Een echte gamechanger: de kiezer bekijkt het maar

null Beeld null

Het leven van politicus is mooi. Op campagne ontmoet je bijzondere mensen, kom je op bijzondere plaatsen, en mag je bijzondere dingen doen. Zo was ik al gasthoofdredacteur van Goedemorgen Nederland en De Telegraaf. Grote journalistieke platforms die lijsttrekkers ruim baan geven om zonder vervelende onderbrekingen hun verhaal te doen. Maar als de mensen mij vragen: Lodewijk, wat zou jij deze campagne nou nog het allerliefste doen? Dan zeg ik: gasthoofdredacteur zijn van de Betrouwbare Mannetjes.

Nu moesten de boys naar een of andere meet-up, dus mag ik voor een keertje lekker leiding geven aan dit vermaarde instituut. En laten we wel wezen, mijn lange open brief in de krant van vrijdag heeft u toch niet gelezen. U schijnt het liever te hebben over 'een tweestrijd', 'een game changer', of over het 'Asscher-effect'. Want dat mogen ze graag vragen hoor, de mensen. Waar blijft het Asscher-effect?

Inmiddels weet ik wel wat ik dan moet zeggen: met dat gestaar naar peilingen en het vooruitlopen op de uitslag, doe je mensen tekort. Het is minachting van de kiezer. Maar het is al te laat. Bij gebrek aan een duidelijke winnaar zoekt men nou eenmaal de verliezer. En dat ben ik dan. Loser Lodewijk. Zie je daar maar eens van los te maken. Zo'n Krol die over die Matroos heen klapt, dat had ik eens moeten proberen. En 'de Jessias'. Met z'n haar. En z'n energieke gedoe. Waarom lees ik nergens dat mijn campagneteam mij al weken Lo Energy noemt? Als ik met het pistool op de borst 26 zetels voorspel, gaat Matthijs van Nieuwkerk daar moeilijk over zitten doen. Maar als Sybrand een sms'je van Balkenende voorleest, heet dat Bumor. Ach, was ik maar geconfronteerd met iemand met een doodswens. Of met wat boze boertjes uit Groningen. Hadden de mensen misschien ook eens gevonden dat ik oneerlijk bejegend werd. Maar nee, Lodewijk mag tegenover die schijtlollige Jakhals met die vette krulletjes een week voor de verkiezingen gaan uitleggen waarom Lodewijk straks denkt aan te kunnen blijven als fractievoorzitter.

En het is de PvdA, hè? Dus prijst Wouter Bos nog even de PVV, besluit Ella Vogelaar voor een draaiende camera een keer wel haar mond open te trekken, en gaat kiezersconfetti Sharon Dijksma bij Pauw & Jinek doodleuk zitten toekijken hoe men maar vast het verlies van de partij analyseert. De patiënt is nog niet overleden of de anatomische les is al begonnen.

Vier jaar lang heb ik verantwoordelijkheid genomen, er alles aan gedaan om te zorgen dat het land er fraaier bij ligt. Maar wat ik ook doe, het heeft geen zin. Blijkt dat het Asscher-effect. Verwikkeld in een onwinbare tweestrijd met het electoraat. En dan moet ik hier zeker gaan smeken om genade, een extra zeteltje of één, twee? Dikke lul. U wilde een gamechanger, u krijgt een gamechanger: de kiezer bekijkt het maar. Met z'n minachting.

Voor de komende week adviseer ik u de volgende mening:

Dat van die dikke lul had ik niet moeten zeggen. Stem PvdA. Please?

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Betrouwbare Mannetjes Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden