'Eén foutje en weg bonus'

Dag en nacht staan Poolse uitzendkrachten klaar voor hun werkgever. Veel waardering krijgen ze niet.

OLDEBROEK - 'We voelen ons gevangen. We moeten 24 uur per dag klaar staan, zeven dagen per week. Elk moment kunnen we gebeld worden omdat we moeten werken. En wie nee zegt, krijgt de volgende week minder werk en heeft dus minder geld. Dan durf ik niet uit te gaan.'


Jarek (29) vindt Nederland 'een stuk minder aardig' dan hem in Polen was voorgehouden. Hij verdient weliswaar het dubbele, 1.200 euro netto, van wat hij in Polen zou krijgen, 'maar daarvoor moet ik altijd klaar staan', zegt de uitzendkracht die iets meer dan een half jaar in het distributiecentrum van Albert Heijn in Zwolle werkt. Met zijn collega's zorgt hij er als orderpicker voor dat goed gevulde vrachtwagens de winkels van Albert Heijn bevoorraden. 'Het werk gaat dag en nacht door, de roosterwijzigingen vaak ook. Maar de toeslagen die moeten worden uitbetaald kloppen bijna nooit', zegt collega Tomasz (20).


Sinds drie maanden woont Jarek met honderd landgenoten op Landal Landgoed 't Loo in Oldebroek bij Zwolle, 'in de Polenstraat'. Het vakantiepark ligt er in het donker feeëriek bij, in een wereld die door de sneeuw verstild lijkt. Binnen, op de keukentafel liggen loonstrookjes, met een voorbeeld vertaald in het Pools. Bij de koffie, koeken en M&M's komt er een stroom klachten los. 'De hele week keihard werken, één foutje, weg bonus', zegt Paulina (20).


De Polen beginnen het gesprek voorzichtig. Als uitzendkracht kunnen ze morgen op straat komen te staan. Maar ze voelen zich iets zekerder, omdat de vakbond helpt. Bijvoorbeeld bij het ontleden van hun loonstrook. Sommigen blijken een fiscale bijtelling te betalen voor de bedrijfsauto die het uitzendbureau ter beschikking heeft gesteld. Dat hoeft alleen als je er privé mee rijdt, weten de Polen nu ook.


De goedkope huur ziet er inmiddels ook anders uit. 72 euro per week klinkt niet veel, zegt Jarek. Maar de vakbond heeft voorgerekend dat ze met z'n zessen 1.728 euro betalen per vier weken 'voor een huis met een mini-koelkast, zonder wasmachine en internet. Het uitzendbureau heeft dit geregeld. Maar wat moeten we anders? Na een jaar moeten we weer een andere baan zoeken. Dan heb je niks aan een vast huis.'


Het steekt dat ze elke keer opnieuw moeten beginnen. 'We mogen een jaar blijven en moeten dan naar een ander bedrijf', zegt Adam (40), die al zes jaar in Nederland werkt. 'Zo houd ik altijd het laagste loon. Lekker goedkoop, hè.'


Ineens staat Kamil (21) op. Het is half tien. Hij leest een smsje voor. 'Ik krijg bericht dat ik morgenochtend om vijf uur moet beginnen. Dan moet ik nu naar bed. Doei.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden