Een duur kaartje heeft ook zo zijn voordelen

Kom nooit aan het idool van de fan. Zoë biecht op dat ze via het internet 128 euro heeft betaald om een concert van Madonna bij te wonen....

De kwestie deze week op www.vk.nl/cafedekunst ging toch meer over kwantiteit dan kwaliteit. De vraag was of het niet te gek wordt met die woekerprijzen voor concertkaartjes die via het internet worden aangeboden. Of is 200 euro voor Madonna in september in de Amsterdam Arena gewoon een gevalletje van marktwerking en kenmerkt het de ware fan dat hij dat bedrag zonder morren neertelt – komen we toch weer op kwaliteit uit.

Lankmoedigheid lijkt in eerste aanleg de toon te zetten aan de toog. ‘Mensen mogen zelf bepalen waar ze hun geld aan uitgeven. Ieder zijn eigen idioterie’, sneert stamgast Martijn Lagerwerf. Gerard Staals heeft geen moeite met oplopende ticketprijzen. ‘Wat schaars is wordt duur betaald.’ Grandmaster: ‘Ook hier geldt wat de gek er voor overheeft. Dat, sinds er met de cd-verkoop geen droog brood meer valt te verdienen, de concertkaarten behoorlijk in prijs zijn gestegen, kan ik wel begrijpen.’ Happy Newsman: ‘Als ik een tv of tafel koop, moet ik toch zelf weten wat ik daarmee doe. Het is mijn bezit. Zo is het ook met concertkaartjes.’

Maar gaandeweg het geroezemoes klinken ook irritaties. Over de slimme marketing bijvoorbeeld. Staals: ‘Met het creëren van hypes worden de zwakste kanten van het menselijk brein aangesproken: jaloezie, hebzucht, status.’ Grandmaster ergert zich aan de ‘bespottelijk hoge’ servicetoeslagen. Happy Newsman oppert kaartjes voortaan op naam te verkopen. Blew heeft voor zichzelf een maximum vastgesteld: nooit meer betalen dan de officiële prijs. Petra maakt een nog radicalere keuze: geen megaconcerten meer. ‘Ik ga liever naar kleine clubs met leuke bands die echt spelen (ipv een dansje op een tape met een voice-pusher om het hoofd gesnoerd). Zo hou ik nog geld over voor een drankje.’

De zwarte handel blijkt ook onverwachte kwaliteiten in zich te hebben. Brechtje weet er alles van – haar vroegere partner was ‘betrokken bij het kaarthandelcircuit’ in Rotterdam-Zuid (Ahoy). En wat leerde ze? Buurtschoffies uit Feijenoord bleven dankzij de zwarte-kaartopbrengsten weg van de drugshandel – een tot dusver weinig bekend hulptraject in zo’n soort van prachtwijk. Het heeft ook wel iets, de aanwezigheid van handelaren, scalpers genaamd, bij concerten. Brechtje: ‘Ik krijg er een prettig New York-gevoel van.’ Onbetaalbaar, zoiets.

Rob Gollin

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden