bakken bij de honderd stands met tweedehandsplaten.

De gesprekken beperken zich veelal tot gezeur over de prijs ('Hoeveel? Belachelijk!'), de persing ('Voor zo'n Japanse import zeker?') en de kwaliteit ('En nog met krassen ook'). Vreugde wordt niet gedeeld maar ontvangen met jaloerse blikken. Een volwassen man is zo blij als een kind als hij bij de aanschaf van driehonderd gulden aan punkplaten een singletje cadeau krijgt. Prompt wil zijn buurman ook een gratis singletje.

De platen zijn verdeeld met een soort geheimtaaltje. Maar de ware verzamelaar weet feilloos wat hij in bakken met black 12'', picture discs, italo disco maxi's of industrial compilations kan verwachten. Elk genre trekt zo zijn specifieke klanten. Bij de bakken met nederbeat staan veelal mannen van middelbare leeftijd. Ook vanzelfsprekend is het hoge gehalte zwarte spijkerbroeken en -hesjes bij de stands met heavy metal.

Toch zegt uiterlijk niet alles. Een Surinaamse man snuffelt door een bak met fifties rock 'n' roll en een jongen met sikje en neuspiercing spit een collectie afrofunk uit. En man in een keurige flanellen broek zit geknield voor een Chico-bananendozen uit de Albert Heijn met platen voor vijf gulden - een echte schatgraver. Helemaal geroutineerd is de man met een kleine draagbare platenspeler onder zijn arm.

Prijzen variëren van singletjes voor twee kwartjes tot collector items van vele honderden guldens. De duurste plaat op de beurs is van de Peruaanse hardrockband Tarkus. Voor minder dan 1800 dollar doet standhouder Rolf Barendecht de plaat niet weg. Barendecht, die de winkel platenwinkel Good Times heeft in Alkmaar, is gespecialiseerd in rariteiten.

Een groene plaat van Los Beatles? Barendecht kan hem leveren. 'Ik reis vier keer per jaar naar Zuid-Amerika. Vooral in Columbia zijn veel van dit soort gekleurde platen', zegt hij, terwijl hij een geel Abba-singletje omhoog houdt. 'Is hier toch 250 gulden waard.' Maar voor het geld staat hij niet op de beurs. 'Als ik echt wil verdienen, zou ik mijn platen via internet moeten verkopen. Maar ik vind nou juist dit contact met andere verzamelaars leuk.'

Sommige bezoekers komen goed beslagen ten ijs en hebben naslagwerken als The Pinguin Price Guide for records & cd collectors bij zich. Hier staan de gangbare prijzen van tienduizend platen in vermeld. Ook onmisbaar voor verzamelaars zijn tijdschriften als Smiling Ears of Platenblad. Van kleine beurzen in buurthuizen met alleen bluesplaten tot internationale beurzen in de RAI waar alle denkbare popgenres zijn vertegenwoordigd. Ze staan allemaal opgenomen in de agenda's van deze bladen.

De meeste standhouders zijn gespecialiseerd in een paar genres, veelal hun favoriete muziek. De Engelsman David Knight verkoopt uitsluitend classic rock als Led Zeppelin en Iggy & The Stooges in zijn stand. Elk weekeinde rijdt de veertiger met zijn vrouw in hun busje naar een platenbeurs, als het even kan in het buitenland.

Doordeweeks werkt Knight als buschauffeur in Londen. Het geld dat hij verdient met zijn tweedehandsplatenhandel gaat op aan nieuwe platen en aan zijn buitenlandse reisjes. Veel verschil tussen de landen is er niet volgens hem. 'Het aanbod en de prijzen zijn overal ongeveer hetzelfde.' Dus heeft hij zojuist maar wat 'dutch beatmusic from the sixties' gekocht. 'Dat is nog wel betaalbaar.'

Maar het wordt steeds moeilijker om platen voor een redelijk bedrag te vinden, meent de Engelsman. 'Iedereen weet imiddels wat hun platen waard zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden