Een gat om de lucht door te zien

Het is al lang geleden en het was in Frankrijk, maar het zou ook nu en in alle andere landen kunnen zijn....

Wat ik verder hoop, is dat er nog steeds verlaten huisjes bestaan, onbewoonbaar verklaarde huisjes zonder slot op de deur, waar je zomaar over de drempel kunt stappen om de halfvergane voorwerpen te bekijken die de vroegere bewoners er om de een of andere reden hebben achtergelaten.

Het huisje waar wij binnenliepen, had twee kamers. We annexeerden er ieder een. Voor de lol besloten we elkaar een opdracht te geven. Die luidde: maak iets in je eigen kamer dat zo subtiel is dat het een eenheid vormt met de ruimte, maar zich er tegelijkertijd van onderscheidt. Wanneer het af is, komt de ander kijken en probeert te ontdekken welke ingreep je hebt gedaan.

In mijn eigen kamer vond ik een schat aan materiaal. Een paddestoelvormig stuk hout, een rafelig kanten gordijn, een sinds jaren niet geoliede fietsketting; het waren voorwerpen die voor de vroegere bewoners alleen maar functioneel waren geweest, maar die ik nu omvormde tot abstracte wandversieringen. Het meest tevreden was ik over een stoffig verfblik dat ik op de vensterbank zette, naast een schijf van een boomstammetje met exact dezelfde grootte en vorm. Aan een roestige vork prikte ik een maïskolf, om daarna het geheel op een verwarrende manier uit een gat in de muur te laten steken.

In de andere kamer wachtte mij een glimmend dressoir, dat opmerkelijk schoon en glad tussen de rotzooi stond. Ik vond het moeilijk om uit te maken welke kunstwerken er nog meer te ontdekken vielen, ineens zag ik overal stillevens. Een steen in een kapotte autoband, licht dat door een rieten mandje scheen; voor een mens is het bijna onmogelijk het toeval en de tijd te evenaren.

Het beste kunstwerk dat ik aantrof, was een melkbus, voor de helft gevuld met vers water. Toen ik me eroverheen boog, zag ik een cirkelvormige uitsnede van mijn eigen gezicht, alsof ik me tegelijkertijd aan de ene en aan de andere kant van de kaart van Yoko Ono bevond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden