Een dutje doet wonderen

Het is een geliefd onderwerp in de kantine: de siësta. Een dutje na de lunch, steeds meer landen zien er het nut van in....

Ik doe al jaren niet anders dan een dutje na de lunch. Ieder bedrijf last ongeveer een uur pauze in tussen de middag en het valt mij altijd weer op dat mensen moeite hebben fit en scherp te blijven na de lunch. Een wandeling na het eten doet weinig goeds. Het is absoluut zo dat na een middagdutje je een stuk scherper voor de dag komt.

Frans Kuijpers (28), controller, Nijmegen

Ja, ik ben voor een dutje in de middag. Ik heb altijd moeite om tijdens de avondspits mijn ogen op te houden. Tijdens vakanties doe ik het ook en voel me enorm fit na zo’n ‘power-nap’

Pepijn (36), consultant, Amsterdam

Het gebeurt me regelmatig dat ik ‘s middags zo suf ben dat ik absoluut niet scherp ben. Als ik thuis ben en ik doe een dutje, werkt dat veel beter. Dus ik ben voor!

Martijn van Groningen (30), office manager, Antwerpen

Voor degenen die het willen en er denken baat bij te hebben: absoluut! En tot die groep behoor ik zeker!

Alex

Het is inderdaad goed voor lichaam en geest, werknemer en werkgever. Ikzelf presteer veel beter na een powernap. Het legt ook minder druk op de nachtrust, die niet altijd goed kan zijn.

Jeroen van Vuure (38), hulpverlener, Deventer

Ben helemaal voor! Ik sluit me aan bij Jeroen die zegt dat de druk op de nachtrust verminderd. Een kwartiertje plat doet wonderen. Is zeker effectiever dan die verschrikkelijke after-dinner-dip tussen twee en vier uur en die dan weg proberen te drinken met koffie.

Peter de Groot (28), consultant, Utrecht

Absoluut een must, en dan misschien in de vorm van mediteren. Dat is een breed begrip dus dat kan op verschillende manieren; zittend, liggend. Maar in ieder geval even een momentje stilte. Dat is bevorderlijk voor lichaam en geest.

Annemiek Kroone (35), antropoloog, Weesp

Vrouwelijke artsen met een kinderwens zitten klem. Patricia Assmann, van de Vereniging van Nederlandse Vrouwelijke Artsen schreef er een brief over aan informateur Wijffels. ‘De combinatie van zorg en arbeid is heel lastig met werkweken van meer dan 60 uur.’ Lezers vragen zich af waar de vader is gebleven.

Een half verhaal is hele onzin en zal nooit leiden tot oplossing van de emancipatie – een probleem van taakverdeling tussen man en vrouw. Biologisch heb je een man en een vrouw nodig om kinderen te kunnen maken. Sociaal-economisch heeft twee ouders ook de voorkeur. In combinatie met opvang is het mogelijk om samen 60-80 uur per week extern te werken. Als één partner dat alleen voor zijn/haar rekening neemt, houdt dit automatisch in dat de andere (hoofdzakelijk) de opvang en werkzaamheden in huis doet.

Wat niet in het stuk staat, maar waarschijnlijk wel het geval is, is dat deze arts 60 uur wil werken en een man heeft met baan van 40 uur of meer. Vaak zie je dat hoogopgeleide vrouwen ook een hoogopgeleide, op carrière gerichte man zoeken als match. Zij realiseren zich niet dat er dan ergens keuzes moeten worden gemaakt. Misschien is het probleem wel het gebrek aan besef dat stellen die kinderen willen opvoeden, daar veel tijd in moeten investeren. De mogelijkheden zijn: één ouder kiest voor een carrière en geld verdienen en de ander primair voor zorgtaken, of beide verdelen alles gelijkelijk. In de flexibele arbeidsmarkt van tegenwoordig kan dat ook per periode worden bekeken, maar keuzes zullen gemaakt moeten worden.

John (38), medisch bioloog

In de huisartsgeneeskunde is het probleem goed te overzien: huisartsen worden later voor 65 procent vrouwen die parttime werken en kinderen krijgen. De huisartsgeneeskunde wordt zodanig worden georganiseerd dat er flexibele diensten ontstaan. Daarnaast denk ik dat het een keus is die je maakt bij het kiezen van een richting. Ik zie het dan ook niet als een bezwaar dat de meeste specialisten mannen zullen blijven. Niet omdat mannen geen zorgtaken willen doen, maar omdat de meeste vrouwen ze liever zelf doen.

Luit van Velzen (31), huisarts-in-opleiding

Vreemd dat zelfs een arts het heeft over het ‘nemen’ van kinderen, volgens mij kun je kinderen alleen níet nemen. Het zal inderdaad best lastig en zwaar zijn om het moederschap te combineren met een zo zware baan/opleiding. Het gaat toch steeds om de verdeling van zorgtaken binnen een gezin. Niet belangrijk of dit de vrouw of de man is. Helaas denken nog steeds veel vrouwen dat zij de enige in een gezin zijn die af en aan moeten rennen naar opvang, school, sport en club. Echt problematisch lijkt het me wel als je in de beschreven situatie alleenstaande moeder bent.

Betty Houtman (50), personeelsfunctionaris, Rotterdam

Ik mis in dit artikel de bijdrage van de vader. Nog steeds is het vanzelfsprekend dat mannen voor hun carrière mogen gaan en de vrouwen maar parttime moeten gaan werken/leren indien zich een kind aandient. Volgens mij zijn beide partijen verantwoordelijk. Neem als vrouw dus vooral de ruimte om carrière en gezin te combineren. Het blijft druk en je moet erg creatief zijn, maar waar een wil is is een weg!

Marion Mulder (40), verzorgende en alleenstaande moeder, Oss

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.