Een emmertje vol gehuild om Marco

Een hártstikke lieve jongen is het, niet zomaar sentimenteel maar supergevoelig, vandaar dat hij wel eens huilt op het podium, ja, waarom zou een man trouwens niet mogen huilen, verdriet is geen schande voor iemand die alles doet vanuit zijn hart en niks mooier vindt dan anderen vreugde en geluk...

En wat krijgt zijn sensitieve ziel daarvoor terug aan warme medemenselijkheid?

'Wé'n lekker ding bende gij. En ge hét zo'n lekker kontje', merkte een vrouwelijke fan op.

Marco!

Van zijn eerste Nederlandstalige cd verkocht hij wel 420 duizend exemplaren. Een jaar later werden er van Als geen ander 475 duizend afgerekend in de winkels. En De Waarheid deed in 1997 nog bijna honderdduizend meer.

Marco Borsato. Ondanks al zijn succes gewoon gebleven hè. Gewoon gewóón. Multimiljonair op gympjes. Vrij Nederland-redacteur Rudie Kagie in zijn biografie Marco! (uitgeverij Jan Mets; f 19,90): 'Te midden van alle overdonderende ''special effects'' zou hij je buurman kunnen zijn die straks na de show nog even zijn honden uitlaat.'

Borsato: 'Kijk, er is natuurlijk een hoop narigheid in de wereld, maar er zijn nog zoveel dingen waar je best van mag en kunt genieten. Dat je met je familie bij elkaar aan de maaltijd zit met een grote pollepel, dat is op zich toch al feest?'

Kagie sprak voor het boek met de zanger zelf, met zijn gescheiden ouders, met vrienden, met zakelijke contacten. Uit niemands mond kon hij een wanklank optekenen. Of het moet de teleurgestelde directeur zijn van het Limburgse modebedrijf dat de zanger had besteld om het 25-jarig bestaan van de zaak luister bij te zetten.

Marco trad niet het verwachte uur op, maar slechts dertig minuten - begeleid door muziek op een band en tegen een honorarium van elfduizend gulden. Bij een bezoek aan de modewinkel zocht hij enkele wonderschone combinaties uit in de veronderstelling dat hij die wel gratis zou meekrijgen. En wat zegt de directeur? 'Ik geloof niet dat het boze opzet was.'

Want Nederland houdt van Marco en Marco houdt van Nederland. Alleen collega-artiesten houden niet zoveel van Marco. 'Gesmeerde apen zijn het', zegt Marco over jaloerse concurrenten die hun geluk vinden in het verspreiden van roddel & achterklap. Maar fans schrijven: 'Marco, ik beleef zoveel steun aan je muziek, m'n kindje danst de hele dag en is blij als ik een plaat van je opzet.'

In Zutphen werd de voormalige koksknecht tijdens zijn Waarheid-tournee 'bedolven onder rozen en gegil van fans', in Hengelo werden 'links en rechts traantjes weggepinkt' en in Amsterdam kon 'met de tranen die over dameswangen stromen een emmertje worden gevuld.'

Dat lag vroeger nog wel anders, toen chauffeur/roadmanager/technicus Jan Kannegieter als een cowboy met Marco het land doorraasde. Hken!, hken!, hken, riep het Normaal-volk in het oosten van het land als Borsato opkwam om zijn Italiaanse repertoire te gehore te brengen. Marco voelde zich bedreigd, onzeker, angstig. Zijn optredens hadden geen glamour.

Terwijl hij zijn imago juist zo koesterde. Zelfs voor radio-interviews stak hij zich in zo'n oogverblindende couture dat ze er in de studio om moesten grinniken. Hij gruwde bij de gedachte dat hij zijn showgarderobe moest inruilen voor een spijkerbroek en een slobbertrui. Hij vond het verschrikkelijk om Nederlandstalig te gaan. Maar alles in het belang van het product 'Marco'. Vandaar dat 'Vleugelmoer' ook nog een bezoekje bracht aan de plastisch chirurg om zijn flaporen recht te laten zetten en opnieuw naar bewegingsles ging om te studeren op een sensueel schokken met het onderlijf.

En toen verscheen dromen zijn bedrog, om dertien weken de hitlijst aan te voeren. Onze Marco was geboren. Laat die arme Belgen en Duitsers het maar met Will Tura en Heino doen.Steffie Kouters

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden