Een dikke plus en toch werkloos

'Ik geloof niet dat ik dit na mijn vijftigste nog lang volhoud. Dan heb ik mijn beste tijd wel gehad', liet Fritz Korbach in 1984 optekenen....

WYBREN DE BOER

NA HET lezen van de maandagkrant had hij al geweten dat het 'einde oefening' was, maar pas op vrijdagmorgen hadden ze gebeld. Of hij even op kantoor wilde komen? De voorzitter had gehakkeld, gezegd dat het bestuur zich lang had beraad, dat er gewikt en gewogen was en dat... Waarna Fritz Korbach hem in de rede was gevallen.

Hou nou toch op voorzitter, had hij gezegd. Ze konden het kort houden, hij wist waarvoor hij op dit vroege uur hier zat. Hij vloog eruit, okay, zo gaat dat. 'En daarna hebben we nog een kop koffie gedronken. Even goeie vrienden.'

Rancune is hem vreemd. 'Op het moment dat een trainer bij een vereniging binnenkomt, dan is de voorzitter een wereldpeer, heeft het bestuurslid technische zaken ontzettend veel verstand van voetbal en kent de club een perfecte organisatie. Het is toch onzin, als je twee jaar later ontslagen wordt, om te roepen dat er niks van de hele handel deugt.'

Fritz Korbach, van 18 juli 1945 te Diez am Lahn in Duitsland. Bijna 25 jaar geleden had hij ook een keer de telefoon opgenomen en had zich aan de andere kant van de lijn Georg Kessler gemeld. Een dag later reed Korbach naar Brussel, waar ze hem met zijn 26 jaar uiteindelijk toch te jong achtten om assistent-trainer te worden bij Anderlecht.

Veel later werd hij evenmin hoofdtrainer van Feyenoord, omdat ze liever Bengtsson namen. En bondscoach werd-ie ook niet, omdat Twente hem niet wilde laten gaan. Dus namen ze kandidaat nummer drie, Leo Beenhakker. Korbach: 'Toen ik later met Volendam onderaan stond, werd mijn naam niet genoemd als bondscoach.'

Een keer stond hij zelf een overgang naar een topclub in de weg. Midden jaren zeventig lag op het bureau van PSV-manager Ben van Gelder een contract klaar, maar op dat moment had Korbach zijn woord al gegeven aan PEC Zwolle. 'En voor mij geldt: een man een man, een woord een woord.'

Onlangs, tijdens een bijeenkomst van de Coaches Betaald Voetbal, heeft hij het er nog met Aad de Mos over gehad. Die had ook gezegd dat Fritz zichzelf geen goede dienst had bewezen door toen niet een breuk met Zwolle te forceren. Kijk naar mij, had De Mos gezegd. Weggestuurd bij Ajax, bij Anderlecht en bij PSV, maar komend seizoen gewoon op de bank bij Werder Bremen.

Korbach: 'Eén keer een topclub trainen en je kostje is gekocht, zo werkt dat. Maar ik ben absoluut niet jaloers op Aad, al heb ik wel bewondering voor hem. Ik heb geen dag spijt gehad dat ik toen niet voor PSV gekozen heb. Ik had m'n woord gegeven aan Zwolle en die mensen kan ik nu nog altijd met opgeheven hoofd tegemoet treden. Dat telt voor mij zwaarder.

'Ik ben verschrikkelijk principieel. Overal worden leugentjes om bestwil verkocht, maar in de voetballerij is niets zo belangrijk als eerlijkheid. Tenminste, als je nog een beetje normaal in dit wereldje wilt kunnen rondlopen. Bij alle clubs waar ik heb gewerkt, wordt de deur voor me open gehouden en kan ik iedereen recht in de ogen kijken.'

Probleem voor Korbach is dat er geen nieuwe club is die de deur voor hem open zet. Zijn naam werd genoemd bij NEC, bij NAC en bij Sparta, maar steeds zette een ander zijn handtekening. Momenteel circuleert zijn naam bij FC Utrecht. 'Leuk dat mijn naam wordt genoemd, maar zelf heb ik nog geen telefoontje gehad.' Nee, dat doet geen pijn, bezweert hij.

Hoewel, op zo'n dag als vandaag. Het is mooi weer in Friesland, vroeg voorjaar. 'Dit is zo'n dag dat het heerlijk is om op het trainingsveld te staan. Zonnetje, beetje wind, een pas gemaaid veldje en dan op het eind een pittig partijtje.' In plaats daarvan zit hij in een restaurant en heeft hij alle tijd voor een interview. 'Terwijl ik eigenlijk moet trainen, wìl trainen.'

Zijn enige gang naar het stadion dezer dagen maakt hij als zoon Niels moet spelen, met Cambuur 2. 'Kost me geen enkele moeite om in Leeuwarden naar het stadion te gaan. Als de voorzitter, de man die er in zijn eentje verantwoordelijk voor is dat ik ontslagen werd, voorzichtig een hand opsteekt, zeg ik hem opgewekt en gemeend gedag.'

Alleen op zaterdagavonden of zondagmiddagen zien ze hem weinig. Eén wedstrijd heeft hij bezocht sinds zijn ontslag, Volendam - Dordrecht. 'Ik dacht: geen risico, ik pak een wedstrijd met twee ploegen die nog een trainer zoeken.' Eén van die twee clubs is inmiddels voorzien, bij de ander is hij geen kandidaat.

Korbach is over, fluisteren zijn collega's, maar volgens hemzelf zijn dergelijke teksten slechts typerend voor het wereldje. 'Sommige trainers roepen dat soort dingen om zichzelf te beschermen. Er zijn meer werkloze dan werkzame trainers, dus als je een concurrent kunt verzuipen dan laat je het niet.'

Niettemin, het gilde der voetbalcoaches is veranderd, dat ziet hij ook wel. Maar Der Fritz verandert nooit. Antraciet pak, roze overhemd, de stropdas losjes om de nek. In zijn haardos prijkt een zonnebril die wielrenners in de koers dragen, het sigaartje heeft hij bij het begin van het gesprek gedoofd. Zo gold hij tien jaar terug als de verpersoonlijking van de voetbaltrainer en zo geldt hij nu als de karikatuur van diezelfde beroepsgroep.

Korbach: 'We kunnen niet allemaal hetzelfde grijze pak dragen. Meer dan de helft van de trainers speelt een rol, kan zo bij Nooy's volkstoneel. Ik speel geen spel, ik ben zoals ik ben. Je kan alleen maar gelukkig zijn met je carrière als je jezelf bent gebleven. En ik ben heel gelukkig met mijn carrière. Het klinkt arrogant, maar ik ben vreselijk eerlijk.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden