Een fietsende kerstboom zelfs, maar geen dynamo

Fietslampjes: knipperend, fel of flauw, van geel tot groen. Overgeleverd aan de willekeur van de agent, kortom...

Onder luid gejuich van de dienstdoende agenten rijdt om half acht ’s ochtends een kerstboom voorbij. Een fietser heeft een slinger van lichtjes om zijn nek hangen, eindigend aan de uiteinden van het stuur. Ploegchef Ad Alberts heeft dan al geconstateerd dat de fietsende kerstboom ook aan de achterkant verlicht is, dus die kan zijn weg vervolgen.

Bureau Rijswijk van politie Haaglanden heeft zich met zeven man strategisch opgesteld ter hoogte van het station. Voor de tweede keer deze week begint de werkdag met de controle van fietsverlichting, Alberts staat een meter of twintig verderop om zijn collega’s per mobilofoon tijdig in te lichten over defecte achterlichten. Eén van hen zit op de motor om vluchtende ‘zwartrijders’ in de kraag te vatten.

Als in de loop van de ochtend het verkeersaanbod groeit, dansen tientallen vuurvliegjes de agenten tegemoet in donker Rijswijk. Alberts had het van tevoren al gezegd op het bureau: ‘Je ziet gewoon steeds meer mensen met licht aan fietsen.’ Een paar jaar geleden vormden ze volgens hem nog een minderheid, nu zijn de zichtbare fietsers veruit in de meerderheid. Alberts schat hun aantal zelfs op 80 procent.

De trend wordt in heel Den Haag en omliggende gemeenten waargenomen. De spotjes op televisie en radio werpen hun vruchten af, denkt Alberts. Maar van doorslaggevend belang is natuurlijk de introductie van de losse fietslampjes geweest. Het aloude gezoem van de dynamo wordt woensdagochtend nauwelijks gehoord op de Winston Churchilllaan.

Ruim een maand geleden was de op batterijen werkende fietsverlichting nog onderwerp van discussie. De Raad van Hoofdcommissarissen wilde ze verbieden, maar verscheidene politiekorpsen verzetten zich daartegen omdat een beetje verlichting nog altijd beter is dan helemaal geen verlichting.

Het ministerie van Verkeer en Waterstaat overlegt nu met het ministerie van Justitie over de wettelijke handhaving van fietsverlichting. De uitkomst wordt begin volgend jaar verwacht en tot die tijd is het fietspad een bont spektakel in het donker. Het licht is wit, het licht is geel, het licht is groen, het licht is hel, het licht is flauw en het licht knippert.

Daarmee is de verlichte fietser overgeleverd aan de willekeur van de politie. Tegen achten laat Ad Alberts een knipperlicht passeren dat een collega vervolgens staande houdt. De ploegchef bromt wat in zijn mobilofoon en het knipperlicht gaat vrijuit.

De discussie ging, vertelt Alberts later, over de frequentie van het licht en die beslecht hij in zijn voordeel. ‘Anders had ik de boete ook persoonlijk in de versnipperaar gegooid.’

Hij is een agent van het lankmoedige type. Een draagbaar fietslampje dat slechts een flauw schijnsel verspreidt, vermoedelijk als gevolg van een uitgeputte batterij, mag van Alberts na een vermanend woord doorrijden. Zeven fietsers noteert hij in zijn bonnenboekje, à raison van 20 euro. De meesten van hen accepteren de boete als een terechte straf, een enkeling wenst hem met verbeten gezicht alvast een prettige Kerstmis.

Terug op het bureau wordt een inventarisatie gemaakt: 44 bekeuringen. Dat valt de ploegchef toch nog tegen. ‘We zetten in op honderd procent’, zegt hij. ‘Dan moet je verhuizen naar Utopia’, antwoordt een collega en daarin moet Ad Alberts hem gelijk geven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden